PR & Reputatie

‘We moeten het idee loslaten dat communicatie een vak is’

Gastblogger | 26 januari 2017, 12:48

Bespiegeling van een gefrustreerde jonge communicatieadviseur

[Door Bram Inklaar]

Ik ben al een tijdje zoekende, gefrustreerd zelfs. En ondanks dat menig collega, kennis en populaire media mij regelmatig uitleggen dat ik met mijn 33 jaar genoeg andere redenen heb om ‘dolend’ te zijn, ben ik er wel uit. Het ligt aan mijn werkveld – communicatie. Want waar ik ruim vijf jaar geleden dacht in een wereld te stappen van creatieve kartrekkers en toekomstig leiders, tref ik vooral inspiratieloze volgers aan. Een groep onzekere adviseurs die de hele dag door ja zeggen, dingetjes hands-on willen opleveren, niet te veel vragen durven te stellen en wiens horizon van de (zelf geroemde) kritische blik niet verder reikt dan het huisstijlhandboek. Ik zie ze netjes één voor één de professionele afgrond in gaan. Als een echte lemming.

Reputatieblunder
Een doodzonde, want organisaties hebben communicatieprofessionals (en vooral -talent) meer dan ooit nodig. Zie de koppen op teletekst maar. Overheden, bedrijven, goede doelen: de ene reputatie- en communicatieblunder na de ander. Het vertrouwen in (grote) instanties en organisaties daalt tot onder het vriespunt en iedereen die een willekeurige brief of folder van een bedrijf of overheid onder ogen krijgt, wil na het lezen twee minuten van zijn leven terug. Mensen begrijpen bedrijven niet en andersom. Het probleem alleen: communicatieprofessionals zien het probleem (en dus de kans) niet. We zijn namelijk te bescheiden en te druk met doen en volgen. En hiermee missen we de kans om onszelf écht eens relevant te maken.

Monuta-rouwkamer
Voor mij kwam het samen bij de communicatiegoeroe van Nederland. Zij presenteerde haar 691e boek in een presentatieruimte die de gemiddelde Monuta-rouwkamer doet lijken op een hippe tent in Amsterdam Noord. De zaal zat vol met aandachtig luisterende vrouwen en enkele mannen op wie de laatste communicatie-innovaties werden losgelaten. En het is duidelijk: we moeten allemaal al scrummend dialogen faciliteren, vanuit betrokken distantie organisaties communicatiever maken en vooral nooit meer een communicatieplan schrijven.

Bullshitbingo
Terwijl mijn Spa rood in een moordend tempo doodsloeg (durf eens aan het bier te gaan met z’n allen), groeide bij iedere bullshitbingo-volzin het enthousiasme in de zaal en werd uitbundig de vernieuwing gevierd met applaus en gejoel.

Maar, dames en enkele man. Wie houden voor de gek? In ons vak zit toch nauwelijks innovatie? Niks geen ontwikkeling en frisse wind, maar vooral professionele en creatieve armoede. Wanhopig stoppen we oude wijn in nieuwe zakken, verbreden en versmallen we ieder kwartaal onze rol en roepen we vandaag dat communicatie van iedereen is om ons morgen weer beledigd te beroepen op ons specialisme. We draaien in cirkels. En aan de start van iedere ronde hopen we vurig dit keer wél onze relevantie te vinden.

De grap
En dat is gelijk de ironie en de grap. Onze relevantie zit namelijk in… relevantie. Immers, het bestaansrecht van organisaties in deze tijd zit niet in producten of diensten, maar in ‘ertoe doen’. Alle aanbieders van televisies, smartphones, zorg, streamingdiensten, nutsvoorzieningen of wat je ook maar kunt bedenken, kunnen en doen hetzelfde.

Dichtslibbende kinderen
Onderscheiden anno nu doe je dan ook door ergens voor te gaan en ervoor te staan. Iets waar klanten en de maatschappij geïnspireerd of geraakt door raken: een (deel)oplossing voor het fileprobleem, onze dichtslibbende kinderen, de groeiende kloof tussen arm en rijk, de staat van ons onderwijs of de druk op de mantelzorgers. Bedrijven kunnen verbinden aan de maatschappij is dus waar het om draait. En dat dan nu eens authentiek. Niet op de geforceerde inside-out, greenwashende, ha-ha reclamemanier van weleer.

Geroepen
En dit is dus precies waar wij binnenkomen! Want wie kan organisaties hier nu beter bij helpen dan de communicatieprofessional? Wie kan er altijd onderwerpen van meerdere invalshoeken bekijken, wie heeft er het minst last van beroepsdeformatie, wie voelt zich professioneel geroepen om altijd op een afstandje van de organisatie te staan, van buiten naar binnen te kijken en wie kan er als geen ander groot denken en klein doen? Juist. Wij.

Scrummen
Dan moeten we alleen wel ophouden met het doen van truttige dingen en het klakkeloos ja zeggen op alle suffe vragen. Wat minder brieven redigeren, abstracte cultuurveranderplannen opstellen, een project al scrummend proberen aan te vliegen. Toon je talent en toon karakter. Schud de boel eens door elkaar.

Kil en afstandelijk
Zeg eens tegen die directeur: Leuk plan om de receptionisten weg te bezuinigen en er een touch screen neer te zetten (Scheelt een paar centen zeg!). Ja, ik kan wel een bord voor je maken, een instructiefolder en een intern communicatieplan om dit met enthousiasme te brengen. Maar euh, zo’n kil afstandelijk bedrijf zijn we toch helemaal niet? Ging het ons niet juist om mensen? Wat moeten sollicitanten, leveranciers, concollega’s, glazenwassers, schoonmakers, postbodes en een verdwaalde klant wel niet denken als ze net uit de file met de smartphone in de hand dit kantoor binnen wandelen en niemand achter de desk zien zitten? Waar draait ons bedrijf eigenlijk om? Welk probleem lossen wij dagelijks op voor klanten? En wat vinden wij eigenlijk van het Nederland van nu, maar ook over die van 50 jaar?

Geen vak
We moeten het idee loslaten dat communicatie een vak is. Hou op met het zoeken van erkenning en relevantie door de hele dag uit te voeren waar anderen geen zin in hebben. Dus ga doen waar we goed in zijn. Hoe wij communicatieadviseurs naar de maatschappij en de organisaties kijken, kan niemand anders. Dit is ons unique selling point.

Neus uit de folder
Haal je neus dus uit de folders en presentaties en kijk om je heen. Richt je op de maatschappelijke context van je bedrijf. Laat aan management en directie zien hoe de wereld naar jullie kijkt en wat ze van jullie verwacht. Plaats jullie product of dienst in het licht van maatschappelijke trends. En beredeneer het vervolgens terug aan bedrijfs-kpi’s en -thema’s, niet die van communicatie (die doen er écht niet toe).

Blije medewerkers
Want maatschappelijk relevant zijn als bedrijf betekent blije medewerkers, meer productie, minder ziekteverzuim, enthousiaste en loyale klanten, meer omzet en meer winst. En het betekent de communicatieprofessional aan tafel. Hoog in de organisatie. Want daar is iedereen bij gebaat. Maar wij zijn wel aan zet.

Bram Inklaar, adviseur concerncommunicatie bij Vitens N.V.

Over de auteur

Gastblogger
Adfo Groep plaatst regelmatig interessante gastblogs over het vak. Wilt u ook een vakinhoudelijke bijdrage leveren? Neem dan contact op met de redactie (redactie@adfogroep.nl) Lees meer over Gastblogger

Reacties op dit artikel (52)

Comment author avatar
Avatar

Dorine Rinkes

(26 januari 2017, 13:14)
Hoe een mens de plank kan misslaan en blijk kan geven aan het feit dat ie er niets van heeft begrepen ::: hoe jammer :(
Avatar

- de Wit

(26 januari 2017, 13:23)
Heerlijk, zo'n knuppel in het hoenderhok. Prikkelend en stemt tot nadenken.
Avatar

K

(26 januari 2017, 13:29)
Zo jammer dat mensen die dit wel in zich hebben en durven tonen niet de kans krijgen. Wat zegt ervaring in deze tijd, als je een zogenoemde "senior communicatiemedewerker" moet uitleggen hoe hij via social media contact kan leggen met een klantenservice voor snel contact. Of men je out-of-the-box plannen van tafel vegen uit angst.
Avatar

Jess

(26 januari 2017, 13:39)
heir heir (en dat nog een paar keer :))
Avatar

Ronald

(26 januari 2017, 13:39)
Misslaan? De spijker op de kop geslagen !
Avatar

Bart de Bruijn

(26 januari 2017, 13:40)
Een fris inzicht waar ik veel waarheden in vind. Goed om kritisch naar je eigen communicatierol te kijken!
@Dorine Rinkes: hoe jammer dat je met stevige kritiek komt op bovenstaande en het op geen enkele wijze onderbouwt. Ik ben benieuwd wat de schrijver niet begrepen heeft volgens jou.
Avatar

Simone

(26 januari 2017, 13:45)
Goed stuk! Niets mis met het eigen 'vak' kritisch onder de loep nemen. Integendeel! En Dorine, discussie is altijd goed, dus leg even uit waarom je het er niet mee eens bent. Anders sla je zelf toch ook de plank mis?
Avatar

Yvette Haaker-Loves

(26 januari 2017, 13:52)
Mooi deze bespiegeling. Zonder afbreuk te doen aan de communicatiegoeroe waar ik veel respect voor heb, kan ik me wel vinden in bovenstaande. Zaken zijn daarnaast ook goed te combineren als we maar de ruimte pakken om creatief te zijn, te durven veranderen.
Avatar

Remco Hoogstraten

(26 januari 2017, 13:52)
Mooi betoog en uit het hart. Ik begrijp de frustratie die erachter zit volkomen. Dank voor deze blog. En ook ik ben benieuwd naar wat Dorine Rinkes bedoelt met de plank misslaan.
Avatar

Albert Mensinga

(26 januari 2017, 13:57)
Communicatie zou een vak op de basisschool moeten zijn.
Avatar

Ad Klomp

(26 januari 2017, 14:10)
Hahaha, smakelijk en raak
Avatar

Peter

(26 januari 2017, 14:10)
Zeer eens met deze hartenkreet, maar ik ben toch wel nieuwsgierig geworden naar hoe de auteur dat in zijn eigen praktijk doet. Als ik de communicatie van Vitens bekijk spat daar nou ook niet direct de vernieuwing en dwarsigheid vanaf.
Avatar

Silvia

(26 januari 2017, 14:11)
Mooi betoog! Minder plannen, meer passie!
Avatar

Sanne

(26 januari 2017, 14:21)
Zeggen dat communicatie geen vak is, is zooo 2016 ;-) Even serieus: jammer van de titel. Want je betoog is niet dat communicatie geen vak is, maar dat niet iedereen het invult op inspirerende manier en op een strategisch hoog niveau. Hiermee diskwalificeer je ten eerste de professionals die dat al wel doen, ten tweede de medewerkers die communicatietaken uitvoeren, want sja er moet soms toch ook wat geproduceerd worden en dat kunnen ook flitsende infographics zijn of videonieuwsberichten ipv folders. En ten derde diskwalificeer je de inhoudelijk leidinggevenden, managers zo je wil. Het is hard werken als communicatieprofessional om te laten zien wat je in huis hebt, om mensen zo ver te krijgen af te stappen van oude communicatie ideeen en open te laten staan voor nieuwe inspirerende vormen van communicatie waarbij je écht in contact komt met je doelgroepen. Dit vergt grote mate van vertrouwen, inzet, coachingsvaardigheden en professionaliteit. Wat mij betreft is het tijd om juist meer erkenning te geven aan het communicatievak! En op te houden met slachtofferen van vakgenoten of erger nog, de slachtoffer rol in te nemen.
Avatar

Arjen Verduijn

(26 januari 2017, 14:27)
Bravo Bram, over the top, maar niet under the truth :-)
Waar het om gaat bij iedere adviseur, is lef en onafhankelijk denken. En zonder de uitstekende collega's die er gelukkig ook zijn tekort te doen: daar ontbreekt het nog al eens aan!
Avatar

Bob

(26 januari 2017, 14:52)
Goed betoog Bram! Dank hiervoor. Met name je opmerking dat het tegenwoordig belangrijker is dan ooit om ertoe te doen deel ik volkomen. Zet niet het bedrijf centraal, maar de omgeving voor wie het bedrijf er is. Alleen dan kan je als bedrijf relevant zijn. Immers, zonder klanten geen bedrijf.
Wellicht aansluitend op de opmerking van Peter hierboven: hoe zet je je eigen frustratie om in een kans? Hoe inspireer je je collega's om je betoog om te zetten in daden?
nogmaals dank voor je input!
Avatar

Anne-Marie

(26 januari 2017, 15:26)
Met veel plezier gelezen. Dank je wel voor je inspiratie. Ik denk dat we als communicatieprofessionals wat meer moeten optrekken met collega's in de organisatie. Je noemde in je blog al even de communicatieve organisatie. Niet onbelangrijk. Als we collega's in de organisatie trainen/coachen om zich meer bewust te zijn van de buitenwereld onstaat er vanzelf een grotere groep die om verandering vraagt en zelf verandering laat zien. Als communicatieprofessional ben je dan de aanjager/verbinder. Dat vind ik wel een mooie rol.
Avatar

Mieke-Mariek

(26 januari 2017, 15:57)
Mooi activerend betoog, maar de nuance zit bij Sanne in de reacties. In haar verhaal herken ik mezelf en in het jouwe herinner ik mezelf toen ik net was begonnen. En nee, ik ben niet doodgebloed, maar heb in de loop der jaren wel geleerd beter mijn enthousiasme en inzet te kanaliseren na honderden keren: "dank voor je scherpe blik, wat een visie, goed idee, maar ik leg je advies nu toch naast me neer, want ik geloof echt dat het zo (...) moet". Aldus de opdrachtgever. En dan nog meer nuance: ik werk (al jaren) voor de mooiste stad van Nederland, dus stoppen is ook geen optie, maar....
N.B. Communicatie is wel degelijk een vak, alleen weet iedereen (zogenaamd) zelf ook heel goed hoe het moet....#binnenwereldbuiten
Avatar

Frank Goetmaeckers

(26 januari 2017, 15:58)
Nadat iedereen riep dat iedereen moest communiceren (en we dus geen communicatoren meer nodig hebben), werden we natuurlijk overbodig.
Welke rol kunnen we dan nog spelen? Bram ziet zichzelf voor als de redder van de organisatie, zeg maar, de manager van de organisatie. Zoiets als de directeur of de CEO!
Is dat echt de USP van een communicatie-expert: een organisatie marketen?
Natuurlijk niet. Waar ligt de fout in zijn redenering? Juist, helemaal in het begin - communicatie is wel degelijk een vak. Het wordt uitgevoerd wordt door communicatie-experten en niet door elke piet & paul.
Avatar

Frank Goetmaeckers

(26 januari 2017, 15:59)
Nadat iedereen riep dat iedereen moest communiceren (en we dus geen communicatoren meer nodig hebben), werden we natuurlijk overbodig.
Welke rol kunnen we dan nog spelen? Bram ziet zichzelf als de redder van de organisatie, zeg maar, de marketeer van de organisatie. Waarom niet directeur of CEO!
Is dat echt de USP van een communicatie-expert: een organisatie marketen?
Natuurlijk niet. Waar ligt de fout in zijn redenering? Juist, helemaal in het begin - communicatie is wel degelijk een vak. Het wordt uitgevoerd wordt door communicatie-experten en niet door elke piet & paul.
Avatar

Mauritz.A. Noppe

(26 januari 2017, 16:49)
een spiegel voor de assertieve communicatie-prinsen. Met een reflexieve distantie het communicatieproces bekijken en vooral naar de vertekening van de boodschap. Communicatie begint bij de ontvanger. Wat hij meent te begrijpen.
Avatar

Patrick de Leede

(26 januari 2017, 18:07)
http://www.catchoftheday.nl
Goed verhaal. Advies: snel de stap maken naar algemeen management, in het bedrijfsleven of binnen het openbaar bestuur. Op die positie is het eenvoudiger een zinvolle visie op maatschappelijke relevantie daadwerkelijk te realiseren.
Avatar

Jeanine R. van Ooijen

(26 januari 2017, 18:34)
Verfrissend deze cri de coeur! Maar dat heeft ongetwijfeld ook te maken met de werkgever van Bram Inklaar...
Avatar

Rob Groen

(26 januari 2017, 21:25)
Hup Bram!

Zo herkenbaar jouw verhaal. Voorzichtigheid is vaak troef, het mogelijke afbreukrisico is een zeer doorslaggevende factor, vernieuwing en verandering is gevaarlijk en korte termijn doelen en ego's zijn daar veelal debet aan. Ik ben het met je eens.
Heerlijk zo'n betoog.
Avatar

Ben Warner

(26 januari 2017, 22:16)
Opmerkelijk. Paar jaar terug schreef ik een boek met als eerste titel op de omslag: "Communicaite, wat een vak!
Maar...op de achterkant een tweede titel:"Communicatie is het wel een vak? Als Bram Inklaar zich bij mij meld, stuur ik hem een gratis exemplaar toe. Het boek laat zien wat je allemaal in dit vak tegen het lijf kuntl lopen. Bijna te gek voor woorden. (warnercommunicatie@yahoo.com
Avatar

Donnie

(27 januari 2017, 0:02)
Heerlijk verhaal Bram! En zeker herkenbaar. Ook voor een 37 jarige. De personen die zich kritisch uitlaten voelen zich blijkbaar erg aangevallen en hebben het gebrek tussen de regels te kunnen lezen. We zijn in dienst van het totaal en niet in dienst voor onszelf. Oh! En wie met zijn neus in de folders leeft, moeten we even afstoffen vermoed ik. ;-)
Avatar

Gonda Duivenvoorden

(27 januari 2017, 7:30)
Hi Bram,

Niets mis mee. Sterker nog een verhaal naar mijn hart. Tijd van volgen is voorbij en neus uit de folders is precies waar het om gaat. Een communicatieadviseur die de afdruk van zijn billen op zijn bureaustoel ziet, is in mijn ogen niet bezig met waar het echt om gaat. Je moet kijken en luisteren naar wat er speelt binnen en buiten je organisatie. Juist dat maatschappelijke veld, de leefwereld van de mensen waarmee je wilt communiceren is veel interessanter voor een goede analyse en een succesvolle communicatie interventie. De zender heeft een intentie. Mooi, maar de ontvanger bepaalt echt het effect. Dus ga in contact met de ontvanger. En hoe leuk is dat! Daarvoor ben ik in de communicatie gegaan. En dat we niet alles op kunnen lossen met communicatie, dat is helder. En hoe erg is dat? Geef vooral aan wie of wat er nog meer bij nodig is. Iedereen kijkt mee met ons vak, kijk dan ook eens mij met het vak van de ander. Ik hou van mijn vak en ik heb er mijn werk van gemaakt om anderen daar ook in verder te helpen. Het begint bij jezelf. Houvast zoeken met scrummen, nudging, framing en de volgende hype, maakt je niet tot een betere adviseur. Ga er op uit, leer en geniet! En Bram als je eens wil sparren en weer wilt ontdekken waarom dit zo'n mooi vak is, ik nodig je graag uit voor een bijeenkomst met van mensen die positief bezig zijn met het ontwikkelen van het vak. Dank je wel voor je verhaal.
Avatar

Monique Jipping

(27 januari 2017, 13:25)
Bram, zo ken ik je :) Mooi kritisch en goed geschreven blog, mag iedereen interpreteren zoals hij wil, als het maar aan het denken zet over je eigen rol als commprof. En wat enorm kan helpen: een paar zijstappen maken in je loopbaan naar andere domeinen en daarna terugkeren in het communicatiedomein. Dus een paar jaar HR, algemeen management of voor mijn part financiën en je begrijpt organisaties en hun context stukken beter. Word je ook een betere adviseur van. Succes!
Avatar

Huub ter Haar

(27 januari 2017, 13:44)
http://www.huubterhaar.nl
Dag Bram, dit betoog is uit mijn hart gegrepen. Ik ben inmiddels weggegroeid uit de wereld van communicatie omdat ik zie dat velen dit enkel als middel en als doel inzetten. De basale uitgangspunten van het vak stellen enkel het organisatiebelang centraal; vooral poetsen, mooi maken en toeteren. De echte armoede zit inderdaad het gebrek aan visie en inhoud; vele communicatieprofessionals zijn alleen opgeleid om de technieken toe te passen. Het is enkel een vaardigheid. De echte vragen beginnen op een ander niveau: waartoe ben ik en zijn wij op aarde en hoe kan ik en kunnen we het antwoord op die vraag dienen? Blijf doorgaan met vragen stellen en jezelf ont-wikkelen! Hartelijke groet, Huub ter Haar, vernieuwer, strateeg, theoloog
Avatar

Jacco Vlastuin

(27 januari 2017, 13:49)
Beste Bram,

Je blog is er eentje die ik zelf had kunnen schrijven - sterker nog, dat deed ik ook een tijdje geleden. Ik herken je gevoel en deel je frustratie.

Zelf ben ik van mening dat communicatie alleen pas weer een vak kan worden, als de mensen die het vak uitvoeren weer waarde gaan toevoegen op een manier waar eindgebruikers baat bij hebben. Veel adviserende beroepen (met organisatieadviseurs als trieste dieptepunt) zijn mijns inziens afgedwaald naar een abstractieniveau waarbij échte toegevoegde waarde ver te zoeken is. Communicatieadviseurs zouden zich moeten verdiepen in de gedragswetenschappelijke kant van communicatie en zich bezighouden met:

• Kahneman's uitgangspunt over de irrationele mens (thinking fast and slow)
• Taken die eindgebruikers van communicatieproducten/processen willen vervullen. En nee: een consistente merkbeleving is nooit. Ik herhaal, nooit - een primaire taak van een eindgebruiker.
• Design thinking toepassen in communicatievraagstukken. Kortcyclisch werken (niet te verwarren met de communicatiescrum, godbetert).

Ik denk dat de communicatieprofessional die zich bezighoudt met de vraag 'hoe ontwerp ik gedragsverandering?' de enige toekomstbestendige is. De rest is irrelevant.

Groet,
Jacco Vlastuin
Avatar

Michiel Daalmans

(27 januari 2017, 14:07)
Volgens mij moeten we eerst maar eens erkennen dat communicatie een verzamelnaam is voor veel disciplines. En daarmee als noemer weinigzeggend. Want waar hebben we het dan over? Kan van alles zijn.

Van persoonlijke individuele communicatie tot strategische corporate communicatie. Van communicatievaardighedentrainers en tekstschrijvers tot plannenmakers en personeelsfeestjesorganisatoren. Met kanalen als offline, online, apps, crossmediaal, omnichannel, marketing, corporate, intern. Om maar wat te roepen. Met daarbinnen nog meer differentiatie, van short copy tot UX en conversieoptimalisatie.

Dus dat communicatie geen vak is: eens. Klinkt me eerder in de oren als een branche. Goed dat we daar nu langzaamaan achter komen. Het 'vak' wordt daarmee volwassen.

Tav jouw persoonlijke ambitie: je ook bemoeien met de inhoud (niet alleen omlijsting maar ook organisatiegedrag en -doelen): verken eens het vak service design. Dat brengt namelijk vorm, inhoud, doel en gebruiker bijeen. Een beetje waar je naar zoekt zo te lezen :)

Je bent welkom www.aanzee.nl om meer te leren over die wereld.

Groet,
Michiel Daalmans
(35 jaar en verre van gefrustreerd)
Avatar

Herman Hartman

(27 januari 2017, 16:00)
Goed verhaal, al moet je je wellicht afvragen of de zin “een project al scrummend proberen aan te vliegen”ook in gewone mensentaal kan worden opgeschreven. Er is nog een struikelblok, behalve dat je het bedrijf moet behoeden voor kille communicatie. Een aantal bedrijven en overheidsorganisaties zijn dood of stervende, alleen de directie weet dit zelf niet, of zit nog in de ontkennende fase. Elke vorm van communicatie naar buiten in die fase kan alleen maar bijdragen aan het sterfproces. Het primaire proces waarvoor de organisatie staat moet kloppen voordat communicatie een rol kan spelen. Communicatie medewerkers zouden vaker de moed moeten hebben om tegen de directie in te gaan en zich meer te verdiepen in dat primaire proces en de eventuele zwakke schakels en daar ook over aan de directie rapporteren. Zo kun je bijvoorbeeld voorkomen dat je als woordvoerder keer op keer bij Radar of één van de andere consumentenprogramma' s wordt uitgenodigd.
Avatar

Loes Hekkens

(27 januari 2017, 16:05)
Mooi Bram. Of we ook aan de directietafel moeten zitten weet ik niet. Dat is, wat mij betreft, geen doel op zich.
Ik zou graag eens met je verder praten. Koffie? 0624639106.

Groet,
Loes
Avatar

P. Vandenberghe, Vlaamse overheid DKB

(27 januari 2017, 17:32)
Avatar

Ron Overbeek

(27 januari 2017, 21:34)
Prima statement, Bram! Kom eens een stevig glas bier bij ons drinken in Groningen, dan praten we verder over ons mooie vak, hoe het wél moet en hoe het ook kán! Statement.nl
Avatar

Thea de Vette

(29 januari 2017, 15:32)
Volgens mij betoog je juist dat communicatie wel degelijk een vak is maar een andere invulling behoeft dan nu vaak het geval is. Je roept daarbij je communicatiecollega's op om hierbij zelf het heft in handen te nemen andere taken te pakken en Meer aan te sluiten op wat belangrijk is voor het bedrijfsresultaat. Die oproep onderschrijf ik absoluut. Maar dat is wat anders dan dat communicatie geen vak is. Als we dat zelf al vinden, hoe krijgen we dan ooit een positie in organisaties waar men geen idee heeft van de mogelijke toegevoegde waarde van communicatie anders dan output leveren ipv outcome. Andere titel graag.
Avatar

Peter 't lam

(30 januari 2017, 9:49)
Ik deel de opvatting dat relevantie een kernbegrip is voor communicatieprofessionals. En fijn dat deze discussie (weer) aangezwengeld wordt. In mijn blog schreef ik twee jaar geleden hierover dat communicatie niet alleen de relevante positie van een organisatie moet 'uiten', maar dat communicatie juist ook nodig is om te signaleren op welke punten relevantie gezocht moet worden. (http://phaestus.nl/phaestus.nl/?p=357): />
Een organisatie kan alleen maar bestaan als er andere partijen of individuen zijn die op de één of andere wijze belang hebben bij en bijdragen aan het bestaan van die organisatie. Dit kunnen medewerkers zijn, klanten, leveranciers, buren, concurrenten, journalisten, etc. Die anderen worden in de vakliteratuur doorgaans aangeduid als stakeholders: mensen en groeperingen die belang hebben bij jouw organisaties en zonder wie jij als organisatie geen bestaansrecht (license to operate) hebt. Die anderen zijn enerzijds van belang voor jou (als organisatie) en zij geven anderzijds aan in hoeverre jij van belang bent voor hen. En juist door die wisselwerking kun je als organisatie je relevantie en je profiel nader bepalen en ontwikkelen. Communicatie is nodig om tot relevantie te komen. Dankzij communicatie komt een organisatie tot verdere ontwikkeling van betekenis en richting, van visie en missie. In veel handboeken wordt teveel de nadruk gelegd op communicatie als output-instrument. De organisatie bepaalt eerst zijn positie en gaat die daarna wereldkundig maken. Een tamelijk eenzijdige benadering die soms zelfs wat autistisch aandoet. Ik zie dat anders. Een organisatie kan pas tot een relevante positionering komen door voortdurend te communiceren en in verbinding te staan met diverse stakeholders.
Avatar

Lex Linsen

(30 januari 2017, 11:35)
Ja pijnlijk om te voelen Bram. Ik herken het volkomen. Ik begrijp dat je communicatie wel degelijk een vak vindt. Alleen pakken velen het niet vaardig op. Dat ligt voor een groot deel aan de opleiding. Hoe kun je aantoonbaar effectief werken als communicatieprofessional is een ondergeschoven onderwerp. Communicatieprofessionals zijn overwegend goed bedoelende te service-gerichte medewerkers geworden die te weinig aantonen wat ze bijdragen aan de doelen van het bedrijf of lijnafdelingen. Overwegend ervaren zij de 'communicatieafdeling' niet als wezenlijk, omdat zij geen meerwaarde ervaren die specifiek aan communicatie te danken is. Daar hebben wij als vakgenoten zeker wat aan te doen.
Avatar

Luceline Hesselink

(30 januari 2017, 14:04)
Fijn en inspoirerend artikel, geheel eens met de strekking, En natuurlijk enigszins gechargeerd, maar dat helpt npu enemaal de boodschap over te brengen.
Avatar

Leontine

(30 januari 2017, 17:37)
Is er iets nieuws onder de zon?
Volgens mij wordt het succes van een functie altijd bepaald door de mens er achter. Valt het binnen communicatie misschien meer op dan op andere plekken?
Ik herken wel wat van wat er in het artikel staat.
Gelukkig werk ik in organisatie waar wij de vrijheid hebben om communicatie via een andere weg in te steken. En waar het verder gaat dan een mooie advertentie of een communicatieplan. En gelukkig nemen wij ook die vrijheid.
Tegelijkertijd is het een van de functies waar zoveel mensen zich zo direct met het vak bemoeien.
Uh, zei ik vak? Ja dus.
Avatar

Jacqueline

(30 januari 2017, 18:34)
Je bent een vakman! Als je zo veel al-dan-niet-communicatieprofessionals zo snel uit hun hok, op de kast, in de verdediging en de aanval krijgt. #ikrekentgoed
Avatar

Jan Willem Ebbinge

(30 januari 2017, 19:14)
Goed stuk! Ik vermoed dat bij veel professionals de wil er wel is om het anders te doen, maar de sturing is weerbarstig. Management wil cijfers en rendement en heeft - letterlijk - geen boodschap aan relevantie. Relevantie is iets wat effect heeft op de lange termijn. Daar is geen tijd voor. De campagne moet nu de deur uit en nu iets opleveren. Meetbaar graag. Dat die aanpak averechts werkt doet niet terzake. Dat is het probleem. Maar desalniettemin : moedig voorwaarts!
Avatar

Peter 't Lam

(30 januari 2017, 20:55)
Avatar

Chiel Bakker

(31 januari 2017, 10:42)
Rake column!

Het probleem ligt niet alleen bij de professionals zelf, maar vooral ook bij de mensen die opgeleid zijn als 'professional' , maar zich gedragen en ontwikkelen als een MBO'er (niks negatiefs over MBO'ers, wel over deze groep HBO'ers). Want waar je bij een opleiding wordt geleerd om altijd op de hoogte blijven en je door te ontwikkelen met een kritische blik, worden veel "professionals" gewone tekstkloppers en vervalt de adviserende rol.
Iets wat al direct verdwijnt (of eigenlijk nooit verankerd is geweest) is de kritische blik en voeren meningen, buzz woorden, inmengingen en ad hoc vragen de dagen......

Erg jammer dat dit soort mensen als een "professional" bekend staan, maar eigenlijk precies tussen wal en schip belanden, part-time gaan werken en daardoor minder betrokkenheid met de realiteit hebben (leven in een bubbel, vooral zodra kinderen zich gaan bemoeien met het privé leven).

Zonde vooral dat deze mensen een HBO opleiding hebben gedaan waar ze de investering niet van terug krijgen maar wel zorgen voor een negatief beeld binnen deze mooie en oh zo belangrijke branche!

(Om nog maar niet te beginnen over mensen die gewoon in deze functie gerold zijn en dus echt alleen maar buzz woorden kennen.....)
Avatar

Chantal Oostvogels

(31 januari 2017, 11:40)
Natuurlijk is communicatie een vak, zoals ook timmerman een vak. En om de vergelijking door te trekken. Iedereen kan helpen bij de bouw van huis maar de timmerman heeft de juiste vakkennis en de juiste materialen. Zo is het ook met communicatie, iedereen in een bedrijf kan (en mag) helpen in de communicatie, maar de communicatie specialist heeft de vakkennis en kan de juiste tools aanbieden. Zo simpel kan het zijn.
Avatar

Bas

(31 januari 2017, 11:52)
Dit zou elke communicado moeten lezen: misschien een confronterende spiegel. Heel erg mee eens.
Avatar

Maaike

(31 januari 2017, 13:07)
Hoi Bram, mooi artikel. Ik moest wel meteen denken aan mijn vorige bezoek bij Vitens toen ik 20 minuten onterecht in de wachtkamer moest wachten omdat de receptionist die via een flatscreen mij te woord stond, mij was vergeten... En ja, ik kwam uit een file. En ja, toen voelde ik me niet welkom. En nee, toen kon ik niet even naar de wc. Nog een keer die receptionistendiscussie ingaan? Succes!
Avatar

Jan Bennink

(1 februari 2017, 9:11)
Communicatie is geen vak, net als lopen geen vak is of schaatsen of autorijden of darten. E.a. verandert als je wereldkampioen marathonloper bent of Mark Tuitert of truckchauffeur op de grote baan of Michael van Gerwen. Koekjes bakken is geen vak, tenzij je banketbakker bent. Na het lezen van dit stuk vechten bij mij, als bakker, twee gedachten. De schrijver van dit teneergeslagen stuk kan goed schrijven, dat is alvast een pre. Maar helaas is hij nooit bij de hand genomen door een andere koekenbakker en heeft niemand hem getoond waar het deeg staat en hoe je het moet kneden.
Avatar

Barbara

(1 februari 2017, 17:45)
Communicatie is geen vak maar een activiteit, want het gaat om interactie en dialoog. Niet zenden maar uitwisselen, luisteren, vragen stellen.

Pagina's

Meer in channel PR & Reputatie

Van onze partners

Whitepapers

Blijf op de hoogte


Populaire blogs