1 maart 2010, 18:48   Linda Hell

Banner-onderzoek naar politieke klik-geneigdheid internetter

Banner-onderzoek naar politieke klik-geneigdheid internetter

Lezers van nieuwssites zijn het meest geneigd op banners van politieke partijen te klikken, waarbij het meest werd geklikt op die van PVV. Dat blijkt uit een ludiek onderzoek naar de politieke interesse van internetters via een serie banners van online reclamebureau De Franse Kamer (DFK).

Tien advertenties toonden elk één logo van een regeringspartij met daaronder de tekst ‘klik hier’.  De advertenties werden aan ruim 85.000 internetters getoond op verschillende websites. Het klikpercentage van de banners bedroeg 0.30; dit is volgens DFK 50 procent meer dan dat van de gemiddelde banner.

Op de banner van het PVV is het meest geklikt, gevolgd door de SGP, hierna het CDA en de ChristenUnie. Hierna zijn de verschillen niet zo groot. Het minst is geklikt op de banner van de VVD. Nieuwslezers klikten het meest op de banners, scholieren deden het ook goed. Internetters die filmpjes bekeken via YouTube, klikten het minst op de banners.

Nieuwslezers hadden een voorkeur voor de PVV gevolgd door het CDA en SGP. Scholieren kozen voor SP gevolgd door de PVV en de ChristenUnie. YouTube kijkers zetten PVV op één, SGP op twee en de PVDA op drie.

Resultaten van het banner-onderzoek:

(1 reactie)

Trefwoordenbanners, cda, de franse kamer, gemeenteraadsverkiezingen, pvv, sgp

eKudos MSN Reporter

Reacties

Leuk onderzoek maar het één-op-één gelijkstellen van aandacht met affiniteit, dat is immers wat geïmpliceerd wordt door naar zetels om te rekenen, vind ik twijfelachtig op z'n best. Uiteindelijk zegt de actie (de klik) niet direct iets over de intentie (motief).

Joery Bruijntjes   1 maart 2010, 21:02 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie

Verder de afgelopen dagen

Tips uit de praktijk

'Shoot to kill'-sessies
Bij TNT Post initieerde bestuursvoorzitter Peter Bakker de inmiddels beruchte ‘shoot-to-kill’-sessies. Hierbij moedigt hij hogere managers aan de meest brutale vragen te stellen die ze kunnen verzinnen over het bedrijf en over zijn functioneren: ‘Waarom verdient u dat schandalige salaris’, of: ‘wanneer neem je nou eens ontslag, want de aandelenkoers doet toch niets?’