5 september 2007, 11:17   Ellen Elsinghorst

Burger@Overheid.nl: ‘Stop de disclaimer-cultuur’

Burger@Overheid.nl: ‘Stop de disclaimer-cultuur’

Burger@Overheid.nl komt in het geweer tegen het ongebreidelde gebruik van disclaimers op websites en in e-mails. Overheidscommunicatie zou gevrijwaard moeten zijn van dergelijke voorbehouden.

Steeds meer organisaties maken gebruik van disclaimers, door bijvoorbeeld te verklaren dat de lezer geen enkel recht kan ontlenen aan de inhoud van een site of e-mail. Zo worden mailtjes van ministeries standaard afgesloten met: ‘De Staat aanvaardt geen aansprakelijkheid voor schade, van welke aard ook, die verband houdt met risico’s verbonden aan het elektronisch verzenden van berichten.’
Burger@Overheid.nl is hier tegen. Ten eerste kan de afzender aansprakelijkheid niet zonder meer afwijzen omdat de communicatie elektronisch verloopt. Disclaimers doen afbreuk aan punt 1 van de BurgerServiceCode, dat bepaalt dat overheidsorganisaties alle communicatiekanalen gelijk moeten behandelen. Daarnaast kan een afzender niet eerst allerlei informatie verstrekken en aan het eind doodleuk vermelden dat de boodschap eigenlijk als niet betrouwbaar moet worden beschouwd. Dat is in strijd met punt 4 van de BurgerServiceCode: ‘Als burger heb ik recht op juiste, volledige en actuele informatie.’
In plaats van disclaimers ziet Burger@Overheid.nl liever proclaimers. Hierin staat wat lezers en gebruikers wél kunnen verwachten, bijvoorbeeld dat informatie actueel is en dat e-mails binnen een bepaalde termijn worden beantwoord.
Om de disclaimercultuur aan te pakken, roept Burger@Overheid.nl iedereen op dergelijke voorbeelden te melden. Op grond van die meldingen wordt een zwarte lijst opgesteld.


Reacties

Ik vind disclaimers juist wel leuk; je moet ze maar eens echt goed lezen, dan lach je je rot. Meestal staat er onder, met name persberichten van Amerikaanse bedrijven, vrij vertaald iets als: 'Achteraf bezien zou het best wel eens onzin kunnen zijn wat wij u hierboven vermeld hebben. Daar kunt u ons niet op aanspreken, anders sturen wij u onze jurist op het dak." Of onder vertrouwelijke e-mails dat je ze moet vernietigen in plaats van lezen. Dat soort pareltjes wil ik niet missen. Leve de juristen!

Joost Ravoo   13 september 2007, 22:07 (link)

 

Ik neem ze nooit serieus, die disclaimers. Hoe kun je nu bij voorbaat iedere aansprakelijkheid voor consequenties afwijzen? Juridisch is dat volgens mij juist onhoudbaar; dat heb ik dan nog wel enigszins overgehouden van mijn tijd bij verzekeraars.

Ben het in die zin wel eens met de oproep dat voor iedere brief, mail of wat dies meer zij moet gelden: cut the crap. Begin eens met ieder 2de woord te schrappen. Je zult zien: de helft minder en je boodschap blijft helder!

Roland   16 september 2007, 13:24 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?