21 mei 2008, 13:29   Ellen Elsinghorst

Communicatie over genetische testen schiet tekort

Communicatie over genetische testen schiet tekort

De communicatie over voorspellende genetische testen naar het brede publiek kan beter. Dit is de conclusie van een onderzoek van Maarten van der Sanden waar hij donderdag aan VU medisch centrum in Amsterdam op promoveert. Mensen krijgen niet de informatie die ze willen en de beschikbare informatie is te ingewikkeld en te wetenschappelijk.

Uit het onderzoek blijkt dat de communicatie over genetische testen doorgaans vooral gericht is op informatieoverdracht. Er wordt te weinig rekening gehouden met de informatiebehoefte van de gebruiker. De op dit moment spelende discussie onder genetici over de zin en onzin van genetische testen, is voor veel mensen te ingewikkeld en ook niet waar ze behoefte aan hebben.
Uit de bestudering van andere vakgebieden, zoals gezondheidswetenschappen, medische psychologie en reclame, bleek dat niet het geven van informatie maar het stellen van de juiste vragen mensen helpt bij (de keuze voor) het eventuele gebruik van genetische testen. Vragen zoals ‘wat wilt u met de kennis dat u eventueel dikkedarmkanker kunt krijgen?’ helpen mensen meer. Daarnaast is het belangrijk om ook in kranten en op televisie in te gaan op motivaties zoals angst, vooroordelen, levensstijl en geloofwaardigheid.
Van der Sanden geeft als voorbeeld dat het weinig zin heeft om mensen die grote vraagtekens zetten bij de ontwikkeling van nieuwe medische technologie, te overladen met informatie over hoe de test nu precies werkt. Dan is het belangrijk om in een eerste fase van het communicatieproces, juist aan te sluiten bij die vraagtekens.
Vanuit het in het onderzoek gecreëerde theoretische kader heeft Van der Sanden een vragenlijst ontwikkeld die door communicatiedeskundigen gebruikt kan worden om hun communicatieprocessen beter in te richten.


Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?