Reacties

Dit keer zal er een spijtzwam zijn tussen de coalitiepartijen.
Juist met de verkiezingen voor de deur is het voorspelbaar.
Balkenende jheeft zichzelf geen goede dienst bewezen.

Leo van Sister

Los van de juridische vraag of het besluit tot deelname aan de Irak-oorlog wel of niet juist is geweest, is een veel grotere vraag waarom de publieke opinie (voor zover die bestaat) zo stilzwijgend is (gebleven). Naast het optreden van Colin Powell voor de Verenigde Naties, en Campbells erotiseren van het Britse besluit, zijn alle Nederlandse burgers - en daarmee dus ook de Tweede Kamer - een rad voor de ogen gedraaid.

Wat vaststaat is dat uitgezonden nederlandse soldaten op onjuiste gronden een oorlog zijn ingetrokken. Hoe praat je de dood van enkele van hen goed? Hoe verantwoord je de dood van vele iraakse burgers?

Ethisch gezien is dit geen dilemma, zo blijkt uit alle reacties omtrent de uitkomst van Davids' onderzoek. Maar is dat echt zo?

Een schaamteloze reactie van het kabinet op de wijze waarop het besluit tot stand is gekomen rondom de irak-oorlog. Het woord volkenrechtelijk mandaat zal nog lang een bittere nasmaak hebben.

Verbijsterend is om te zien hoe een kabinet en met name een minister-president van een democratisch land niet wil, noch durft toe te geven dat er fouten zijn gemaakt. Blijkbaar is het schoonmaken van een eigen straat van groter belang in het denken van politici dan het nemen van verantwoordelijkheid. Waar we het dan hebben over een militaire oorlog die vele levens heeft gekost. En vanwege wat? Het begrip onnodig lijden is nog niet gevallen - dankzij het politieke klimaat. Desondanks is er sprake van een contradictioneel gevoel van medeleven. Haiti doet vele harten harder kloppen, het grote aantal burgerslachtoffers in Irak daarentegen niet. Vreemd? Nee, politieke keuze.

Laat ik daarnaast stellen dat Davids een element feilloos heeft aangevoeld. Het gebrek aan publieke opinie. Waar mensen gezamenlijk de handen ineen steken als het gaat om een ramp, wordt dat niet gedaan als het gaat om vele malen grotere aantallen slachtoffers in Irak.

Wat de vraag oproept hoe politici in een leidinggevend kabinet zichzelf nog in de ogen kunnen kijken. Wonderbaarlijk en verbijsterend.

Geen antwoord is helder, geen antwoord is realistisch of geloofwaardig. Hoe pijnlijk kan een land zijn eigen rad voor ogen draaien??