Reacties

Ik beken gelijk maar: ik ben een grote fan van Tiger. Hij heeft enorm veel gedaan voor zwarte golfers. Heeft een doorbraak gerealiseerd in het golfspel voor zwarten in de USA. Daarnaast is hij mijn 'rollmodel' waar het gaat om het spelletje.
Maar filosofisch interessant vind ik zijn positie. Hij is inderdaad 'mister Perfect', en bij dit type mensen mág niets verkeerd gaan of de wereld valt over hem heen. Terecht of onterecht is even niet zo interessant.
Een man als Clinton is in de USA nooit perfect geweest. Iedereen wist dat de stagiare Monica Lewinsky gelijk zou kunnen hebben. De mannelijke Amerikanen smulden van het lef van Clinton. De polls waren maar korte tijd negatiever en hij is nu meer populair dan ooit.

Dus correcte mensen hebben gewoonweg meer rekening te houden met 'hoge bomen vangen veel wind'.
En of het terecht is? Die vraag stel ik aan u.

Ik kan me de reactie van Accenture wel voorstellen. Van Gillette wat minder. Waarom moet iemand om een scheermesje/ zeepje/ geurtje aan te prijzen van onbesproken gedrag zijn? Wordt Thierry Henry dan toch ook maar geweerd door zijn handsbal tegen Ierland? Wat is van onbesproken gedrag? Moet je net de Amerikanen hebben. Hij die het hardste schreeuwt heeft misschien wel het meeste te verbergen....?

Ik heb vooral waardering voor de on-amerikaanse reactie van Nike. Het waait wel over en ondertussen blijven we mooi in beeld. Bovendien is Nike ook geen bedrijf dat geheel vrij van onbesproken gedrag is (vermeende kinderarbeid, etc.) en zich dat wellicht ook realiseert. Een goede uithaal van de Tiger zou een naar effect kunnen hebben.

Van Accenture kan ik me de reactie wat meer voorstellen. Uiteindelijk is dit een bedrijft waarbij nou net de betrouwbaarheid een kostbaar deel is van het imago. Dan is iemand die keer op keer zijn gezin blijkt te bedonderen niet direct de beste keuze. Achteraf.

Is Gillette niet dat merk voor stoere mannen? Het merk dat zich in het weekend stoppels laat staan en maandag weer glad geschoren is?

Ik denk dat Nike de juiste beslissing neemt door focus te houden en niet direct het vertrouwen op te zeggen. Als sportmerk kies je voor een rolmodel, omdat hij of zij bij het merk past, het gevoel van het merk uitdraagt, kortom: het merk leeft… niet slechts voor zijn of haar goede sportprestaties of hoffelijk voorkomen.

Woods was een rolmodel en heeft nu de kans om dat opnieuw te bewijzen. In puriteins Amerika kan hij laten zien hoe je met een huwelijkscrisis omgaat. In dat opzicht zijn de stappen die hij genomen heeft OK; voor het overige moet de heer Woods dit in zijn eigen familie oplossen.
In andere delen van de wereld zal de affaire Woods minder stof doen opwaaien en kun je je erover verbazen dat sommige sponsors meteen Woods de rug toekeren. In mijn ogen kun je ook een positieve 'spin' aan het verhaal geven. Het geld dat in de loop der jaren geinvesteerd is in de imago associatie tussen Woods en merk hoeft dan niet te worden afschreven.