Reacties

En de jongesn van Geen Stijl hebben er ook zo hun eigen mening over:
http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2010/06/voorlichters_gaan_twitter_stuk.html#comments

Ja, communicatieadviseurs moeten bij een crisis zo snel mogelijk aan het twitteren slaan. Daarmee kan je een geruchtenstroom indammen. Er ligt helaas een probleem voor: je moet betrouwbare twitteraar worden, je moet bekend worden in de wereld van de tweets. Dat kan in de koude fase zoals wij bij de brandweer at noemen, door twitter al als actief communicatiemiddel in te zetten bij bijvoorbeeld de verspreiding van persberichten oid. Met een url in de tweet kan dan de afzender op betrouwbaarheid worden gescreend. Ik ondersteun het idee van Wouter Jong voluit. Het vraagt ook om vertrouwen van bestuurders in hun communicatieadviseurs en professionaliteit van de comm.adv. Weten waar je wel en niet over mag en kan twitteren. Ik zal als woordvoerder van de brandweer nooit iets zeggen over politiezaken. Schoenmaker blijf bij je leest is dan het devies.

Als een van de aanstichters van deze discussie zit ik wat met de stelling in mijn maag. Als je als voorlichter merkt dat mensen elkaar gek lopen te maken door over een gevaar te retweeten dat allang geweken is, zou je tegengas moeten geven door geruststellend te melden dat het vliegtuig met brandende motor inmiddels weer veilig geland is. Bij de eerste stelling ontstaat de suggestie alsof je je áltijd zou moeten mengen in een discussie, maar dat was niet mijn insteek. Alleen als je ziet dat mensen elkaar onnodig angst aanjagen zou je m.i. van je moeten laten horen. Meer is wellicht wenselijk maar niet noodzakelijk.

Bovenstaande laat onverlet dat het handig is om vooraf goed te hebben nagedacht wanneer je tegengas geeft en wanneer niet. In die zin is ook de tweede stelling waar; “eerst plannen, dan rennen” zou altijd moeten gelden.

Resumerend: beide stellingen sluiten elkaar niet uit en zijn volgens mij allebei waar.