Reacties

Ik (natuurgeneeskundige met een pasie voor voeding en feiten) ben erg tegen een vettax. Ten eerste moet je naar een heel voedingspatroon kijken en suggereer je zo dat vet in het algemeen ongezond zou zijn. Dat is niet waar. Daarnaast zoeken mensen als ze geen vet meer mogen, weer andere verleidingen (die misschien veel ongezonder zijn). Leer mensen daarom met de verleidingen om te gaan: alleen dat heeft zin voor gezondheid op de langere termijn.

Zie ook mijn blog: http://tinyurl.com/6d2bqxf

 

Je kunt het niet eens zijn met een vettax, maar dat moet niet worden verward met de vraag of een vettax effectief is. Zeker bij een aanzienlijke prijsverhoging zal elke psycholoog en econoom de effectiviteit onderschrijven, dat is basiskennis bij beide studies.
Ook het advies van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg ( http://rvz.net/nieuws/bericht/een-vettax-is-zo-gek-nog-niet ) en onderzoek van de Universiteit van Maastricht ( http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/1851505/2011/02/24/Dure-calo rieen-remmen-de-snoeplust.dhtml ) wijzen op de effectiviteit van de vettax.

 

Heb je zelf ooit begeleiding gedaan van gedragsverandering: niet in theorie maar in de praktijk? Uit praktijkervaring blijkt dat als je iets verbiedt, daar een andere verslaving voor in de plaats komt en het dus helemaal niet effectief is! Bij overgewicht is niet het vet het probleem en ook niet alleen de voeding. Nee, het gaat meestal om het achterliggende probleem, bv onzekerheid.

Het probleem van alle adviesclubjes is helaas het gebrek aan praktijkervaring :-( Bovendien wordt er veel te weinig systemisch gekeken, waardoor er zulke absurde oplossingen als een tax worden verzonnen.

 

Wetenschap neemt haalt juist algemene conclusies uit een verzameling individuele gevallen die onderling wellicht sterk kunnen verschillen. Dat heet systematisch een probleem onderzoeken. Sterker nog, overheidsbeleid maakt al decennialang op velerlei gebieden dankbaar gebruik van de principes achter prijsverhogingen om gedrag bij te sturen. Het rijmt niet met jouw ervaring of manier van oplossen en misschien snap je niet hoe het werkt, maar dat zegt zoals gezegd niks over de effectiviteit. Zeker gecombineerd met regelgeving voor producenten en geld voor innovatie kan de overheid de consumptie van 'slechte' vetten terugdringen.Jouw argumentatie is een uitstekend voorbeeld van waarom er over een vettax geen stemming zou moeten komen.

 

Op dit moment zijn minder vetrijke producten vaak duurder dan vette. Dit zorgt ervoor dat mensen die minder geld hebben te besteden eerder ongezonde dingen eten. Als je dat kunt verminderen door vette producten duurder te maken, lijkt me dat een goed idee. Wellicht helpt het om gezonder te gaan eten.

 

Ik weet uitstekend hoe wetenschap werkt. Ik heb er ook zeker niets op tegen. Wel op het feit dat door onze overheid beslissingen worden genomen alleen omdat iets wetenschappelijk is vastgesteld, zonderdat wordt uitgelegd wat dit in dit geval betekent. Ik ben ervan overtuigd dat veel politici werkelijk niets van statistiek weten en iets aannemen omdat het zogenaamd wetenschappelijk is bewezen. Voor diegene die eigenlijk ook niet zo goed weten wat dat 'het is wetenschappelijk bewezen' lees als je dat wil weten even dit stukje http://tinyurl.com/68q4st2.

@Roger, ik ben super benieuwd hoe jij een betrouwbaar wetenschappelijk onderzoek op zou zetten die een weergave is van de werkelijkheid van voedingsinterventies. Ik bedoel echt een weergave van de werkelijkheid, dus niet van een losse interventie. In het model zouden sociale, psychische en fysieke aspecten moeten zitten, uiteraard met een heldere samenhang van deze aspecten. Tot nu toe zijn ervaren onderzoekers daarin nog onvoldoende geslaagd en daarom worden bij voedingsinterventies ook gebruik gemaakt van evidence based practice onderzoek.
Tot nu toe zijn de gezondheidsinterventies van de overheid totaal niet effectief en is de overheid er blijkbaar nog niet ingeslaagd om de juiste aanpak te vinden. Omdat ze altijd uitsluitend vanuit eveidence based aanpak willen werken, komen ze helaas niet op het idee om ook eens een andere aanpak te proberen. Jammer, omdat gedragsverandering gaat om veel meer dan wetenschappelijke modellen. Naast therapeut heb ik een diploma HEAO Communicatie en NIMA A/B/C. Ik denk daarom dat ik wel recht van spreken heb als ik het over dit onderwerp heb.

@Roger, ik vind het jammer dat je alleen met je voornaam deelneemt. In dit soort discussies vind ik het persoonlijk fijn dat ik weet vanuit welke posititie iemand praat.

Nog een laatste vraagje: wat denk je dat mensen gaan eten in plaats van vet? Ik vermoed suikerrijke producten. Dan zijn we voor onze gezondheid van de regen in de drup veranderderd.

 

@Bea, maar het gaat om een voedingspatroon en niet om een onderdeel uit het voedingspakket. Als mensen geen vet meer kunnen betalen gaan ze iets anders eten en dat zal naar aller waarschijnlijkheid suiker zijn. Dus inderdaad moet mensen is het aanleren van een gezond voedingspatroon veel effectiever. Maar dat kost op de korte termijn wel meer geld :-(

Verder is het niet zo dat alleen mensen die minder geld hebben ongezond eten.

 

Bij een discussie gaat het er volgens mij om wat de argumenten zijn, niet om wie ik ben.

Als therapeut ga je er vanuit dat het sturen van gedrag vanuit de mens zelf moet komen, maar als marketeer weet je toch dat dat helemaal niet hoeft? Trouwens, Ook als therapeut zou je moeten weten dat er meerdere manieren zijn om gedrag te veranderen. Een voorbeeld is opvoeding, waarbij het langdurig ontmoedigen van gedrag ook zonder aanvankelijk internalisatie van de intentie uiteindelijk wel degelijk leidt tot internalisatie. Ook rokers roken minder tijdens werktijd. Niet omdat iemand er eerst rekening is gehouden met hun sociale, psychische en fysieke aspecten.

Er is idd een groep mensen waarbij een ongezonde voorkeur voor het één bij het ontbreken daarvan omslaat in een ongezonde voorkeur voor wat anders. Dat is een groep verslavingsgevoelige mensen: een minderheid. Maar ook al zou dat geen minderheid zijn, het is een belachelijke versimplificatie van de mens en de werkelijkheid om te zeggen dat men dan massaal een andere ongezonde voorkeur opzoekt. Gaat men bij snelheidslimieten massaal ander gevaarlijk rijgedrag vertonen? Is men bij het rookverbod in de horeca massaal meer gaan drinken, of buiten meer gaan roken?

Door de tax zal de prijs van bepaalde producten omhoog gaan. Dit schept een ruimte om producten te introduceren/aan te passen met een lager vetpercentage. Het hoeft dus niet eens zozeer te worden geïntroduceerd om de koper te ontmoedigen; het kan ook om de producent te prikkelen haar producten minder vet te maken. Hoezo, overstap naar suikerrijk.

Dat ontmoedigingsbeleid van de overheid in resultaat vaak tegenvalt, is niet omdat men niet weet hoe het moet; dat is omdat er ook andere belangen meespelen (veelal van het bedrijfsleven), waardoor goede plannen vaak verwateren tot misbaksels. Een mooi recent voorbeeld is de goklobby die voet aan de grond krijgt. Andere voorbeelden zijn het rookbeleid, waar de accijns niet met grote stappen wordt verhoogd (zoals de wetenschap adviseert), maar in stapjes (zodat zowel bedrijfsleven als overheid hun inkomsten niet te snel zien dalen). Men weet wel hoe het moet, men doet het alleen niet.

Kortom, gedrag valt duurzaam te sturen zonder 'de mens' achter de burgers op te zoeken; mensen stappen bij de tax niet de facto van ongezond naar ongezond; en overheidsbeleid heeft geen tegenvallende resultaten door een gebrek aan kennis en inzicht.

 

Je gaat steeds harder schreeuwen, zonderdat je aan wil geven wat jouw belang is. Ik geloof niet dat ik daar veel zin in heb. Ben het trouwens helemaal met je eens dat niet iedeereen mee kan beslissen over dit soort besluiten! Laten we voorkomen dat theoretici oneigenlijke nuttoze beslissingen nemen. Het onderzoek uit Maastricht dat jij eerder noemde zegt werkelijk niets over daadwerkelijk gedrag in de toekomst.