Reacties

Het probleem met veel communicatiemensen is, dat zij hun adviesfunctie willen afdwingen op papier. Een denkfout, want je dient natuurlijk je persoonlijke vaardigheden en know how bij bestuurders en managers te etaleren om serieus genomen te worden. Mijn stelling: als je onder je niveau werkt, dan is dat een gevolg van je eigen prestaties en presteren. Wel eens een topkok gezien die bij McDonalds hamburgers staat te flippen?

 

Het 'communicatievak' is sexy en trekt dus ook belangstelling van universiteiten die er brood in zien om er mensen in op te leiden. De markt heeft echter kennelijk veel minder behoefte aan wetenschappelijk opgeleide communiceerders en is de markt tevreden met HBO-ers.
Anderzijds is het een intrigerende gedachte dat WO-opgeleide communicators van hun werk wellicht een te ingewikkeld verhaal maken om nog door diezelfde markt begrepen te kunnen worden. Om hun werk bij de ontvangers begrepen te krijgen moeten ze de inhoudelijke kwaliteit daarom misschien noodgedwongen downscalen van WO naar HBO? Met andere woorden, de ontvangers zijn mogelijk een 'beetje dom'...

 

@ Arnold, waarom hebben WO-marketingprofessionals er dan geen last van dat ze onder hun niveau werken? Lijkt me sterk dat er in organisaties WEL behoefte is aan WO-marketingprofs en GEEN behoefte aan WO-communicatieprofs.

 

Ik denk dat Peter Bies gelijk heeft en dat het gaat om de inhoud én de relatie. Sociale vaardigheden dus. Die leer je niet op de universiteit, zo is mijn eigen ervaring. Misschien zijn wetenschappelijk opgeleide communicatieprofessionals wel iets te zeker van hun gelijk ("Ik ben immers drs. en heb ervoor gestudeerd. Je hebt dus naar me te luisteren"). Met als gevolg dat ze niet investeren in de relatie met interne opdrachtgevers. En als gevolg dat er frustratie is als de WO-er niet gehoord wordt ("Ik werk onder mijn niveau!"). Mijn advies: investeer in sociale vaardigheden op de werkplek, dat lijkt mij het beste ná een studie.

 

Ik ben na mijn HBO opleiding Communicatie doorgestudeerd aan de universiteit voor mijn Master Communication Studies. Ik kan dus meepraten op zowel HBO communicatie als op universiteit communicatieniveau. Ik heb gemerkt dat je door de universiteit een totaal andere denkmethode aanleert. Op het HBO krijg je een opdracht en daar ga je mee aan de slag. Je gaat direct op zoek naar praktische oplossingen.
Op de universiteit probeer je eerst het totaalplaatje in beeld te krijgen. Iemand komt bijvoorbeeld bij je met de mededeling dat hij een folder wil laten ontwikkelen. Als HBO'er is mij geleerd om een mooie, aantrekkelijke en duidelijke folder te ontwikkelen. Als communicatiewetenschapper heb ik geleerd om te achterhalen waarom deze persoon een folder wi. Kijk eerst eens naar zijn doel, doelgroep, concurrentie en positionering. Denk aan de lange termijn. Past een folder in dit geheel? Is een folder dan wel het juiste middel? Dit kun je natuurlijk allemaal heel wetenschappelijk onderbouwen en naar mijn mening kost dat veel tijd (tijd=geld en dat moet je zoveel mogelijk beperken in het bedrijfsleven), dus dat is overbodig. Maar het is wel interessant om verder te kijken dan alleen het uitvoeren. Dat heeft volgens mij helemaal niets te maken met dat ik me beter voel dan anderen, maar meer dat ik het uiteindelijke doel van de klant boven water haal. Op deze manier is de klant beter geholpen. En wordt hij Merkbaar Zichtbaar.

 

@Wendy. Eens met je typering van verschil tussen HBO en Universiteit. Alleen merk ik in de praktijk dat veel interne opdrachtgevers niet echt zitten te wachten op analyses en welgemeende adviezen. Ze willen gewoon de middelen! En dan komt het aan op de persoonlijke vaardigheden om die productiewens om te bouwen naar een adviesrelatie.

 

@ Wendy. Hoi Wendy, ik weet niet in welk jaar je de opleiding Communicatie volgde, maar ik denk dat het in beeld krijgen van het totale plaatje i.p.v. je alleen te richten op een praktische oplossing of middelen, tegenwoordig beter in de HBO opleidingen verwerkt zit. Je omschrijving van de HBO-opleiding past in ieder geval niet bij de opleiding Communicatie aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. Ik zit inmiddels in het 4e jaar en het voorbeeld dat je noemt is hét centrale onderwerp dit jaar. Geïntegreerde communicatie, en niet puur op de praktische uitvoering focussen. Ik geloof natuurlijk wel dat er degenlijk verschil zit tussen HBO en Universiteit.

 

@Wendy. Hallo Wendy, ik ben vorig jaar afgestudeerd aan de deeltijdstudie van Fontys Communicatie in Eindhoven en ben erg verbaasd over je weergave van de HBO-studie, omdat ik dit zo helemaal niet ervaren heb. Sterker nog, voor het door jou genoemde voorbeeld werden we regelmatig gewaarschuwd als zijnde een valkuil. Voor mezelf geldt dat ik altijd doorvraag waarom, waarvoor, etc. Jammer dan, als het dan meer tijd kost.

 

Ik denk dat Marketingresultaten sinds jaar en dag beter zichtbaar te maken zijn in cijfers, en dus in cash. Ook is het vak volwassener dan communicatie en die combi zorgt er mijns inziens voor dat goede marketeers eerder een stoel in de boardroom krijgen dan goede communicatie professionals. Ik geloof niet dat marketeers betere adviesvaardigheden hebben dan marketeers. Onzin. Gelukkig ontwikkelt het doen van onderzoek en het meetbaar maken van resultaten zich ook al een aantal jaren binnen het communicatievak, maar we (want ik kom zelf uit het communicatievak) lopen op dit vlak echt nog achter op onze 'oudere broer' Mark.

 

@Wendy en Ronald Ik vraag me ernstig af waar jullie je referentiekader van een HBO opleiding vandaan hebben. Ik ben in '96 afgestudeerd als bachelor Communicatie en volg dit jaar de B opleiding communicatiemedewerker / -adviseur bij Van der Hilst om weer helemaal 'bij te zijn' in het vak. In beide opleidingen is de 'waarom' vraag een van de 1e vereisten waar je als communicatieprofessional aan dient te denken. Een HBO-communicatieprofessional weet zowel op corporate niveau als op de deelgebieden van communicatie te acteren en te adviseren. Het voordeel van de HBO-er is inderdaad de daarbij komende praktische insteek. Wij weten juist de meer wetenschappelijke benadering te vertalen in de dagelijkse en voor organisaties meer hanteerbare praktijk. En daar zit hem nu juist de kneep. Communicatie is nog steeds een vakgebied in opkomst. Dat zie je in de meeste organisaties terug. Veelal is de communicatieafdeling, als er al sprake is van een afdeling, ondergebracht in een lijndienst (vaak onder marketing) in plaats van een stafdienst, direct onder de directie. Het is dan logisch dat een communicatieafdeling of -medewerker meer wordt behept met uitvoerende taken, in opdracht. Het is dus aan ons professionals om de organisatie te attenderen op de meerwaarde van communicatie in een staffunctie.

Of dit met persoonlijke vaardigheden te maken heeft? In veel gevallen denk ik dat wij communicatiemensen geen gebrek hebben aan vaardigheden, maar aan de mogelijkheid om communicatie direct om te zetten in cash. Zoals @Ester al treffend zegt.

Communicatie moet meer zichtbaar worden in kosten versus vooral baten. Dan wordt de plaats in de lijn vanzelf hoger. Blijft het feit of ik me afvraag of wetenschappelijk opgeleide mensen de vertaalslag naar de praktijk weten te maken of alleen in staat zijn de (beleids)kaders aan te geven. Daar volgt natuurlijk de vraag op waar een gemiddelde organisatie op zit te wachten.