Reacties

Leve het branding-conservatisme

100 dagen bijtende ministers of een gorilla die een ronde langs het land maakt, ze kunnen me wat! Wat echt impact heeft gemaakt de afgelopen dagen is het afgrijselijke nieuws dat de oude vertrouwde Postbank gaat verdwijnen.

Ik ben zo gehecht aan die rustgevende reeks blauwe pasjes - in totaal zijn het er vijf; geen zin in uitleg - in mijn portefeuille. Ik moet toegeven, het heeft iets met de kleur blauw te maken. Terwijl ik dit zit te tikken, draag ik dan ook mijn donkerblauwe pak, met een wit-blauw gestreept hemd en een blauwe das. En ik rook al jarenlang blauwe Gauloises. (Terzijde: nog zo'n merk, waar ik emotioneel mee verbonden ben. Ik moet er niet aan denken dat 'Liberté Toujours' verdwijnt, al zou ik gestopt zij met roken. Quod non.)

De kleur blauw staat voor vrijheid, de Postbank staat voor vrijheid. Weet je nog '15 miljoen mensen'? Daar wil je toch bij horen? En dan heb ik het niet eens over de leeuw, het Postbank-meisje, Antoine Bodart, Jan Mulder en zo voort. De succesvolle branding van de Postbank - en de laagdrempelige, anonieme dienstverlening - was voor mij na 27 jaar reden om voortaan al mijn bankzaken bij de blauwe bank te gaan doen en voorgoed afscheid te nemen van de Rabobank, waar ik sinds mijn geboorte hetzelfde rekeningnummer had. Tja, een beetje Brabantse Katholiek zit nu eenmaal bij de Boerenleenbank. Het Postbank-meisje was en is nu eenmaal leuker dan Jochem de Bruin. (Enige twijfel overviel me pas weer toen Jochems Zweedse vriendin werd geïntroduceerd en toen Jochem later werd vervangen door Fatima.)

Ik weet niet wanneer het zover is, maar met miljoenen anderen zal ik straks met weemoed mijn vijf blauwe vriendjes doorknippen en de levering van vijf (of misschien toch eens minder) ING-kaarten tegemoet zien. En dan denken de ABN-AMRO-klanten dat ze het moeilijk hebben... Sommigen dingen mogen eigenlijk niet veranderen. Juist in een dynamische, kameleontische wereld, waarin voor God en gebod geen plaats meer zijn, de gedeelde emotie van wat er gisteren op Ned. 1 en 2 te zien was al lang geleden vervloog, waarin geschiedenis niet verder reikt dan yesterday's news, waarin H&M, McDo en MTV ons gewenst of ongewenst onderdeel maken van een immense wereldgemeenschap, sluimert de behoefte aan een nationaal bezielend verband. Een paar nationalistische bakens van onveranderbare merken die 16 miljoen mensen binden, die ze voorbij Essen en Oldenzaal niet kennen of die ons wereldwijd vervullen van valse trots. In ons allemaal schuilt immers een conservatief, gemeenschapsmens en nationalist. Fokker en DAF zijn ons al afgenomen, PTT werd KPN, weldra wordt KLM voorgoed Air France en Ajax weet nog niet door wie of wat het volgend jaar gesponsord wordt.

Ik probeer er nog voor te gaan liggen en roep alle branding-conservatieven op hetzelfde te doen. Handen af van HEMA, Het Kruidvat, Chocomel, Mona-toetje, het NOS-Journaal, De Telegraaf, Heijmans, Bruynzeel... en ja, zelfs handen af van de Rabobank. In naam het branding-conservatisme, ten behoeve van het bezielend verband!

P.S. Hoe groot de behoefte aan herkenning is, aan het oude vertrouwde, bleek dezer dagen op mijn eigen Hyves. Na driekwart jaar heb ik daar mijn profielfoto gewijzigd. Menig vaste bezoeker bleek het mentaal niet aan te kunnen of herkende mij niet. Point made.