Reacties

Hallooooo, zijn we er nog. mevrouw Carola Smit is eigenaar van een bedrijf dat alcoholtesters verkoopt. waarschijnlijk zijn de bob's onder ons geen klant meer voor zo'n
fijn alcoholtestertje van mevrouw smit. Daarnaast is het een campagne tegen alcohol in het verkeer, en niet een moralistische campagne over de levensvisie van het trimbos.

wat leven we soms toch in een klein klein landje,.....

 

De kop boven het artikel vind ik te kort door de bocht. De campagne is wel degelijk 'effectief' want: "Het rijden onder invloed is duidelijk verminderd."
Dát is het doel van de campagne. Dat de campagne een neveneffect kan hebben, is wat anders. Volgende keer kan Communicatie daarom beter een andere kop gebruiken voordat de 'koppensnellers' onder ons op het verkeerde been worden gezet.

 

Wat een buitengewoon slechte en ondeskundige kop. Je kunt van mening zijn dat de BOB-campagne enigszins op gespannen voet staat met de doelstelling van VWS om de alcoholconsumptie te verminderen. Maar dat de BOB-campagne effectief is voor deverkeersveiligheid ( ic het terugdringen van verkeersdoden door alcohol) staat als een paal boven water. Ik wil de 'deskundige' graag tegenkomen die dat wil tegenspreken.

 

Dit staat op de website van Daisyonline:

Promillage net iets te hoog
De praktijk wijst uit dat veel mensen nét iets boven de toegestane limiet zitten en we mogen er vanuit gaan dat men gedacht heeft ‘veilig' te zijn. Voor deze mensen biedt de indicator een uitkomst. Het beleid is zodanig ingericht, dat men er naar streeft om mensen zo veilig mogelijk aan het werk en het verkeer deel te laten nemen. En niét om als melkkoe te gebruiken door een boete/maatregel op te leggen omdat men nét iets te veel op heeft. Iedereen heeft er baat bij dat men verantwoord de weg op gaat. Met DAISY verkrijgt men een indicatie en kan men bewust ervoor kiezen om nog even te wachten tot het promillage acceptabel is.

De BOB campagne is erop gericht om de verkeersveiligheid te vergroten (zonder alcohol achter het stuur) en zoals je ziet heeft het verhaal van Carola Smit wel degelijk een 'sales' insteek.

 

Lijkt wel of deze mevrouw in opdracht van de drankindustrie werkt. Als bobs écht bobben, drinken ze immers geen druppel alcohol. Met deze testers kunnen ze nu wel aan de drank. Over 'schandalig' gesproken! Misschien is zij juist wel verantwoordelijk voor vele verkeersdoden, omdat automobilisten (die als Bob zelfs tevens verantwoordelijk zijn voor anderen!!!) nu de grens gaan opzoeken. Je zult het maar op je geweten hebben. De frisdrankindustrie zal nu wel met een tegenoffensief komen. Reken maar uit, al die bobs die nu geen frisje nemen maar een paar alcoholconsumpties gaan drinken. Dat scheelt nogal wat afzet per weekend.

Snap ook niet dat de serieuze pers zo'n bericht zomaar klakkeloos overneemt. Iemand met commerciële belangen kun je per definitie niet serieus nemen... Maar goed, ga nu nog ff snel naar buiten om met m'n bobsleetje spelen.

 

Ik denk dat de campagne juist goed aansluit op de doelgroep. De realiteit is dat het nu eenmaal gebeurt dat mensen (jongeren én volwassenen) alcohol drinken en dan is het maar goed dat er één de BOB is. We kunnen wel met zijn 'allen' willen dat nooit meer iemand te veel drinkt, maar volgens mij leven we dan toch echt in een droomwereldje. Volgens mij is de term BOB ook heel goed ingeburgerd. Je vraagt niet meer wie er rijdt, maar wie er de BOB is!

 

Ik vind overigens ook dat bestrijding van alcoholgebruik een andere campagne is met dus een andere doelstelling. Er worden twee dingen door elkaar gehaald.

 

BOB doet het goed, maar zijn mede Bobbers geven een fout signaal

Wat ik goed vind aan de BOB-campagne is, dat het duidelijk maakt dat je geen alcohol moet drinken als je rijdt: dat is dus de norm. Het boek van Bert Pol over Overheidscampagnes is in dit geval ook interessant voor iedereen die zich buigt over het beinvloeden van gedrag met communicatie. Ik ben het met alle voorgaande sprekers eens dat de campagne gericht is op veilig weggebruik en dus niet op het minderen van alcohol. Wel vind ik dat je je bewust moet zijn dat je je als overheid moet realiseren dat je geen extreem gedrag moet laten zien, dat uitgelegd kan worden als of het heel gewoon is dat je als jongeren laveloos tegen de deurpost wordt geparkeerd. Want zoals Bert Pol ook schrijft, daarmee maakt je het eenvoudig voor de gebruikers van alcohol om te vinden dat wat zij doen nu eenmaal door 'bijna' iedereen wordt gedaan (exclusief de Bob). Juist die sociale omgeving is zo belangrijk voor het beinvloeden van gedrag. En waarom zou je dit gedrag aanpassen als iedereen zich zo gedraagt. Kortom: het is niet makkelijk, maar wel boeiend.

 

Ik wil nog wat verder gaan: Ik betwijfel überhaupt of de BOB-campagne wel het effect heeft dat geclaimd wordt. De reden daarvoor is simpel: Het is nog nooit gelukt om met communicatie alleen een grotere gedragsbeïnvloeding voor elkaar te krijgen dan zo'n 1 tot 1,5%. Bert Pol zegt daar ook behartenswaardige dingen over. Werkelijk effect treedt pas op (en dat heeft bijvoorbeeld de actie 'Glaasje op, laat je rijden' ooit overduidelijk laten zien) dat geïntegreerde maatregelen wel helpen. De campagne zelf had geen invloed op het dronken rijgedrag. Pas toen de politie effectiever begon op te treden en dit bekend werd, ontwikkelden de cijfers zich gunstig (bron SWOV).

In de looptijd van de BOB-campagne is het politietoezicht vervier- à vijfvoudigd. Dat is waarschijnlijk de belangrijkste reden voor de afname van het dronken rijgedrag. De BOB-campagne heeft hooguit een aardig (maar volgens mij al lang bekend) handelingsgedrag toegevoegd. Maar met een veel grotere pakkans en het slechts wijzen daarop, was dit effect waarschijnlijk ook opgetreden. Het effect had m.i. nog veel groter kunnen zijn als ze binnen de BOB-campagne duidelijk op die veel hogere pakkans hadden gewezen. Dan wordt het directe nadeel voor de bestuurder echt duidelijk. En alleen op dat soort signalen treedt gedragsverandering op.

Natuurlijk, die 1,5 % effect is mooi meegenomen. Maar zoals de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid SWOV altijd al heeft gesteld: Voorlichting en campagnes zijn een héél dure vorm van verkeersveiligheids-bevordering.

Communicatie heeft zeker een belangrijke taak op dit gebied, daar niet van: duidelijk maken dat er een grote pakkans is. Een beroep doen op het fatsoen van mensen heeft nog nooit gewerkt.