22 juli 2009, 10:52   Ellen Elsinghorst

Farmaceuten geven namen van adviseurs niet prijs

Farmaceuten geven namen van adviseurs niet prijs

Grote farmaceutische bedrijven willen geen inzage geven in wie er in hun medische adviesraden zitten. DGV, het Nederlands instituut voor verantwoord medicijngebruik, had hun om een lijstje gevraagd. Het probeert in kaart te brengen welke artsen en apothekers betaalde adviezen geven over medicijnen.

DGV vindt dat dit soort informatie openbaar moet zijn. In mei van dit jaar zei minister Ab Klink van Volksgezondheid hetzelfde. Hij wil dat farmaceutische bedrijven alle betalingen aan artsen en wetenschappers bekendmaken. De minister voelt het meest voor een wettelijke regeling, maar eerst wil hij praten over zelfregulering.
Duidelijkheid over betalingen van de industrie is van belang voor de patiënt, stelde Klink eerder. Doorzichtigheid vindt de bewindsman ook van belang voor de wetenschap. ‘Je kunt dan nagaan welke belangen met onderzoek gemoeid zijn.’
Van de veertien bedrijven die DGV aanschreef, reageerden er acht. ‘Alle reacties onderstrepen het belang van transparantie en benadrukken hoe hard daaraan gewerkt wordt. De meeste bedrijven onderbouwen hun weigering door te verwijzen naar de privacy van de deelnemende artsen en apothekers, geven aan dat de contracten niet voorzien in openbaarmaking, of stellen dat regelgeving openbaarmaking verbiedt’, liet een woordvoerster van DGV dinsdag weten.
Pfizer maakte als enige bekend hoeveel zij adviseurs betalen. Het bedrijf vergoedt 100 tot 150 euro per uur. Een vergadering waarbij de adviseurs aanschuiven, duurt 2,5 tot 3 uur. AstraZeneca meldde dat een adviesraad bestaat uit vier tot zeven leden, die twee tot drie keer per jaar bij elkaar komen.


Reacties

Schimmigheid is het handelsmerk van de farmaceutische industrie. In deze miljardenbusiness telt maar één ding: winst. Branchevereniging Nefarma verschuilt zich achter ongeloofwaardige argumenten. Zo zouden contracten met de leden van adviesraden transparantie in de weg staan. Ook zou de 'samenstelling van adviesraden voor bedrijven concurrentiegevoelige informatie zijn': http://tinyurl.com/m27jjx

Als de farmaceutische industrie echt voorstander zou zijn van transparantie zouden er geen contracten moeten zijn waarin adviseurs anonimiteit kunnen bedingen. Nefarma probeert wetgeving waarin openheid wordt verplicht zo lang mogelijk tegen te houden. Ze belooft beterschap door de transparantie het zelf te gaan regelen binnen de branche. Waarom geloof ik dat niet?

G. Gaper   25 juli 2009, 10:54 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?