12 januari 2012, 7:45   Linda Hell

‘Media willen transparant beleid maar worstelen met praktijk’

‘Media willen transparant beleid maar worstelen met praktijk’

Mediaorganisaties en journalisten zoeken steeds vaker naar vormen om verantwoording af te leggen en rekening te houden met het publiek. Dat blijkt uit promotieonderzoek aan de Universiteit van Amsterdam communicatiewetenschapper Yael de Haan.

De laatste jaren lijkt de kritiek op media en journalistiek in Nederland toe te nemen. Uit zowel publieke als politieke hoek krijgen zij het verwijt feiten te overdrijven, hypes te creëren en misbruik te maken van hun macht. Yael de Haan onderzocht hoe Nederlandse media hebben gereageerd op de kritiek op hun functioneren.

Voor het onderzoek met als titel ‘Between professional autonomy and public responsibility: accountability and responsiveness in Dutch media and journalism’ analyseerde De Haan onder meer dagelijkse redactieprocessen van de Volkskrant, het NOS Nieuws en het RTL Nieuws. Ze laat zien dat mediaorganisaties en journalisten de kritiek niet alleen serieus nemen, maar ook steeds meer naar vormen zoeken om verantwoording af te leggen en rekening te houden met het publiek. Uit de introductie van een groot aantal instrumenten - van ombudsman tot correctierubriek en van weblogs tot online discussiefora – blijkt binnen mediaorganisaties een groeiende aandacht voor openheid, transparantie, verantwoording en interactie met het publiek.

Toch blijkt de journalistieke praktijk weerbarstig, zo stelt De Haan. Journalisten weten de instrumenten moeilijk te integreren in hun dagelijkse werkzaamheden. Tijdgebrek en de soms harde, beledigende toon van de klachten spelen hierbij een rol. Ook vinden journalisten het lastig om een balans te vinden tussen informeren, luisteren en uitleg geven. De angst om hun journalistieke autonomie te verliezen blijkt volgens De Haan vaak groter dan hun wil om het publiek en de kritiek serieus te nemen.


Reacties

Zo te zien is dit heel goed nieuws. Dat er diversiteit is in de pogingen om transparantie te scheppen zegt mij dat er een zekere oprechtheid in zit, anders zou het allemaal veel krampachtiger en uniformer zijn. En ik begrijp nu ook beter wat journalisten weerhoudt van transparantie: het is moeilijk te integreren en het kan worden ervaren als een aantasting van de autonomie.

Dat zijn op zich legitieme redenen, tegelijk ben ik van mening dat deze niet doorslaggevend mogen zijn. Het is begrijpelijk dat het scheppen van transparantie gepaard gaat met andere werkwijzen en verlies van oude zekerheden. Tegelijk komt er veel voldoening voor terug: een geweldige uitdaging om het vak nog zinvoller te maken en een goede balans te vinden tussen wat haalbaar en wat gewenst is. En daarmee ook de toegevoegde waarde van betaalde nieuwsvoorziening harder aan te tonen.

Afwegingen te maken doen journalisten dagelijks en vaak vakkundig in de omgang met nieuwsfeiten. Voortaan is nodig dat ze rekening houden met de maatschappelijke om behoefte hierover op hoofdlijnen meer duidelijkheid te geven. En ook deze afweging zal op den duur steeds meer vanzelfsprekend (kunnen) worden en geïntegreerd in een professionele werkwijze van de media.

Rob Visser   14 januari 2012, 21:08 (link)

 

Het is een worsteling binnen de 'uitgeverij 1.0' en 'uitgeverij 2.0'. http://www.teddex.nl/2012/01/nu-krijg-je-de-krant-met-gratis-blender.html

Rogier   15 januari 2012, 21:43 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?