Reacties

Het interessante aan deze campagne is dat ze tot deze insights zijn gekomen door hersenonderzoek.
De Nierstichting wilde weten waarom alle acties rondom het donorcodicil niet werkten. Wat bleek: de campagnes bleken gebaseerd op altruïsme, maar naastenliefde zit niet in onze hersenen. Wederkerigheid echter wel. Je wilt ergens voor beloond worden.
Het hele artikel kun je nalezen op Molblog: http://www.molblog.nl/bericht/duracell-is-een-sterker-merk-dan-google-volgens-ons-brein/

 

Erg interessante benadering. Eindelijk een move om op basis van de wetenschappelijke kennis van vandaag een actie op te zetten.

Wederkerigheid lijkt me een sterke benadering, zoals ook Cialdini en Frans de Waal (inderdaad, met zijn aapjes) al aantoonde. Altruïsme wordt nog steeds omarmd door gedragspsychologen, maar gedragseconomen als Tim Harford - net zoals hersenonderzoekers - bestrijden dit krachtig. Alles wat de mens doet is gericht op overleving en wederkerigheid past daar in. Altruïsme is een uitvindening van religies!

Ben heel benieuwd naar de effecten van deze campagne. Hou ons op de hoogte!

 

@Elsbeth

Kan jij me trouwens de bron van dat hersenonderzoek geven? Is het van Victor Lamme?

En misschien wel leuk om te lezen (even mezelf kietelen...):
http://www.profoundgroep.nl/index.php?blog=20&title=Gedragsverandering kwestie van eigen belang!

 

@ Wim,

Het inzicht komt van Walter Limpens van EQ Brands die dit uit eerder Engels en Amerikaans onderzoek kon concluderen. Overigens wist Charles Darwin het ook al.
Met Victor Lamme hebben we goede betrekkingen en houden we een eigen fMRI-onderzoek naar onze emotionele betrokkenheid bij de top 100 Nederlandse merken. Waarover later meer.

Martin de Munnik

 

@ Martin

Dank voor de aanvulling.

Nog één opmerking. Jullie richten nu volledig op wederkerigheid. Maar zou je niet een fase daarvoor moeten zitten. Wederkerigheid is, naar mijn bescheiden mening, het resultaat van iets anders, namelijk het aloude adagium: doe een ander niet wat je niet wilt dat jou geschiedt.

Bioloog Frans de Waal ontdekte dat dit mechanisme de sociale textuur in apenkolonies onderhoudt. Als ik me niet bekommer om de ander, zal die ander zich in voorkomende gevallen ook niet om mij bekommeren. De basis daarvan is weer dat apen, net zo als mensen, zich kunnen identificeren met ander, met als resultaat mededogen. Maar alles heel duidelijk gericht op overleving, waarbij de plaats binnen een kolonie/de maatschappij/de groep uiterst belangrijk is.

Dat zou er m.i. voor pleiten om juist in te zoomen op de eigen (virtuele) situatie: je hebt een nier nodig maar die is niet beschikbaar. Maar misschien is daar ook wel sprake van.

Het interessante van jullie benadering is dat die nogal indruist tegen die van gedragspsychologen, die stellen dat mensen weliswaar gespitst zijn op eigen belang, maar dat ze ook altruïstische gevoelens hebben. Behalve breinspecialisten als Lamme zet ook een gedragseconoom als Tim Harford zich af tegen deze gedachtengang: "Als mensen echt altruïstisch waren," zo stelt hij, "zouden ze minder vrijwilligerswerk doen." Anders gesteld: wie soep uitdeelt in een daklozencentrum zou beter kunnen overwerken en het daarmee verdiende geld aan het centrum doneren. Dat levert veel meer soep op. Maar het voelt minder goed. Dat vinden we plezierig (eigen belang!). Tegelijk realiseren we ons dat als wij ons niet solidair met de minder bedeelden opstellen, de kans groot is dat wij later ook niet worden geholpen (= eigen belang!).

Het laatste woord zal nog wel niet gezegd zijn over deze discussie....

Wim Krop, Profound Groep

 

@Wim interessante posting, ik heb je link daarom ook op http://www.molblog.nl/bericht/duracell-is-een-sterker-merk-dan-google-volgens-ons-brein/#reacties
doorgeplaatst.

 

Ter nuancering van wat gedragswetenschappelijk inzicht wel en niet kan, wil ik graag een paar kanttekeningen plaatsen. De meeste campagnes doen en deden gewoon hun werk, anders kochten we geen Gillette scheemesjes, Nespresso cupjes van 50 cent en had Nederland geen 3 miljoen geregistreerde orgaandonoren. Gedragswetenschappelijke kennis bevestigt proposities en positioneringen, kan deze aanscherpen, of geeft vernieuwende inzichten. Het wederkerigheid-principe van de nieuwe Nierstiching-campagne is zo'n nieuw inzicht. Niet beter dus, maar anders.

 

@ Walter

Ik ben het niet helemaal met je eens. Veel campagnes werken helemaal niet en worden - vooral buiten de profit-sfeer - gered door het ontbreken van een goede evaluatie. Werkende campagnes zouden, als we wat meer zicht zouden hebben op het gedrag van mensen, met dezelfde middelen, denk ik, veel effectiever kunnen worden. En goede campagnes maken vrijwel allemaal gebruik van gedragswetenschappelijke ervaringen, bewust of onbewust.

En wat die drie miljoen nierdonoren betreft: ik vind dat ook al een hele prestatie, die om de een of andere reden altijd erg wordt gebagatelliseerd. Ik denk dat er in feite en misschien onbewust al veel op die wederkerigheid is ingespeeld. Want het werd toch wel duidelijk dat het uiterst vervelend is dat er geen nier is als jij aan de beurt bent (denk aan de BNN-uitzending). Maar dan moet jij ze wel eerst ter beschikking stellen. Door dat nu nog meer te benadrukken zouden er wel eens sprake kunnen zijn van nog meer succes.

Meer inzicht in gedragswetenschappen zou een bijzonder grote efficiéntieslag betekenen in de communicatie. Alleen weten we er nog niet zoveel van. En helaas worden communicatiemensen amper geschoold rond wat we wél weten, kennis die vervolgens ook, ben ik bang niet wordt bijgehouden.

Inzicht in gedragswetenschap is niet het zoveelste trucje, het is een onlosmakelijk onderdeel van al ons werk.