11 december 2007, 1:14   Linda Hell

Rijkswaterstaat tevreden over effect verkeersveiligheidscampagnes

Rijkswaterstaat tevreden over effect verkeersveiligheidscampagnes

Rijkswaterstaat is tevreden over de ontvangst van verkeersveiligheidscampagnes. Het gemiddelde rapportcijfer over vorig jaar was een 7,2. Het bereik van de campagnes ligt op minimaal 90 procent.

Ook wint het overkoepelende concept van de campagnes, ‘Daar kan je mee thuis komen’ volgens Rijkswaterstaat steeds meer aan bekendheid en waardering. In houding en gedrag was bij gordels dragen en afstand houden in 2006 een verbetering te zien. Bij de andere vaste campagnethema’s - alcohol en fietsverlichting - is het hoge niveau van correct gedrag ook afgelopen jaar vastgehouden.

Op basis van de onderzoeksresultaten constateert Rijkswaterstaat dat de combinatie van landelijke massamediale voorlichting, regionale communicatie en handhaving in dezelfde campagneperiode zijn vruchten afwerpt. Dat succes is volgens de onderzoekers voor een belangrijk deel te danken aan de intensieve samenwerking tussen het Ministerie van Verkeer en Waterstaat en de betrokken maatschappelijke en bestuurlijke partners, waaronder de provincies, politie/justitie en belangenorganisaties als VVN en BOVAG. 

Het effect van de campagne-inspanningen is gemeten aan de hand van een reeks indicatoren, waaronder kennis, risicobewustzijn, houding en waargenomen gedrag. Bij de vier vaste campagnethema’s (rijden onder invloed van alcohol, gordelgebruik, gebruik fietsverlichting en afstand houden) is sinds 2003 sprake van een stabiele of positieve ontwikkeling in het waargenomen gedrag. De over de hele linie gunstige gedragsontwikkeling is volgens Rijkswaterstaat goeddeels toe te schrijven aan de combinatie van voorlichting en handhaving, zoals die in de MPCV-campagnes (Meerjaren Programma Campagnes Verkeersveiligheid) wordt toegepast. Op basis van effectiviteitsinschattingen van de Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV) heeft Rijkswaterstaat de mogelijke bijdrage berekend van de campagnes aan de vermindering van het aantal verkeersslachtoffers. Daaruit blijkt dat de sinds 2003 gevolgde campagne-aanpak positief bijdraagt aan de beoogde slachtofferreductie. De berekeningen komen uit op een totale besparing van circa 100 doden en ruim 1.700 ziekenhuisgewonden voor de periode 2003 tot en met 2006. Dat betekent een gemiddelde besparing van 25 doden en 425 ziekenhuisgewonden per jaar.

In 2006 ligt het bereik van de vier campagnes op 90% of hoger. Alle campagnes scoren hiermee boven de Postbus 51-benchmark. Sinds 2003 zijn jaarlijks minimaal 9 op de 10 mensen bereikt door elke campagne. De herinnering van de campagnes uit 2006 varieert van 59% tot 75%. Ook hier liggen de waarden van de MPCV-campagnes hoger dan de Postbus 51-benchmark van 54%.
Voor de vier MPCV-campagnes geldt dat bij minimaal 7 van de 10 burgers de boodschap goed is overgekomen. De campagne fietsverlichting heeft de hoogste score met 88%.
Waardering De gemiddelde waardering van de MPCV-campagnes ligt op 7,2. Agressie in het verkeer scoort iets lager met 7,0, terwijl de Bob-zomercampagne met een 7,3 gewaardeerd werd. Het cijfer voor alle campagnes ligt boven de Postbus 51-benchmark van 6,9.


Reacties

Tja wat doe je als je geldverslindende campagne op zichzelf niet aantoonbaar het gewenste effect sorteert. Dan speel je leentjebuur met het handhavingsbeleid; daarvan is immers bekend dat het werkt. Gedrag beinvloed je niet makkelijk met campagnes - dat vraagt om actie. In dit geval van de politie organisatie. En die heeft zijn werk blijkbaar goed gedaan. Chapeau!
Om dan toch nog wat verantwoording te geven over de campagne zelf laat je mensen een reeks van indicatoren scoren: daar zit altijd wel een sympathiek resultaat bij. En je informeert over het bereik. Gekocht (massa)bereik. Niet te verwarren met effectief bereik De boodschap is goed overgekomen. De sanctionering werkt.

Peter Rijcken   11 december 2007, 12:31 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?