Reacties

Ik zie het probleem niet. Als woordvoerder voer je het woord namens de bewindspersoon. Dat betekent dat je uitspraken per defintitie gekleurd zijn - door de bewindspersoon, want anders kan je niet namens hem/haar het woord voeren.
Wat is er verkeerd aan dat de woordvoerder en de bewindspersoon daar geen strijd over hoeven hebben omdat algemeen bekend is dat ze beiden dezelfde politieke overtuigingen hebben?
In de USA is het al jaren gemeengoed om op die manier te werken.

 

@twannie

In principe mee eens. Maar wat te doen als je als op de VVD stemmende voorlichter een Groen Links minister krijgt? Andere baan zoeken?

 

@wim

Tja, dat is de andere kant van de medaille. In de USA heerst een heel andere moraal over mensen aannemen en ontslaan dan bij ons. Die twee dingen matchen hier (nog) niet.
Ik heb zelf ook wel een politieke kleur, maar er zijn weinig mensen die deze kennen. Heb een collega die als actief naar buiten tredend VVD-ster na elke verkiezing opnieuw voor een nieuwe VVD-bewindspersoon het woord voert. Ik zou haar kunnen vragen wat ze gaat doen als de VVD uit de coalitie geraakt, maar als pragmatische, nuchtere Nederlanders kunnen we het antwoord al bij voorbaat bedenken. Toch?!?

 

Nederland en USA zijn niet te vergelijken. In de USA heeft de staf de kleur van de regering, inclusief de woordvoerder. Daarmee is in elk geval duidelijk dat je kan omzien naar een andere baan zodra de termijn afgelopen is. In Nederland is nu een rare en onwenselijke mengvorm ontstaan waarbij woordvoerders enerzijds worden geselecteerd vanwege hun politieke kleur (al zal nooit harop worden uitgesproken dat dat het doorslaggevende criterium is), maar anderzijds gewoon in dienst zijn van het departement en dat ook kunnen blijven wanneer 'hun' bewindspersoon weer is vertrokken.

 

Woordvoerder is een baan en oefen je uit op je werkplek. Je weet wat de politieke keuzes zijn van de bestuurder waarvoor je het woord voert. Dat betekent dat je deze boodschap vertelt. Daarnaast is je privéleven waar je al dan niet kiest voor een eigen politieke kleur of actief zijn. Pas als deze twee elkaar bijten op echt eprincipes, normen en waarden die voor jou essentieel zijn is het aan de woordvoerder om een nieuwe baan te kiezen. Mijn ervaring is dat het meer gaat om zaken als integriteit, en de mate waarin je de balans weet te vinden tussen betrokkenheid en distantie. Dat zie ik in overheidscommunicatie steeds meer een issue aan het worden. Ook een woordvoerder is ambtenaar en dus in dienst van........en niet in dienst van de bestuurder.

 

Dit is wat mijn betreft een volstrekt theoretische discussie: er bestaan in het echte leven geen mensen zónder politieke kleur. Iedereen heeft bewust of onbewust wel bepaalde ideologische voorkeuren. En als woordvoerder draag je de boodschap uit van je opdrachtgever. Als je die boodschap niet kunt verdragen dan stap je op. Hetzelfde geldt bij bedrijven: als je daar verhalen moet verkondigen waar je niet achterstaat dan houd je dat op den duur ook niet vol. Kortom: what's new?