Reacties

Als je wilt dat journalisten en pr medewerkers op een lijn komen rond het gebruik van mail mogen pr bureaus wat mij betreft de hand in eigen boezem steken.
Nogal wat pr bureaus hebben een groot verloop onder de medewerkers dat wordt gecombineerd met een slechte administratieve discipline bij diezelfde medewerkers. Dat houdt dat in dat je na verloop van tijd helemaal geen berichten meer ontvangt of juist alle berichten die het bureau uitstuurt, ook al is een groot deel van die berichten niet bestemd voor lezersgroepen waarvoor je werkt. Dat laatste heeft vaak nog een tweede reden. PR bureaus werven vaak klanten door met hun bereik onder journalisten te schermen. Je e-mailadres in elke groepsmailing is het kostbare bewijs voor die stelling en bepaald mede de rekening naar de klant.
Gebrekkige interne automatisering en een al even gebrekkige kennis van het vakgebied waarover ze voorlichting geven zijn twee veel voorkomende kwalen waar veel pr bureaus aan leiden. Dat los je niet op met allerlei afspraken met journalisten dat los je op door je bureau strakker te organiseren, zodat ik niet elk half jaar aan weer en nieuwe medewerker moet vertellen wat ik zoal doe. Het probleem dat in dit artikel aan de orde wordt gesteld heeft maar weinig met de al of niet coöperatieve houding van journalisten te maken. Zelfs als je van goede wil bent en begrijpt dat je vooraf toestemming moet geven om mail te ontvangen gaat het fout.
Ik weet heel goed dat een pr afdeling of bureau een positieve rol kan spelen bij het aangeven van allerhande feiten ontwikkelingen of gebeurtenissen. Een pr-professional weet wat je nodig hebt en anticipeert daarop. Betrokken journalistiek vraag ook om betrokken pr en ja zo iemand mag mij best een keer per jaar een lijst sturen met onderwerpen/opdrachtgevers waarover ik mail kan ontvangen waarop ik alleen maar ja hoeft te zeggen als er niets verandert is. Waar ik en mijn collega’s een grote hekel aan hebben is eindeloze vragenlijsten die je ‘even’ moet invullen op de website van het bureau. Wees niet verwonderd als die vraag steeds weer terugkomt. Zo is meteen duidelijk dat ze eigenlijk niets hebben vastgelegd over jouw journalistieke activiteiten en daar ook niet echt in geïnteresseerd zijn. Al kan het ook gewoon zijn dat ze echt geen verstand hebben van de werking van IT en internet. Dat zulke bureaus met de nieuwe regelgeving rond spam problemen kunnen krijgen ligt voor de hand.

Herman Hartman

freelance journalist

 

Volgens mij is die wet die er gister door is gekomen een zegen voor journalisten!
Geen ongevraagde span in de eigen mailbox meer; alleen maar berichten van relaties die de moeite heben genomen contact te leggen en afspraken te maken. De rest lekker in de algemene redactiebox! Wanneer treedt die wet in werking???

 

Vandaag kwam het zakelijk spamverbod groot in het FD aan bod. “Persbericht nu ook taboe”. Jullie waren er anderhalf jaar geleden dus erg bijtijds bij. Als ik het verhaal goed lees, gaat het niet zozeer er om of je een goede database hebt (gekocht), maar of je zelf van alle adressen toestemming hebt gekregen om (nadrukkelijk benoemd) persberichten te mogen sturen. En je moet een soort opt-out in elk persbericht opnemen. Heeft iemand al ervaring met dit onderwerp? Ik moet nu razendsnel aan de slag om dit op orde te krijgen. Bij de meeste persrelaties zal ik wel toestemming krijgen, maar ik wil niet het risico lopen dat iemand mij als een soort testcase bij de OPTA aanmeldt. Desnoods moet ik intern aangeven dat we geen persberichten per mail sturen tot we het op orde hebben. Dan wordt het weer ouderwets via de fax en krijg ik misschien verzoeken om het als nog te mailen??

 

Let op: fax valt ook onder de wet (mail, sms, mms, fax)!!

Laatst een bijeenkomst van het Uitgeefverbond waar ook de OPTA een verhaal hield. Daar werd dit expliciet genoemd. Persberichten kwamen als case in de presentatie van de OPTA aan bod en moeten echt aan alle eisen voldoen. Wil je het omzeilen dan moet je postzegels gaan plakken.

Maar waar ligt het bezwaar? Het is toch logisch dat je energie moet steken in het opbouwen van persrelaties (contact leggen via telefoon voor je een bericht de deur uit doet, vragen waar de redactie interesse in heeft, dat bijhouden en zo ook aan toestemming komen om het mailadres van een specialistische redacteur te gebruiken)?

Een goede communicatieafdeling doet dat al jaren zo en heeft daar geen wet voor nodig. Een adresbestandje kopen en 300 mails de deur uitdoen heeft niets te maken met investeren in persrelaties. Perscontacten zijn een kapitaal wat je zorgvuldig opbouwt en onderhoudt!

 

Het is niet heel raar dat ik hier 1,5 jaar geleden wat over heb geschreven. Mijn klant PersManager wees mij op deze problematiek. PersManager is een online database met meer dan 7.000 titels en journalisten. Zie bieden naast een distributie-tool een CRM mogelijkheid, inclusief de mogelijkheid voor opt-in/opt-out. Met een druk op de knop heb je je dan in iedergeval en hopelijk..... voldoende ingedekt. Maar het is natuurlijk wachten op een case!

 

PersManager heeft nu overigens ook een speciale pagina op de site ingericht - http://www.persmanager.nl/spamverbod - met alle informatie over de nieuwe wetgeving en een voorbeeld van een plan van aanpak. Deze gegevens zijn voor iedereen vrij toegankelijk. Daarnaast biedt PersManager inderdaad een handige tool voor opt-in opt-out.

 

Ja ja, dat is wel weer genoeg reclame voor Persmanager David en Helga. Overigens ben ik wel benieuwd hoe rustig het wordt voor ons journalisten na 1 oktober. De meeste verzoeken om nutteloze persberichten te mogen blijven sturen worden door mij en mijn collega's niet beantwoord. Heerlijk al die lege mailboxen. PR-bureaus let op uw saeck! U bent in overtreding na 1 oktober!