18 december 2007, 9:02   David Gribnau

Autorisatie en Elsevier

Autorisatie en Elsevier

In Nederland is het een goed gebruik dat je na aanleiding van een interview het resultaat nog even mag inzien ter voorkoming van eventuele feitelijke onjuistheden. Journalist en PR-mensen weten wat deze spelregels inhouden. 

Hoewel… het wil nog wel eens wil gebeuren dat een politicus zich achteraf dom houdt en de woordvoerder niet serieus neemt. Omdat een bepaalde quote zo niet bedoeld was. Maar dat is dus gewoon het politieke spelletje spelen.  Als PR-adviseur probeer je soms ook wel eens verder te gaan met alleen het aanpassen van de quote. Het bekende spanningsveld…Autorisatie moet niet te pas en te onpas worden gehanteerd. Als een journalist belt voor een snelle quote in een artikel met meerdere woordvoerders c.q. specialisten aan het woord, dan is het de taak van de woordvoerder om gewoon een goede quote af te geven. Inzien van de quote slaat dan nergens op. Je moet simpelweg je werk goed doen.

In Angelsaksische landen zijn de spelregels wat minder flexibel. Daar lukt het je soms om een afspraak te maken. Bij hoge uitzondering wil een journalist wel de quotes sturen, maar hij of zij stuurt dan niet de context van het artikel mee.

De extra dikke Kerst Elsevier maakt het ons erg makkelijk. In een artikel over het kabinet Lubbers III zijn de aangepaste quotes abusievelijk keurig in het blauw afgedrukt. Waarschijnlijk letterlijk overgenomen uit Word (revisiefunctie) en vergeten de kleur van het lettertype te veranderen in de kleur zwart.  Zo kun je dus precies lezen welke quote is aangepast door Ruud, Wim of Relus. De vraagt blijft wat er eigenlijk stond.

eKudos MSN Reporter

Reacties

Geachte David Gribnau,

Leuk bedacht, maar lariekoek. De vormgever heeft de citaten wat nadruk willen geven door ze blauw te maken. Ik denk overigens niet dat er veel redacties zijn die Word gebruiken voor de vormgeving van hun blad......

Arendo Joustra, hoofdredacteur Elsevier.

Arendo Joustra   18 december 2007, 18:53 (link)

 

Beste Arendo

Je bent me voor. Ik werd gebeld door je redacteur en zij vertelde mij dat het inderdaad een vormtechnisch grapje was. Ik had met haar al afgesproken om een update te plaatsen. Maar ach zo is mijn fout ook al rechtgezet.

Ik denk overigens dat wel degelijk het plakken van Word-teksten naar opmaakprogramma's fouten met zich mee kan brengen. Genoeg bedrijven die reageren op teksten en dan de tekst arceren. Vervolgens worden foutjes overgenomen in Illustrator.

Blijft onverlet dat mijn beroepsdeformatie verkeerde conclusies tot gevolg heeft. Excuses zijn op z'n plaats.

Met vriendelijke groet

David Gribnau

David Gribnau   18 december 2007, 19:06 (link)

 

Ah, de goede oude tijd dat er nog foutjes werden gemaakt met Word... Leuke anekdote: de Tweede Kamer heeft een tijdje een ledenlijst op de site gehad, waar bij Kamerleden die niet met hun privéadres in de lijst wilden, een vermelding op het adres van de Tweede Kamer hadden gekregen.

Heel netjes, ware het niet dat je met 'wijzigingen bijhouden' alle privéadressen alsnog kon zien. Geenstijl bestond nog niet, dus het zonder al te veel publiciteit opgelost.

Roland   18 december 2007, 21:37 (link)

 

Een vormtechnisch grapje in het meest degelijke en 'betrouwbare' opinieblad van Nederland, sure!

Bram   19 december 2007, 11:55 (link)

 

Elsevier goes HP/De Tijd?

Frits Holenman   19 december 2007, 12:33 (link)

 

haha, het zoveelste bewijs. Ach, wanneer tijd beperkt is gebeuren er ongelukken. Niet alleen in het verkeer, maar ook in bladen! :)

Wiki leren   16 januari 2008, 5:07 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?