22 februari 2012, 17:13   Jan-Jelle van Hasselt

De ondernemende communicatiemanager?

Een oud Twynstra Gudde collega bereidt een lezing voor over de ondernemende projectmanager, het zette mij aan het denken: hoe staat het met de ondernemende communicatiemanager?
De ondernemende communicatiemanager?

Waarin verschilt een ondernemend projectmanager zich van een ‘gewone’ projectmanager? Een ondernemend projectmanager richt zich sterk op de ‘business case’ op basis waarvan is besloten om zijn project groen licht te geven. Zijn er mogelijkheden om die business case sterker te maken? Om uiteindelijk meer resultaat te behalen? De ondernemend projectmanager gaat hiervoor actief op zoek naar mogelijkheden en schuwt er niet voor om met stakeholders aan tafel te zitten om te kijken wat er mogelijk is. En een ondernemend projectmanager kijkt over de grenzen van zijn project heen, kijkt naar hoe het project past in het totaal en of er binnen die veelheid van activiteiten slimme coalities te maken zijn om de effectiviteit te verhogen.

Het klonk mij eigenlijk als heel logisch inde oren. Maar tegelijkertijd vraag ik me af: hoe ondernemend is eigenlijk de gemiddelde communicatiemanager? En wat kunnen we doen om ondernenmender te worden. Of botst dit denken juist met de communicatiefunctie? Wie heeft er goede voorbeelden?



Reacties

Ik zie absoluut geen 'botsing' tussen de communicatiefunctie en 'ondernemender worden'. Jouw voorbeeld doet me juist denken aan de broodnodige houding die iedere communicatiemanager zou moeten hebben. Wat heb ik nodig om mijn communicatiedoelen te behalen? Wat en wie kan ik daarvoor inzetten? Met wie moet ik bruggen bouwen? Er zijn communicatiemensen (waarvan ik er zelf ook regelmatig 1 ben (geweest), laat ik de hand in eigen boezem steken :-) die een prachtig plan schrijven en enthousiast aan de uitvoering daarvan beginnen. Deadlines en budget bewaken, de mooiste middelen inzetten. Maar vergeten vervolgens dat er - soms in de kamer naast je - krachtenvelden spelen die jouw communicatie inspanningen compleet ondersneeuwen, omver blazen. Omdat daar andere belangen spelen. Praktisch voorbeeld: Interne Communicatie spant zich in om de 'kernwaarden' van een organisatie door te laten dringen in het gedrag van medewerkers. Door gewenst gedrag te concretiseren, in de spotlight te zetten, workshops te organiseren etc. Tegelijkertijd heeft HRM de opdracht om de doorlooptijd van de gesprekscyclus aan te pakken. Leidinggevenden redden het niet, gesprekken worden niet, onvolledig of te laat gevoerd, managementrapportages komen niet af etc. Als de communicatiemanager dit niet tijdig signaleert, zouden HRM en IC wel eens tegenover elkaar kunnen komen te staan in het nastreven van hun doelen. Terwijl ze elkaar enorm zouden kunnen versterken door samen te werken. Een voorbeeld uit de jaren 80? Nee helaas niet. Mijn mening is dus, dat je als communicatie-expert vooral in de huid van een projectmanager moet kunnen kruipen. Scan je omgeving en blijf die gedurende je 'project' in de gaten houden. Niet om "aan te vallen", maar om kansen te kunnen grijpen als je met anderen mee kunt liften, of anderen voor jouw doelen kunt winnen. Daarbij blijf je altijd voorzichtig bij het aangaan van allianties. Strijk niet in tegen de haren van je opdrachtgever, bijvoorbeeld door politieke belangen en (onzichtbare) macht te onderschatten. Dan heb je wel de poppen aan het dansen, maar daarin verschil je in feite niets van een projectmanager, toch?

Ester   22 februari 2012, 19:44 (link)

 

@Ester Wanneer een communicatiemanager echt 'in de boardroom' wil komen zal hij 'ondernemend' moeten zijn: in staat zijn om meer op te leveren dan mooie websites of prachtig georaniseerde bijeenkomsten. Maar meetbare resultaten leveren die zichtbaar bijdragen aan de organisatiedoelstellingen. En ik denk dat het voorbeeld wat je geeft over kernwaarden er inderdaad zo eentje is: onze bijdrage aan (bijvoorbeeeld) 'klantgerichtheid', of 'resultaatgerichtheid'. Een ondernemend communicatiemanager zal in veel gevallen hand in hand met HRM aan dit soort zaken werken: dan timmer je echt aan de weg! Maar zoals jezelf ook constateert: dat gebeurt ook niet in alle gevallen.

De praktijk is dus weerbarstiger: hoe vaak kom je ze nu echt tegen: ondernemende communicatiemanagers?

Jan-Jelle van Hasselt   23 februari 2012, 12:03 (link)

 

@Jan-Jelle He jakkes dat klinkt wel een beetje deprimerend, je laatste zin. Dat valt toch best mee? Of heb ik geluk dat ik de laatste jaren door ondernemende managers omringd ben geweest en mezelf ook ondernemend heb opgesteld? Weet je wat ik ook een TOP voorbeeld vind van ondernemend gedrag? Een (comm.)opdracht teruggeven aan het management op het moment dat men een probleem met communicatie wil oplossen terwijl het probleem op andere niveaus speelt, bijvoorbeeld hun eigen (vb)gedrag. Als een communicatiemanager de ballen heeft om op dat moment een spiegel voor te houden aan een MT, dat noem ik ook Ondernemend :-)

Ester   23 februari 2012, 18:08 (link)

 

@Ester daar ben ik het helemaal mee eens, als communicatie niet de juiste interventie is, dan moet je opdrachtgevers daar ook op wijzen. De vraag over de ondernemende communicatiemanager raakt natuurlijk ook de discussie van accountability: kunnen we de toegevoegde waarde van communicatie onderbouwd aantonen? En dat is een lastig punt in veel van de trajecten: er wordt geen ruimte gemaakt voor degelijk onderzoek.
Iets anders wat speelt: hoe manipulatief/ beinvloedend mag een 'obndernemend communicatiemanager ' zijn? Want laten we wel zijn: naarmate je meer in de 'business case' modus bent/ denkt zal je meer willen 'beinvloeden'. Voor de goede zaak dat zeker natuurlijk, maar tot welke hoogte? Een te ondernemende communicatiemanager zou daar nog wel eens over de grens kunnen gaan.

Jan-Jelle van Hasselt   24 februari 2012, 10:20 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?