13 mei 2007, 22:13   Joost Ravoo

Die van de andere kant …

Journalisten willen ruilen, communicatie-pro's niet?
Die van de andere kant …

Ik zal het maar eerlijk zeggen: van de meeste journalisten die het communicatievak ingaan, ben ik niet zo onder de indruk. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar doorgaans hebben ze niet veel meer te bieden dan een vlotte pen en/of babbel, een snel opdrogend netwerk en wat obligate opmerkingen in de trant van ‘zo werken de media’. Ik snap overigens wel waarom ze de overstap willen maken. Het betaalt beter, lijkt eenvoudig en je bent verlost van de dagelijkse chaos die redactie heet.

Maar waarom maakt eigenlijk niemand de omgekeerde overstap, vanuit communicatie naar de journalistiek? De eene helft van ons wil toch wel eens een keer af van die platte commercie en iets wezenlijks bijdragen aan de maatschappij. De andere helft is zo eindelijk af van de ambtenarij en zou zich wellicht eens openlijk kritisch op willen stellen.

Zitten we in een gouden kooi? Is het vijandbeeld te sterk? Of durven we gewoon niet. Journalistje spelen, dat kan toch iedereen ...?

eKudos MSN Reporter

Reacties

Zeg Joost, een beetje van slag van moederdag? Wat is dit voor slag in de lucht? Van de meeste journalisten die naar communicatie overstappen ben je niet onder de indruk? Namen, getallen, voorbeelden. feiten, argumenten waar zijn ze? Die nieuwe
woordvoerder van jullie, die van het RTL-Journaal komt? Bedoel je die? Ik vind het nogal magertjes en weinig onderbouwd.
Maar dat zal het verschil tussen journalisten zijn en pr-mensen die denken dat journalistiek een makkelijk vak is: jij hoeft niks hard te maken.

Rocco   13 mei 2007, 22:44 (link)

 

Noem het naïef maar ik heb toch de overtuiging dat ik ook als communicatie adviseur, iets wezenlijks kan bijdragen aan de maatschappij. Daar hoef ik geen journalist voor te zijn. Of ik als adviseur beter betaald krijg? Geen idee. Hectiek en chaos kennen we overigens aan ‘onze’ kant overigens ook, klanten kunnen zeer veeleisend zijn. De ervaring die –ex journalisten meebrengen naar de bureaukant is wat mij betreft zeer waardevol en dat gaat een stuk verder dan een vlotte pen. Een goed inzicht hebben in hoe redacties werken, te weten waar journalisten naar op zoek zijn, en het op de juiste manier aanleveren van informatie is kennis waar veel bureaus baat bij zouden hebben. Want hoewel we wel allemaal zeggen goed te zijn in media relaties, moet ik de eerste journalist nog tegen komen die dat beaamt…

Cora Zaaijer-van Muiswinkel   14 mei 2007, 11:10 (link)

 

'Want hoewel we wel allemaal zeggen goed te zijn in media relaties, moet ik de eerste journalist nog tegen komen die dat beaamt… ' Nou nee dus. Hoe zij u ook weer dat u tijdschrift heette? O en waar gaat dan over in uw blad? Die beurs moeten wij daar iets mee? Deze teksten kon ik afgelopen week nog optekenen uit de mond van een nieuwe woordvoerster voor een belangrijke beursgenoteerde Nederlandse onderneming toe ik vroeg naar hun aanwezigheid op een internationale vakbeurs. Tja ik werk hier maar net ik zal het mijn collega vragen. Een weekje door de krant en tijdschriftknipsels heenkijken en wat interne voorlichting over de producten en markten was er duidelijk nog niet van gekomen. Ook nergens voor nodig toch?. Uiteindelijk bleek er ergens wel iemand een persbericht te hebben geschreven. Dat werd me heel aardig in het Duits toegestuurd Nog even alle onzin schrappen en de rest vertalen en klaar je moet wat over hebben voor free publicity nietwaar.
Och het kan ook heel anders. Geholpen door een overijverig PR bureau krijg je van de afdeling communicatie niet een paar alinea’s met de essenties, maar een drie pagina’s lang epistel met een eindeloze opsomming en de nodige onzin over ‘wereld marktleiderschap’ en meer van dit soort niet onderbouwde claims die je toch altijd schrapt.
Meer journalisten in de voorlichting zou ons een hoop ergernis kunnen besparen zolang ze hun metier niet verloochenen. En helaas dat gebeurt soms.

Herman Hartman

Herman Hartman   14 mei 2007, 17:46 (link)

 

Als communicatieadviseur bij Univé met een journalisitieke achtergrond, merk ik dat het een pre is. Mijn inlevingsvermogen bij journalistieke vragen is soms iets te groot zelfs. Zegt de journalist: 'Uh, u gaat op mijn stoel zitten...' Lastiger is het marketingcollega's te overtuigen dat hun nieuws niet als nieuws wordt gezien door journalisten.

Atty van de Brake   15 mei 2007, 8:51 (link)

 

Een discussie hebben over het een of ander is leuk, maar mag het ook over wezenlijker zaken gaan dan deze? Dat heen en weer verwijt..kom, kom, zijn er nog bijdragen waar we ook iets aan hebben en waarvan we wat kunnen leren?

Claudi van der Veeken   15 mei 2007, 14:56 (link)

 

Rocco,
Waarom moet ik dit nou met feiten onderbouwen? Er staat duidelijk 'Opinie' boven. Dit is dus wat ik vind en wat ik mij afvraag: n=1. Leuk om te zien dat zoveel anderen er ook iets van vinden.
NB: niet Bert wissen hoor, prachtige GeenStijl-uiting, kunnen de adverteerders die deze site bezoeken goed zien wat het niveau en de kwaliteit van die site is. Altijd goed als ze daar met enige regelmaat aan herinnerd worden. Onbedoeld toch nog een onderbouwing van mijn opiniestukje dus: (oud-)journalisten Weesie, Stalenburg en Brussen gooien als woordvoerders van GeenStijl continu hun eigen glazen in met vuilspuierij op deze site en op de site van Adformatie.

Joost Ravoo   15 mei 2007, 21:20 (link)

 

Van communicatiemensen als Joost Ravoo die het communicatievak zitten ben ik ook niet erg onder de indruk. En dat is zelfs met feiten te onderbouwen, getuige het bovenstaande schrijven.

Robert Engel   16 mei 2007, 10:13 (link)

 

May i commisserate, Joost, je hebt nu niet bepaald een devote fanclub bij GS. En dat terwijl de trein A'dam Zaandam tegenwoordig toch niet slecht rijdt :)
http://www.lucaswashier.nl/?p=3287#comments

cugel   16 mei 2007, 22:38 (link)

 

Ha die Joost. Ik wilde het eigenlijk laten bij de prima reactie van Rocco. Maar goed, jouw permanente geestelijke striptease van een tamelijk narcistische ziel wil ik toch niet onbesproken laten. Het gaat om geloofwaardigheid. Een woordvoerder dient geen zeepverkoper te zijn maar een geloofwaardige representant van zijn bedrijf richting media. Dus behoor ik nog tot het puristische slag woordvoerder dat ten alle tijde de waarheid spreekt, het blazen van zeepbellen vermijdt en alle gebakken lucht op papier met als briefhoofd strategische communicatie kritisch beziet. Laat niet onverlet dat er inmiddels al transfers richting journalistiek gaan vanuit de communicatiehoek. Twee prima collega's, Herman van Gelderen (Buitenlandse Zaken) en Pieter Klein (Financien), gaan naar respectievelijk Netwerk en RTL Nieuws. Heren die het communiceren aan beide zijden verstaan. Ha. Ha en wat mijn geloofwaardigheid te maken heeft met het kritisch volgen van een waarlijk komische Joost Ravoo is mij onduidelijk. Het lijkt wel of Joost Ravoo niet echt bestaat en een creatie is van een goede copywriter die een cynische karikatuur maakt van een volledig buiten zichzelf getreden communicator die een vrolijke inkijk geeft in het vak van een communicatie-baas die op drift is. Een leuke sitcom voor tv: "Joost Ravoo bestaat niet!". Beste Joost, ik vind je echt leuker dan Hans Teeuwen en doe de groeten aan mijn goede voormalige RTL-collega Ronald Stevens die ik binnen de propaganda-dienst van het staatsspoor zie als een betrouwbaar baken van licht. En laat gewoon die verwijzing naar Geen Stijl eens weg. Ben prima in staat om ook zonder GS je van repliek te dienen.

Jaap Stalenburg   17 mei 2007, 23:03 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?