8 september 2010, 23:12   Jan-Jelle van Hasselt

Ethisch reveil

Money can't buy reputation was de titel van de presentatie van Cees van Riel in het Aegon Hoofdkantoor voor alumni van de Rotterdam School of Management.
Ethisch reveil

Corporate Communication heeft als primaire taak om de sociale context (de buitenwereld) in de organisatie naar binnen te halen en er voor te zorgen dat de organisatie daar naar handelt. Zo stelde Van Riel in zijn betoog. De financiele sector heeft daar enorm in tekortgeschoten. Maar dat is meer een gevolg van het totale systeem, waar ‘Greediness’ bij alle partijen er voor heeft gezorgd dat het gegaan is zoals het gegaan is. En ja als de communicatieprofessional meer de spiegel had voorgehouden en had laten zien waar deze greediness toe leidt, dan zou het wellicht anders gelopen zijn. In ieder geval is het nu (lessons learned) zaak dat het gebeurt. En daar biedt de “Eerlijk over....."campagne van Aegon wel weer een mooi voorbeeld van.

Want de campgane wordt ondersteund door een breed cultuurtraject waarin de kanteling is gemaakt van het ‘aandeelhoudersdenken’ naar het ‘klantdenken’. Customer focus, daar draait het om en het als een plicht zien om die consument op een voor hem of haar begrijpelijke manier aan te spreken en te eerlijk te informeren over de producten die worden aangeboden.

Mijn conclusie is dat er een ‘ethisch reveil’ gloort aan de horizon en dat lijkt me geen verkeerde ontwikkeling. Maar tegelijkertijd heb ik ook wel de vraag in hoeverre de communicatiestaven bij de grote financiele instituties daadwerkelijk er in zullen gaan slagen om dat waar te maken binnen hun organisaties. Hoe liggen de kansen?



Reacties

Korte termijn winst en lange termijn rampen veroorzaken is ongelooflijk dom, want op een dag is de korte termijn voorbij en wordt er afgerekend met je imago. Dan is er geen weg terug.en blijk je veel meer verspeeld te hebben dan je gewonnen hebt.

H. Meinsma   30 maart 2012, 1:11 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?