20 december 2010, 10:32   Richard Neve

Femke geeft het voorbeeld

Hoe vertrekken ook kan

Het afscheid van de politiek door Femke Halsema zou voor veel CEO’s en bestuurders een voorbeeld moeten zijn in hoe afscheid nemen ook kan. Hoe het eigenlijk zou moeten. Op de dag dat je met een boek uitkomt, als verrassing je afscheid aankondigen en dan ook meteen gaan. Wel even een paar uur voordat je het podium opklimt, de journalistiek laten weten dat je met een belangrijke mededeling komt. Als je het zo doet, op een nieuws-arme vrijdag dan weet je zeker dat je het nieuws domineert. Jammer van de sneeuw, want anders was het op zeker nóg groter nieuws geweest.
De opvolger - uit eigen gelederen - staat klaar en is dus geen probleem van bestuur of de Raad van Commissarissen. Sterker nog door de media-luwe periode die aanbreekt, krijgt die ook alle kans zich te manifesteren en in plaats van een strijd over de opvolging krijgt het afscheid zelf dus alle aandacht.

De dag dat ze het eerste exemplaar van haar nieuwe boek in ontvangst neemt en dus het afscheid bekend maakt, schuif Femke Halsema als enige gast aan bij Pauw & Witteman, met als prettig bijverschijnsel dat het de laatste uitzending van dit kalenderjaar is en dus langer blijft hangen in het collectieve geheugen. Goed gepland van te voren en het resultaat van het langdurig bouwen van een goede relatie met het redactieteam van P&W.
De positieve toon en het brede platform wordt Femke Halsema gegund, door de media en door haar eigen organisatie. En dát is het voorbeeld dat Femke Halsema geeft aan andere bestuurders. Zij heeft gedurende de twaalf jaar dat ze leiding af aan haar organisatie een goede band opgebouwd met de vertegenwoordigers van de media én heeft van haar organisatie ook de ruimte gekregen om dat te doen. Ze maakt daar nu gebruik van en weet zo haar eigen handtekening te zetten op het afscheid, een gebeurtenis die vaak juist door anderen dan de ‘afscheidnemer’ wordt gedefinieerd. Daarmee zorgt ze er voor dat ze ook haar eigen toekomst kan bepalen in plaats van eerst bezig zijn met het wegwerken van een deukje in het imago vanwege het vertrek. Goed over nagedacht, goed uitgevoerd.

(1 reactie)

Trefwoordenafscheid, vertrekken



Reacties

het zou natuurlijk nog mooier geweest zijn als de opvolging ook in alle openheid was geregeld en niet in de achterkamertjes van fractie -al gingen, denk ik, zowel in als buiten GroenLinks velen er al van uit dat Jolande Sap Femke zou opvolgen. in het algemeen zou het natuurlijk zo kunnen gaan dat het bestuur -in dit geval de GroenLinksfractie- al een opvolger aanwijst voordat de leider aangeeft te willen (zullen) vertrekken. en in theorie is dat ook zo gegaan, Sap was immers als tweede op de kandidatenlijst en daarna vicevoorzitter van de fractie gekozen. maar veel leiders, fractieleiders niet uitgezonderd, zijn daar bang voor. enerzijds omdat zij onduidelijkheid vrezen, anderzijds omdat zij denken dat daarmee de bijl aan hun positie gelegd wordt. nu dreigt hooguit het risico dat Jolande Sap bij de vaststelling van de eerste volgende kandidatenlijst door een ander wordt gepasseerd. dat gebeurt niet vaak, maar toch ..... en dat is het voorrecht van de partijdemocratie.

tjark reininga   21 december 2010, 17:44 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Verder de afgelopen dagen

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?