Reacties

Dit is een typisch voorbeeld van hoe nog tegen ouderen wordt aangekeken en dat is de oorzaak van dit soort vragen. In het algemeen ziet de maatschappij ouderen nu als zielig en behoeftig, dan wel inmiddels als superfit, vitaal en ook nog eens kapitaalkrachtig. De laatste zullen dan wel niet in het openbaar vervoer gaan; zo denkt men dan. Het grote middengebied wordt overgeslagen in de beeldvorming. Maar daar niet alleen; ook bij het bedrijfsleven, de overheid en non-profit organisaties ziet men geen nuance en denkt men bij voorkeur over ouderen in termen van toenemende zorg, oplopende kosten, noodzakelijke woningaanpassingen en vergrijzende buurten. Zelden leidt dit tot goede communicatie of effectieve marketing. Er zijn nog slechts een paar specialisten op dit gebied die begrijpen hoe je meer resulaten in de ouderen markt zou kunnen boeken. Daar zou de RET eens moeten aankloppen

Helemaal waar, herbert> MAAR: dan moeten ouderen ook maar eens met trots oud worden. En dat doen er zo weinig . ze willen allemaal maar jong zijn, al is het maar in vergelijking met leeftijdgenoten... en ja , zolang iedereen, de ouderen incluis JONG wil zijn,. is er weinig respect voor ouderdom en dus doet men zielig over ouderen. eigenlijk heel logisch..

Renzo Heeft ook ook een weblog: http://www.renzoverwer.web-log.nl

'Ouderen zouden niet meer alleen 'jong' moeten wilen zijn, maar meer trots op hun leeftijd'. Het is een interesesante 'logische' gedachte die je hier met ons deelt.
Als ouderen trots gaan worden op dat wat ze zijn, op bijvoorbeeld wat ze hebben bereikt en zien dat zij nog heel goed hun kennis en levenservaring op de werkvloer nog kunnen delen, dan zullen zij ook makkelijker accepteren dat ze ook oud mogen zijn of worden. Voorlopig doet de maaatschappij, overheid en werkgevers nog weinig moeite om die trots (positieve attitude ) te stimuleren. Ouderen werklozen en allochtonen komen nu in de opgaande economie niet aan een baan, terwijl er grote tekorten aan personeel dreigen te ontstaan. Ouderen worden eigenlijk, net als allochtonen, nog als een minderheid behandeld. In een ingezonden artikel in BN/De Stem omschreef afgelopen zaterdag Prof.dr. G.P.A Braam ( emiritus hoogleraar sociologie vd universiteit Twente) dit als volgt;
'...ouderen vormen een minderheidscategorie: ze hebben een ondergeschikte positie en zijn gescheiden van de rest van de samenleving. Ze worden bovendien ook dienovereenkomstig bejegend. In de media worden ze nogal eens neergezet als rijke mensen die er maar op los reizen omdat ze zo gezond zijn geworden. maar intussen haalt nog steeds de helft van de nederlanders de 75 jaar nog niet. Tegelijkertijd wordt er ook achteloos gesproken over verhoging van de pensioenleeftijd, alsof de mensen het eeuwige leven hebben. Verder kregen de Nederlandse ouderen te maken met de No-claim kortingen en met gerommel in de thuiszorg. Ze worden dus gediscrimineerd en ze zijn een minderheid die niet als zodanig onderkend en benoemd wordt. De ouderdom staat ons allen een keer te wachten, maar het blikveld van samenleving en politiek reikt blijkbaar niet veel verder dan enkele jaren vooruit. De ouderdom als minderheid krijgen daarom veel te weinig aandacht en zorg , vooral van de politiek'.

Hoe kunnen we dan verwachten dat ouderen trots gaan worden. De huidige generatie ouderen zal dat niet lukken. Anders zal het gaan worden nu de eerste Babyboomers de ouderdom gaan bereiken. Op basis van alle onderzoeken weten we nu wel dat deze groep ouderen zich meer zal doen gelden. Dat is kennelijk ook nodig om verandering te bewerkstelligen. Het wordt de uitdaging om die daadkracht van Babyboomers om te zetten naar veranderingen bij de werkgevers op de werkvloer, bij aanbieders van diensten, welzijn en zorg, bij overheid, bedrijfsleven. Immers met de sterke groei van de vergrijzing kunnen we ouderen toch niet meer zien als een minderheid? Als het dan gaat om een campagne ter stimulering van meer arbeidsplaatsen voor ouderen ( zie Grijs Werkt ) dan moer er niet alleen aan de houding van de werkgevers worden gewerkt, maar ook aan de houding ( de trots) van de ouderen dat zij hun arbeidsplaats waaqrd zijn.

Als we ook de trots van de ouderen weten te ontketenen dan ontstaat er een machtsblok van veeleisende consumenten, oudere werknemers, werklozen en gepensioeneerden die meer respect en aandacht gaan vragen en zo meer trots op zichzelf zullen worden. Die kracht zet ook aan tot verandering en meer zelfbewustzijn.
Daaraan kan communicatie en ouderenmarketing, mits goed ingezet, een belangrijke rol bij spelen.

Herbert heeft ook een eigen website: http://www.rijp.info en draagt bij als blogger aan http://www.mokkamarketing.nl