9 juni 2007, 22:30   Joost Ravoo

Heintje Davids: de Canadese oorlogsveteraan!

En voor de derde maal zit NRC er naast ...
Heintje Davids: de Canadese oorlogsveteraan!

Vandaag in NRC een ingezonden brief over broodje-aapverhalen; als voorbeeld van een broodje-aapverhaal haalt de plaatsvervangend hoofdredacteur er in zijn antwoord zelf de kwestie van de Canadese oorlogsveteraan er nog maar eens bij, die volgens een ‘ikje’ op de achterpagina van NRC in mei 2006 beboet zou zijn in de trein. Het hele geval bleek door de inzender uit de duim gezogen. Pijnlijk voor NRC. Nog pijnlijker toen de eindredacteur van de achterpagina het corrigerende artikel verminkte, waardoor de geschiedenis wederom ten onrechte als waarheid gepresenteerd werd. Het leverde NS veel negatieve publiciteit op, maar ook correcties in diverse media die het nieuws hadden overgenomen en - gelukkig - een mooie excuusbrief van de hoofdredactie van NRC. Vandaag werd allemaal het nog weer een tandje pijnlijker voor NRC.

Vandaag schrijft de plaatsvervangend hoofdredacteur over de kwestie: ‘Het incident bleek in de kern wel waargebeurd, maar helaas op een ander moment, toen het huidige boetesysteem niet bestond’. Nee NRC, voor de zoveelste maal: het incident heeft in de kern juist nooit kunnen gebeuren, omdat op het tijdstip waarnaar de ‘ikje’-schrijver uiteindelijk bleek te verwijzen in het geheel geen boetesysteem bestond. Zou er binnen zo’n redactie nou enige vorm van overleg, dossier-overdracht en/of samenwerking bestaan?

eKudos MSN Reporter

Reacties

Joost, van samenwerking of dossieroverdracht is geen sprake. Een krant is wat inhoud betreft nog altijd het product van onder tijdsdruk werkende individualisten die vooral met hun eigen verhaal bezig zijn. Enige tijd geleden schreef het NRC in het hoofdartikel – verantwoordelijkheid van hoofdredacteur - dat Nederland op het gebied van integratie een voorbeeld kon nemen aan de VS. De moraal van het commentaar was dat Nederlanders xenofoben zijn terwijl de Amerikanen buitenlanders verwelkomen en direct in de maatschappij opnemen.

Dezelfde editie van het NRC bevatte die dag 3 verschillende artikelen over uitbuiting van illegalen in de VS, sterke segregatie tussen de verschillende bevolkingsgroepen in de Amerikaanse samenleving en de met schrikdraad en prikkeldraad afgezette Mexicaanse grens.Je vraagt je af waar zo'n krant toch haar standpunten op baseert.

Ellard   10 juni 2007, 13:47 (link)

 

Ben ik te optimistisch als ik schrijf dat NRC iig de moeite neemt om fouten toe te geven? De blijkbaar foutieve verwijziging naar "een ander boetesysteem" neem ik daarbij op de koop toe. Even voor mijn begrip: vroeger heette de opslag die je moest betalen administratiekosten? In de beleving van velen denk ik hetzelfde :-)

Roland   10 juni 2007, 19:28 (link)

 

Ik vind Roland te optimistisch. Alleen al het woord 'helaas', waaruit ik proef dat de plaatsvervangend hoofdredacteur het eigenlijk jammer vindt dat het 'ikje' als verzinsel door de mand is gevallen. En verder: in het jaar dat 'de' Canadees met een verkeerd kaartje in de trein zat had hij gewoon zonder extra kosten het prijsverschil kunnen bijbetalen, want de wettelijke boete van 35 euro bestond toen nog niet. Overigens zou ook vandaag de dag 'een' Canadees met een 'verkeerd' kaartje zonder boete naar zijn bestemming kunnen reizen, omdat het boetebeleid voor dit soort situaties uitzonderingsbepalingen kent.
Samengevat: NRC kan het maar niet over de lippen krijgen om dit vermeende incident te benoemen als 'uit de duim gezogen'.

John   11 juni 2007, 11:53 (link)

 

Sorry John, maar ik schaar dit toch in de categorie 'spijkers op laag water'. Voor de lezer is het duidelijk genoeg dat de NRC een foutief verhaal heeft geschreven. That's it. Dan kun je graag het gehele genuanceerde verhaal in de krant krijgen, maar dat is het label waar je het mee zal moeten doen.

Vrees ik. Inderdaad, vrees ik. Want ik zou het ook graag willen, maar 'helaas' komt dat nu eenmaal weinig voor.

Roland   13 juni 2007, 9:25 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?