12 september 2006, 13:14   Redactie

Het dedain van de comprofs

Waarom wil je toch weg uit de journalistiek? Een veelgestelde vraag toen ik overstapte van Metro naar Bex* communicatie. Opmerkelijk genoeg bleef het verwachte dédain uit de hoek van de oud-collega's uit. Eerder gezonde interesse in mijn nieuwe baan dan veroordelende opmerkingen.
Zouden de tijden dan toch eindelijk veranderd zijn? Inderdaad, journalisten zien in dat communicatiebureaus, voorlichters en woordvoerders onmisbaar zijn bij de uitoefening van hun mooie beroep. De goede gebruik je, de slechte negeer je.
De verbazing was opmerkelijk genoeg het grootst bij mijn nieuwe beroepsgroep. Alsof mijn nieuwbakken collega?s maar niet konden geloven dat een 'echte' journalist wilde overstappen naar de communicatiekant.
Ik bespeurde zelfs dédain bij de comprofs. Rocco Mooij, hoofdredacteur van het onvolprezen blad Communicatie, vroeg zich op zijn weblog af 'of we nu blij moeten zijn met al die journalisten die maar denken dat ze voorlichtertje kunnen spelen.'
Ja, dat moeten we: veel comprofs hebben nog nooit een redactie van binnen gezien en een deadline is in hun ogen vooral een streefdatum. Door journalisten aan te trekken, haal je specifieke kennis en expertise binnen.
Uiteraard moeten wij ex-waakhonden der democratie nog wel bijgeschaafd worden, voordat we net zo goed zijn als de waarachtig in de communicatiewetenschap geschoolden. Alleen, hoe zit het met de bereidheid van de comprofs zich daadwerkelijk te verdiepen in de belevingswereld van media en journalisten? Volgens mij is die nihil. Of vergis ik me?

(4 reacties)

eKudos MSN Reporter

Reacties

Met de kwalificatie "nihil" doe je de goede comprofs tekort, René, want die zijn er ook.

Maar zolang er comprofs zijn die proberen iets van mij als journalist gedaan te krijgen [lees: een positieve publicatie over hun merk, product, dienst, campagne, etc.] met de mededeling: "We hebben toch allebei hetzelfde doel voor ogen?", weet ik dat het inderdaad nog wel eens schort aan inlevingsvernmogen.

Eric Willemsen   12 september 2006, 16:50 (link)

 

Ze zijn er, in royale mate zelfs. De gemeente Rotterdam en bijvoorbeeld KLM heeft ze. Maar hoeveel comprofs volgen een cursus media of gaan kijken op een redactie...

Rene   12 september 2006, 17:58 (link)

 

neem aan dat je nihil als prikkelend bedoelt?

in elk vak heb je goede en slechte. de eerste noem ik profs, de laatste niet. als jij je als voorlichter niet kunt verplaatsen in een journalist ben je dus een slechte. en moet je zeker als de wiedeweerga eens een redactie van dichtbij gaan bekijken (en durf ze gerust aan te spreken, die achter bergen papier verscholen broodschrijvers:-).
je hebt elkaar nodig, simple is that.

Diederik Heinink   12 september 2006, 18:18 (link)

 

René,

Allereerst gefeliciteerd met je overstap.

Ik lees uit de reacties dat het wel meevalt. Nou: het valt niet mee. Ik daag al die commprofs die denken dat ze weten hoe het werkt bij (gedrukte) media uit eens een workshopje te volgen. Desnoods geef ik 'm zelf. Dat scheelt mij (en mijn collega's bij Management Team en natuurlijk andere media) úren per week en de providers gigaveel bytes aan bandbreedte.

JanD

Jan Dijkgraaf   14 september 2006, 19:31 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Verder de afgelopen dagen

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?