3 januari 2011, 16:07   Rocco Mooij

Hoe groot is uw afdeling communicatie?

Hoe groot is uw afdeling communicatie?

Er zijn van die vragen waarvan je je na eindeloos hersengeknars, wikken, wegen, Meden en Perzen nog niet weet of ze nu te simpel zijn voor jouw ingewikkelde geest of te ingewikkeld voor jouw eh…simpele geest.  De volgende is er zo een: hoeveel medewerkers telt een communicatieafdeling?  Domme vraag, op het eerste gezicht. En inderdaad: hij wordt me dan ook regelmatig gesteld.  Zo regelmatig, dat ik er maar eens een stukje aan waag.

Mijn antwoord luidt steevast: geen flauw idee. Teveel variabelen.  Wat voor type organisatie, profit, non-profit, hoe groot, welk doel. Bij een fondsenwerver met zestig medewerkers zijn er achtenveertig met communicatie bezig, bij een internationaal handelskantoor in beddenverenolie doet de secretaresse het in de avonduren.
En zelfs als organisaties in dezelfde markt zitten, van vergelijkbare grootte zijn en op alle mogelijke andere manieren op elkaar lijken - dan nog zijn er grote verschillen mogelijk. Simpelweg omdat bedrijven andere opvattingen hebben over het belang van communicatie. Of doordat ze ervoor kiezen om communicatie deels – om dat vreselijke woord maar eens te gebruiken- te outsourcen.
Tot zover de descriptieve kant van het verhaal. Ofwel: de praktijk. Vraag is of er niet toch een soort richtlijn zou moeten bestaan. Een kritische ondergrens, of bovengrens voor mijn part.  Een gulden communicatiesnede.
Het schijnt dat zoiets voor HR-medewerkers wel bestaat. Dus waarom niet voor communicatie?
Geabstraheerd van alle verschillen die er nu eenmaal tussen bedrijven zijn - publiek, privaat, hulpverlenend of zwart commercieel – zou dan de volgende regel gelden: op elke vijfhonderd (driehonderd?, honderd?) medewerkers moet er minimaal een zijn die verstand van communicatie heeft en daarvoor vrijgemaakt is. Als je organisatie drieduizend zielen telt, moet je niet denken dat je je met een parttime pr-muts door dit moderne mediatijdperk heen kunt chatten.  Bijbelse reputatieplagen, alsook stokkende arbeidsvreugde door het uitblijven van goede interne communicatie zullen je deel zijn.
Maar ook andersom: bij een verhouding van één (communicatiemens) op twintig medewerkers buitendienst, is een efficiencyslag de moeite van het overwegen waard. Dat laatste is geen grap: ik ken organisaties waar de maandelijks verschijnende (acht pagina’s tellende) bedrijfskrant gemaakt wordt door een team waar ze bij een regionaal dagblad jaloers op zouden zijn.
Om een lang verhaal kort te maken: hoe groot is de ideale communicatieafdeling. Dat is de vraag van de week.
En verder wens ik u allen natuurlijk een voortreffelijk 2011.



Reacties

En wellicht ten overvloede; als je dan al probeert een vergelijking te trekken, dan is het ook van belang om vast te stellen wat er binnen organisaties wordt verstaan onder 'communicatie'; zijn dat alle uitingen, dus ook de commerciële? en waar worden die dan geproduceerd? Is er een marketingafdeling die alle P's doet en dan ook een beetje de p's van pers en politiek of vallen alle niet-productgerelateerde activiteiten onder concerncommunicatie?

Wat mij persoonlijk erg stoort is allerhande acquisitiefiguren die vragen naar 'de afdeling communicatie' of 'iemand die verantwoordelijk is voor communicatie' en dan compleet stil vallen na de wedervraag 'wat bedoelt u daarmee? welke communicatie?' Enige verdieping in de manier waarop organisaties georganiseerd kunnen zijn als het gaat om communicatie is toch wel op z'n plaats.

Marieke van Zuien   3 januari 2011, 17:01 (link)

 

@Marieke. Je hebt helemaal gelijk natuurlijk. Definities daar begint het mee. In de meeste (grotere) organisaties zie je wel een zekere consensus. Markeringcommunicatie en zeker investor relations zijn duidelijk gescheiden van, tja hoe zullen we het noemen: concern communicatie, corporate communicatie? De afdeling waar de woordvoerders zitten, maar ook de makers van (interne) media, de lobbyisten, de mensen achter events, sponsoring...of zit sponsoring daar dan weer niet....oh help...

Rocco   3 januari 2011, 17:48 (link)

 

Mijn ervaring is dat het bij bedrijven waar het DRAAIT om communicatie het ONTBREEKT aan communicatie. Het zijn onbereikbare 'eilandjes' in enorme zeeën, ver verwijderd van het vaste land. Mijn ex werkte bij een onderneming waar voorlopers van tekstverwerkers werden ontwikkeld en ik bij een huis-aan-huisblad. Iedereen was zijn eigen wiel aan het uitvinden en wat schoot men ermee op? Nul, komma nul...

Theo   4 januari 2011, 15:18 (link)

 

@ Rocco,

Om je vraag te kunnen beantwoorden, is het van belang te weten wat je onder communicatie verstaat (in dit geval dus marketing communicatie) en welk belang een organisatie hieraan hecht.

Van strategie, positionering t/m implementatie en evaluatie is een heel ander verhaal dan puur implementeren wat er gevraagd wordt. In het eerste geval zou ik zeggen: manager, externe communicatie expert, interne communicatie expert, on-line expert en een aantal medewerkers. In dat tweede geval zou je bijna kunnen zeggen, laat het doen door het directiesecretariaat (die vinden organiseren vaak erg leuk).

Er is volgens mij geen stelregel hoeveel medewerkers communicatie op basis van totaal aantal medewerkers (dat zou wel op kunnen gaan voor HR).

Succes!

Irene   4 januari 2011, 23:58 (link)

 

Ik denk dat we niet in termen van aantallen moeten gaan denken. Belangrijker zijn inderdaad de definities die men wil gebruiken en verder natuurlijk waarvoor communicatie ingezet moet worden. Ik denk dat organisaties verder komen met een 'denk-lijn' voor communicatie waarin punten worden aangehaald waar men op moet letten bij het bepalen van de communicatieafdeling in een organisatie.
Er is naar mijn mening geen gulden snede hiervoor te bepalen, maar factoren die van invloed zijn op/ helpen te bepalen hoe of wat kunnen we natuurlijk wel in kaart brengen.

Esther Smit   2 februari 2011, 14:29 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?