4 februari 2009, 15:29   Eljo de Galan

Ik kies bewust. Niet voor Albert Heijn. Lang leve de lokale Turk. (UHD 08-03-2009)

Alweer een succesvole AH spaaractie. Deze keer Panini plaatjes van voetballers. Jonge kinderen dragen Albert Heijn een warm hart toe deze dagen. Wie de jeugd heeft...(of zich jeugdig wil voelen). De omzet van Albert Heijn stijgt natuurlijk weer naar ongekende hoogten. Alhoewel… Mij zien ze er voorlopig niet. Tot 8 maart eten we in Huize De Galan goedkoop lamsvlees met verse koriander, pide en een glas verse muntthee van de lokale Turk. Hoe is het zo gekomen? 

Ik kom graag bij de lokale Turk. De groente lijkt er verser, het is goedkoper, het assortiment exotischer en het personeel aardiger. Ik ben even met vakantie in eigen land. Maar ja, Albert Heijn zit om de hoek. En bij regen, wind en grote haast, kan ik mijn bolide met extra grote kofferbak voor alle bonusaanbiedingen, meestal voor de deur parkeren.

Maar er hoeft tegenwoordig maar íets te gebeuren bij ’s lands favoriete kruidenier wat me niet zint, of ik verander mijn koopgedrag. Al is het maar voor even. Zoals nu.

Bedelende kinderen verdringen de verkoper van de daklozenkrant, de collectant en Oosteuropesche straatmuzikanten aan de poorten van Albert Heijn. Ze willen je Panini plaatjes. En dat gaat er ruig aan toe. Je moet jezelf al in balans houden met met de bonushoeveelheden wijn, vaatwastabletten en wc rollen. Die kinderen halen je uit je concentratie. Ik kan niet eens bij die stomme plaatjes; heb mijn handen vol. Maar juist dan ben je een goede prooi. Mensen met volle tassen hebben veel plaatjes. Ik heb van alles geprobeerd; vaker kleine boodschappen doen, naar AH als de kinderen op school zitten. En na schooltijd ga ik niet zonder mijn 6-jarige dochter, die dan voor mijn volle boodschappentas moet lopen en de kinderen het signaal moet geven dat zij hen al voor is geweest.

Ik zou misschien milder gestemd zijn als die kinderen in plaats van te bedelen, aan zouden bieden je boodschappen te dragen in ruil voor plaatjes. AH zou in plaats van dranghekken te plaatsen, de jonge bedelaartjes erop kunnen attenderen dat de ruilactie aan de AH-poort begint. Dat je niet alleen moet nemen, maar eerst moet geven. Dit zijn bekende netwerktheoriën.

De invloed van AH is groot. 30% van de Nederlanders eet vanavond van wat ze bij AH hebben gekocht! Het liefst van de bonus en wat er in de Allerhande staat. Het lijkt wel alsof we niet meer zelf willen denken. Je bent wat je eet. Dus AH bepaalt wie we zijn. Realiseren we ons dat wel? Het is mij nog niet opgevallen dat AH zich dat realiseert en haar verantwoordlijkheid neemt door écht gezonde producten in de bonus te doen.

En als er weer een spaaractie is, worden de tassen volgeladen. Want hoe langer de kassabon, hoe meer plaatjes. En hoe gaat dat in die spaargezinnen? Wat gooien ze allemaal weg aan ongebruikte producten? Milieubelastend hoor, zo’n actie. En vreten de spaarders hun obesitasbuik nog voller omdat het appeltaartje net het eindbedrag bracht op 1 zakje Panini’s meer? Steeds sterker voel ik AH’s sturing van de massa. Het gaat me steeds meer tegenstaan. En ik ben niet alleen.

Er zitten enorme knappe marketeers. Misschien wel té knap. Het succes maakt hen overmoedig en gretig. Zó gretig dat het tij zich wel eens tegen hen kan keren, zoals in de financiële sector is gebeurd. Zou AH zichzelf in acht nemen en oppassen voor AH-overkill? Zouden ze geluiden van AH-afvalligen serieus nemen? Steeds meer mensen kiezen namelijk bewust. Bewust geen AH.

(1 reactie)

albert heijn, bewust kiezen, koopgedrag, spaaractie