15 juni 2011, 10:25   Jan Driessen

Interview te koop!

Wil je je ceo met zijn eigen verhaal in NRC weekend? No problem!
Interview te koop!

Dat we bij Harry Mens moeten betalen om door hem te worden geïnterviewd is genoegzaam bekend. Dat is sinds jaar en dag het verdienmodel van zijn programma Business Class. Trots meldt de website open en bloot alle commerciële mogelijkheden: ‘Een interview met gastheer Harry Mens, een begeleidend filmpje (op locatie in binnen- of buitenland) ter ondersteuning van het interview; deelname met een Suze (dochter Mens)-item; deelname met een keuken- en wijnitem in de studio’. Alles kan en is voor slechts ‘enkele tienduizenden’ euro’s te koop. De journalistieke afweging en samenstelling van het programma wordt hier dus volledig bepaald door de portemonnee van de klanten. Het is feitelijk één grote commercial en heeft met kritische en onafhankelijke journalistiek weinig van doen. Niet erg, want dat is ook helemaal niet de pretentie van Harry Mens.

Dat de Telegraaf niet vies is van commercie weten we ook. Met die krant zijn heel heldere afspraken te maken. Een deal met de Telegraaf levert niet alleen een goede plek in de krant, maar men creëert daaromheen ook een hele look and feel die past bij je merk. Dat is voor iedereen zichtbaar, levert een win-winsituatie op en staat los van hun journalistieke, kritische houding.

Zorgelijker vind ik de situatie die aantref nu ik steeds vaker wordt benaderd voor een ‘interessante aanbieding’ in de zogenaamd strenge journalistiek-onafhankelijke kwaliteitskranten. Niet voor een herkenbare advertorial, neen, voor een echt interview. Kosten? Zo rond de 20.000 euro!
Wil je je ceo met zijn eigen verhaal in NRC weekend? No problem! Wil je de nieuwe visie onder de aandacht brengen van de FD-lezers? Het kan voortaan allemaal. Deze ondoorzichtige, hybride journalistiek is de laatste jaren een miljoenenbusiness geworden.

De aanvraag bij het FD is blijkbaar zo groot, dat ze daar een speciale bijlage voor maken in FD.outlook. Voorafgegaan door een noviteit in de serieuze journalistiek: de ‘Advertorial Index’. Waardoor verdere vermelding van de financiële vervlochtenheid bij de interviews wordt voorkomen. Elk kwartaal zie je daar welke ijdeltuiten zichzelf laten portretteren op kosten van de zaak.

Gek genoeg vertonen diezelfde krantenredacties normaal gesproken een afkeer van commercie. NRC noemt principieel nooit de sponsornamen bij sportevents. FD schrijft redactioneel niet over hun eigen, mijns inziens nieuwswaardige commerciële activiteiten waarvoor zelfs advertenties worden ingekocht.

En hoewel ik vind dat commercie en journalistiek dus best goed en functioneel kunnen samengaan, heb ik met die verkoop van interviews toch enige moeite. Ik wil als lezer namelijk weten of ik met eerlijke, onafhankelijke journalistiek van doen heb of dat ik een heimelijk betaalde commerciële boodschap zit te lezen? Daarnaast mag een krant best commercie bedrijven. En hoeft men wat mij betreft niet roomser dan de Paus te zijn. Hoofdredacties zijn naarstig op zoek naar nieuwe vormen van inkomsten, dat begrijp ik. Maar behoud daarbij alsjeblieft de scherpe en mijns inziens ook noodzakelijke grens tussen onafhankelijke journalistiek en commercie! Dat moet en is voor alle partijen beter.



Reacties

Onjuist verhaal, althans waar het NRC betreft. Voor alle duidelijkheid: het is onmogelijk dat er ooit redactionele ruimte gekocht kan worden in NRC Handelsblad. Dat is nooit zo geweest en zal ook altijd zo blijven. Wat ons betreft blijven wij als "zogenaamd strenge journalistiek-onafhankelijke kwaliteitskrant" inderdaad zeer streng en onafhankelijk.
Joost Oranje, hoofdredactie NRC Handelsblad

Joost Oranje   15 juni 2011, 17:37 (link)

 

Dank voor de geruststellende woorden van Joost Oranje. Toch nog even de letterlijke tekst van de NRC aanbieding door een bij NRC bekende "interview-makelaar", die mij en andere communicatiedirecteuren namens NRC belt met dit voorstel":

Uw opinie telt bij het NRC
Igor Bijlsma, 2011-05-04 16:40
uw visie te profileren naar 296.000 lezers.
Opinie & Debat is al jaren een veelgelezen onderdeel van het NRC en roept ook vaak reacties op.

In een zaterdageditie naar keuze kunt u een advertorial laten plaatsen, waarin u een mening, visie, strategie, brandingverandering enzovoort aan de orde brengt. In het katern Opinie & Debat zal per zaterdag maar één advertorial geplaatst worden. U heeft dus de garantie van exclusiviteit in dit katern.

Een mooie manier om een groot geïnteresseerd publiek te bereiken op het tijdstip dat het u het best past.
Wilt u meer weten over een advertorial in een zaterdageditie van het NRC, neem dan contact op met (bij NRC bekend/jd).

Kosten van je eigen verhaal in NRC zaterdageditie: 20.000 euro

Normaal gesproken is ook de keuze voor Opinie en Debat gebaseerd op (vaak strenge) journalistieke afwegingen. In dit geval dus niet. Hier dicteert het geld de keuze. En hoe weet ik dat als lezer?

Ben dus blij met de toezegging van Joost dat dit niet (meer) zal gebeuren in NRC.
Jan Driessen

Jan Driessen   16 juni 2011, 12:23 (link)

 

Toch nog even: laten we niet muggenziften, maar wel duidelijk zijn. Discussies over de toenemende rol van advertorials zijn nuttig en interessant, maar dat is fundamenteel wat anders dan invloed van adverteerders op redactionele kopij. Ten overvloede: dat is en was nooit aan de orde bij NRC Handelsblad en dat staat overigens ook niet in de tekst die Jan Driessen hier boven afdrukt. Daar gaat het expliciet over een advertorial. De suggestie dat het wat NRC betreft om een 'niet herkenbare advertorial' zou gaan klopt dus niet. En evenmin de suggestie dat advertentiegeld welke journalistieke afweging dan ook zou 'dicteren' binnen de redacties van NRC. Zoiets zal ook nooit gebeuren, dat is de kern van onze geloofwaardigheid.
Joost Oranje, hoofdredactie NRC

Joost Oranje   16 juni 2011, 17:08 (link)

 

Ben benieuwd naar de reactie van - in dit geval - NRC

Henk   22 juni 2011, 1:06 (link)

 

@Joost Oranje: inderdaad, laten we niet muggenziften en teruggaan naar de kern van deze discussie. Als ik een kwaliteitskrant lees, wil ik, net als Jan Driessen weten of ik met eerlijke, onafhankelijke journalistiek van doen heb in plaats van een heimelijk betaalde commerciële boodschap.Nu zullen communicatiedeskundigen het verschil tussen redactionele kolommen en advertorials direct herkennen. Maar het gros van uw lezers is geen communicatiedeskundige en die zet u dus op het verkeerde been en daar gaat deze discussie over!
En dan dit nog: deze werkwijze zal op de korte termijn ongetwijfeld extra geld in het laatje brengen, maar op de langere termijn zou het de NRC wel eens meer geld kunnen gaan kosten dan het nu oplevert. De kans is immers heel reëel dat u hiermee uw zorgvuldig opgebouwde imago van betrouwbare kwaliteitskrant behoorlijk te grabbel gooit. Het is niet ondenkbeeldig dat lezers zich genomen voelen en wellicht massaal afhaken.

evert van wijk   25 juni 2011, 13:45 (link)

 

@ evert van wijk: Voor de derde keer: Jan Driessen meldt ten onrechte dat NRC een 'niet herkenbare advertorial' zou aanbieden. Dat is feitelijk onjuist, het staat ook NIET in het aangehaalde document van de genoemde makelaar (waar toch echt het woord ' advertorial' genoemd wordt) en het is ook onmogelijk binnen onze organisatie. Er is dus ook geen enkele sprake van op het verkeerde been zetten of 'een heimelijk betaalde commerciële boodschap'; ik daag iedereen uit aan te tonen wanneer dat ooit aan de orde was binnen de redactionele content van NRC. Dat is niet zo en dat zal nooit zo zijn.
Dat er veel ontwikkelingen binnen de advertentiewereld in de dagbladsector zijn is waar. Niet alleen in Nederland, kijk bv eens naar de veranderende uitingen in de buitenlandse kwaliteitspers, naar de NYT, The Guardian, in Scandinavië. Ook NRC Media kijkt naar gezonde en creatieve financiering. Maar altijd binnen grenzen van onafhankelijke kwaliteitsjournalistiek en nooit ' heimelijk'. Onze ervaring is trouwens dat lezers prima het verschil tussen commerciële en redactionele content zien, waar overigens ook waarborgen voor zijn: ander lettertype, kennisgeving erboven etc. En, belangrijker, dat een groot deel van die lezers heel goed weet dat de krant een journalistiek, maar ook een commercieel product is. Dat de advertenties nodig zijn om het correspondentennetwerk te behouden, onze onderzoeksgroep, de grote politieke-, economische- of culturele redactie etc. Van lezers die zich ' genomen voelen' is geen sprake, van 'massaal afhaken' al helemaal niet; integendeel.

Joost Oranje   25 juni 2011, 15:11 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?