Reacties

Helemaal mee eens. Zo is er in elk geval een duidelijk voordeel van een minderheidskabinet. In debatten met werkelijke argumenten proberen tot elkaar te komen (en dan niet alleen het doel hebben om de ander altijd van jouw gelijk te overtuigen!) brengt misschien onverwachte, en wellicht straks hechte, verbindingen tot stand. Verbindingen die kunnen leiden tot nieuw inzicht, een veranderend referentiekader en de wil om met elkaar samen te werken en zo te bereiken wat nodig is. En je daar dan ook samen hard voor te maken; immers, een gedeelde drive om iets te bereiken zorgt veel sneller en gemakkelijker voor resultaat.
En daarbij, inderdaad, vriendjes worden legt een hechte basis voor verbinding. Wanneer je dan ook de bankrekening van wederkerigheid oprecht en onbaatzuchtig wilt vullen, komen we allemaal verder in dit leven (bedrijf, organisatie, economie, maatschappij).

Op zich een goede zaak dat er een minder gedetailleerd regeerakkoord is. Het tegenovergestelde bleek vaak de dood in de pot en strijdig met flexibel en slagvaardig beleid.

Probleem daarbij is dat flexibiliteit en draaikonterij volgens de kiezer erg dicht bij elkaar liggen. De eerste tekenen zie je al: Rutte heeft zoveel moeten inleveren op economisch gebied (in feite volgt hij een conservatief FNV-achtig beleid onder druk van de nationaal-socialistische beweging PVV (ik licht deze kwalificatie desgevraagd graag met argumenten toe), dat menig VVD-kiezer zich afvraagt waar hij mee bezig is. Het staat haaks op zijn neoliberale ideeën en die van de meerderheid van zijn stemmers. Ook het CDA heeft menig verkiezingsbelofte moeten breken dan wel moeten oprekken, wat hun in de ogen van de achterban ook niet geloofwaardiger maakt. Deze ‘flexibiliteit’ gaat deze partijen veel, heel veel stemmen kosten.

Dat ligt anders bij de PVV. Daar is natuurlijk ook enorm gedraaid, maar dat zal de gemiddelde stemmer op deze partij (voorlopig) worst zijn. Zolang Wilders en consorten hun destructieve en van argumenten gespeende gal maar kunnen blijven spugen en zo nu en dan een snel en oppervlakkig succesje kunnen boeken, dat vooral gevonden zal moeten worden in het verbaal vernederen van links. Alleen op dit manier is stemmenwinst voor hun bereikbaar.

Naar mijn mening gedoogt de PVV alleen maar als hun ontregelende korte termijndoelen worden gerealiseerd. Zodra er iets 'linksig' aan voorstellen zit, zal deze beweging aan de noodrem gaan hangen. Dat resulteert erin dat óf Rutte en Verhagen de keutel intrekken óf dat het kabinet valt. Gezien de recente geschiedenis ben ik bang dat e.e.a. vooral via het spijsverteringskanaal van deze beide heren zal lopen. Anderzijds geeft Rutte’s draaikonterij in de ware zin van het woord rond het paspoort van Velthuizen-Van Zanten misschien wat hoop. Maar nog veel vaker Wilders trotseren zal m.i. niet tot de mogelijkheden behoren.

Ik ben bang dat zowel Corry als Jacqueline op de een of andere manier de indruk hebben dat de PVV een normale politieke partij is in plaats van een autoritair geregeerde beweging van rancuneuze burgers, die iedere verandering als een bedreiging zien. Een club die het voor meer democratisch ingestelde politici ook nog eens onmogelijk maakt om eventuele nuttige kanten van hun wake-up call constructief te reageren, omdat dat alleen maar leidt tot tegen hen gekeerd triomfalisme.

Laat ik hopen dat ik fout zit. Maar het voorbeeld van Denemarken en Noorwegen stelt me niet gerust.

Rest mijn vraag aan Jacqueline: welke kansen zie jij in de aangekondigde bezuinigingen? Ik heb heel wat bezuinigingsrondes meegemaakt aan beide zijden, maar dat de positie van de getroffen organisaties daardoor uiteindelijk sterker is geworden, dat heb ik gemist. Of denk je vooral in kansen voor jullie eigen bedrijf?

Beste Wim,
Dank voor je reactie die ik met interesse heb gelezen.
Je vroeg me welke kansen ik in de huidige situatie zie mede in het licht van de aangekondigde bezuinigingen, en of ik daarbij juist vooral kansen zie voor ons bedrijf.
Het opinieartikel heb ik geschreven vanuit mijn professionele betrokkenheid bij het onderwerp.
Een minderheidscoalitie met gedoogsteun is een nieuwe situatie in ons parlementaire bestel, en het zal ongetwijfeld voor iedereen even wennen zijn. Maar of de koudwatervrees terecht is, betwijfel ik. Over één ding ben ik zeker (en ook positief): de chemie die tussen de coalitiepartners is,is – zoals we kunnen waarnemen – in ieder geval bemoedigend voor wat betreft hun inzet om ons land zo goed mogelijk te besturen.
De flinke bezuinigingen zijn een fait accompli. Welke partijen ook zouden regeren,feit is dat er nu eenmaal flink moet worden bezuinigd. Maar het feit dat er nu een minderheidsregering zit, biedt inderdaad mogelijkheden. Aan de ene kant mogelijkheden, omdat de overheid minder zelf vooraf wil opleggen, en de invulling van de bezuinigingen liever aan het bedrijfsleven wil over laten. Aan de andere kant zal er, zoals ik al betoogde in mijn artikel, sprake zijn van steeds wisselende coalities en dat brengt interessante mogelijkheden met zich mee. Je zou dus wel gek zijn om nu dus passief toe te kijken, in plaats van aan de bak te gaan op zoek naar mogelijke oplossingen.
Je refereert in je reactie ook naar de Deense en Noorse situatie, waar je, zo blijkt uit je woorden, weinig fiducie in hebt. Daarover wil ik overigens best een keer met je van gedachten wisselen.