Reacties

Als er dan toch gekwalificeerd moet worden dan zou het belangrijkste criterium moeten zijn: ervaring bij en met wie evenals welke succesvolle producten en bedrijven hierachter schuil gaan.

 

Ik begrijp goed waarom ze rca's willen hebben; het geeft je de gelegenheid meerwaarde te bieden in een overvolle markt. Niet alleen voor bureaus die die adviseurs in dienst hebben en deze momenteel wellicht slecht kunnen verhuren, maar ook voor zelfstandigen zonder personeel (in de communicatiebranche zijn dat er best veel).
Maar ik ben net als Van Ingen van mening dat de toegevoegde waarde van een echte professional niet 'blind' toegedicht kan worden aan een titel, maar aan allerlei kwaliteiten. Je kijkt toch naar hoe iemands cv of portfolio eruit ziet, welke opdrachtgevers hij of zij heeft gehad, wat voor projecten, welke opleidingen, hoe actief hij/zij is binnen vakverenigingen en -netwerken etc. Heeft iemand een MBA bijvoorbeeld? Dan ma je bepaalde eigenschappen aan iemand toedichten. Een hele hoop kan al online uitgezocht worden, aanvullend op het cv. Doen recruiters ook! En de referenties van vroeger: wat is daar mis mee?

Het koren moet zich mijns insziens op andere manieren onderscheiden dan via een titel die (duur?) verkregen kan worden.

 

In dit geval ben ik het volledig met Jan van Ingen eens. Je hebt nu eenmaal met 'denkers' en 'doeners' te maken. Een 'denker' in het bezit van een dergelijk certificaat, wil niet betekenen dat deze het ook goed 'doet' in zijn vak. Competenties en karaktereigenschappen zijn onontbeerlijk bij de uitoefening van bijvoorbeeld een beroep of sport. Na het lezen van een voetbalboek, ben je nog géén professioneel voetballer. In die zin heeft karakter zonder kennis vaker geleid tot succes, dan kennis zonder karakter. Kortom, certificering prima, maar het zegt weinig over de kwaliteit die men daadwerkelijk in de dagelijkse praktijk zal opleveren.

 

Eens met Jan van Ingen en, in de reacties, Gitta en Erik.

De beste graadmeter in dit vak? Tevreden klanten. Die vormen namelijk hét bewijs bij uitstek dat een communicatieadviseur resultaten boekt, passie heeft voor zijn/haar vak en theorie om weet te zetten in (succesvolle) praktijk.

 

@Eline: de klant is een belangrijke graadmeter maar niet de enige. Ik ben wel eens ontevreden geweest over een resultaat waar de klant tevreden mee was. Ik was er blijkbaar niet in geslaagd de klant te overtuigen dat die kansen ging missen.

Dat gezegd hebbende, heb ook ik ernstige twijfels bij het registergebeuren. Er is een te grote verschiedenheid aan adviseurs. Iemand die goed is in persbeleid hoeft dat helemaal niet te zijn op gebied van interactieve beleidsvorming. Of online communicatie.
Bovendien zorgt die nadruk op advisering voor het onderwaarderen van de uitvoering. Adviseurs die een strategie goed kunnen implementeren zijn minstens zoveel waard als de adviseur die die strategie bedacht heeft.

Overigens: die naamgeving mag ook wel wat vlotter. Ziet iemand zichzelf al zeggen: "Aangenaam. Ik ben een registercomunicatieprofessional"?

 

@Otto: klopt, communicatie is een erg breed vakgebied met veel uiteenlopende specialisaties.

Even de vergelijking doortrekken: ook als ik een registeraccountant zoek, is voor mij het feit dat iemand die titel draagt niet voldoende om de persoon vol vertrouwen in te schakelen. Ik wil dan toch weten, hoe de ervaringen van anderen zijn.

 

Wat ik mij afvraag: gaat het nu werkelijk om professionalisering van het vak? Of om de ego's van adviseurs die zich net wat beter vinden dan een ander en dat graag met een stempeltje "ok" achter hun naam willen demonstreren aan de buitenwereld. Net als Otto vind ik dat dit de onderwaardering voor de uitvoerende adviseurs alleen maar versterkt.

 

Instemmend hebben we deze reacties gelezen. De schrijvers hebben gelijk dat certificering geen loos papier moet zijn, waar men blind op moet varen. Het is daarom ook zo ingericht dat kennis EN ervaring EN competenties getoetst en geassessed worden en daarnaast inderdaad als vanouds referenten gebeld worden, met dien verstande dat degene die succesvolle projecten meldt ook vindt dat de onafhankelijke toetsingscommissie de andere betrokkenen bij dat project hierover mag bellen. Gelukkig zijn we, met dertig jaar opleidingen op HBO/WO het stadium van het 'Fingerspitzengefuhl' voorbij. Dat de klant/opdrachtgever, althans gedeeltelijk, bepaalt of en wanneer hij/zij tevreden is over een adviseur, dat zal blijven. Maar het is niet (uitsluitend) de klant die onze kwaliteit bepaalt. Certificering is ook intercollegiale toetsing, is ook een weg naar permanente scholing EN een weg naar het bepalen van onze beroepsethiek. Kennis genomen hebbend van het rapport van de Commissie Maas, constateren wij dat medewerkers van het bancaire bedrijf a) nu jaarlijks verplicht geschoold moeten worden, ze moeten 'weer een balans leren lezen' en b) een integriteitsverklaring moeten afleggen. Ons lijkt het dat daarmee wel is gebleken wat er gebeurt als een beroepsgroep niet kritisch reflecteert op de eigen vakbekwaamheid en moraal.
Wij zijn het aan ons vak, aan de klant en aan de samenleving verplicht onze professionele kennis te laten zien en bij te houden, zo goed als wij een vaandel willen hooghouden als het gaat om integer en zorgvuldig handelen. Wij nodigen Dick, Gitta en anderen graag uit zich actief te mengen in de discussie over onze gedragscode. In de komende ALV (12 mei in Amsterdam) staat dit onderwerp geagendeerd. Welkom!

Eliane Schoonman, vice-voorzitter Logeion

 

@Eliane (via Jan-Jelle ;-) ): tja, helaas is de ALV alleen toegankelijk voor LEDEN neem ik aan, en dat ben ik niet -om voor mij relevante redenen.
Ik zou me graag actief in deze discussie mengen maar als ik daarvoor lid moet zijn van Logeion, gaat die beurt helaas aan mij voorbij...
Ik denk dat het ook voor Logeion goed zou zijn om buiten de leden-grenzen van haar vereniging te kijken en de discussie op te zoeken. Zoals hier nu gebeurt maar wellicht ook fysiek. Staan jullie daar voor open?

 

@Gitta (mede namens Eliane. Ja hoor, we staan zeker open om ook in andere gremia dan de Logeion ALV de discussie over certificering aan te aan. En we zijn natuurlijk wel ook benieuwd naar de reden om geen lid te worden van Logeion (we konden er zelf niet zo snel een bedenken! ; )

 

Nou ik weet er nog wel een (excuus voor het afwijken van het onderwerp) Jan-Jelle: lidmaatschap van Logeion is in essentie alleen interessant voor mensen in het centrum van het land.
Logeion zou een mooie verbindende rol kunnen spelen door een brede discussie te organiseren, m.a.w. met de verschillende communicatiekringen in het land.

 

@Heleen (en Jan-Jelle): en daarbij zou Logeion veel meer actief gebruik moeten maken van mail- en internetdiscussies. Dat komt nog steeds erg moeizaam van de grond. Op Linkedin is nu het één en ander aan het gebeuren, en dat soort dingen zou veel meer moeten. Is er al een Logeion-twitter?

 

@Heleen en Otto Logeion realiseert zich terdege dat er meer is dan de Randstad. Daarom organiseren we ons jaarcongres dit jaaar bijvoorbeeld ook in Deventer. Maar ook zijn we aan het kijken hoe we onze activiteiten meer kunnen spreiden (bijvoorbeeld een themagroepbijeenkomst herhalen op andere locaties) en zijn we aan het kijken hoe we meer kunnen samenwerken met regionale kringen. Ik vind zelf ook dat we meer aan digitale fora en discussies moeten meedoen. En twitteren? Ik ga het inbrengen in de komende bestuursvergadering!

 

@Eliane en Jan-Jelle: dit is dus een van die redenen waarom ik niet lid ben van Logeion ;-);
Ik vind dat een vakvereniging zichzelf ook van alle hipste communicatiemiddelen moet bedienen.
Ik word op dit moment meer geinspireerd door netwerken (al dan niet online), (vak)blogs en twitter (en twitterbijeenkomsten IRL) dan door de 'traditionele' vakorganisaties.
Goed dat jullie bedacht hebben meer aan digitale discussies en fora mee te doen. Ik zie je daar graag vaker en misschien word k wel alsnog lid ;-)!