26 september 2005, 15:34   Eljo de Galan

Klare taal. Gelooft u in sprookjes?

Prinses Leontien zegt nu ook dat de overheid klare taal moet spreken. Dat zegt het volk ook al jaren, maar het komt er gewoon niet van. Misschien dat Leontien als breekijzer kan functioneren, maar eerlijk gezegd geloof ik helemaal niet dat 'de overheid' begrepen kán worden. Aan een beleidstekst sleutelen zoveel onderdanen, dat zelfs de meest knappe communicatiedeskundige daar geen klare taal van kan maken. Het probleem zit hem in de cultuur bij de overheid; niemand vertrouwt een ander en niemand durft verantwoordelijkheid te nemen. Iedereen voegt zijn eigen zinnetje toe aan een 'concept' en stuurt het, om de verantwoordelijkheid te delen, door naar een andere afdeling, die ook weer eigen zinnetjes invoegt. Dan wordt het stuk nog een paar keer 'een niveau hoger getild', waar precies hetzelfde gebeurt. Zo ontstaat onklare taal. DE overheid bestaat niet. De overheidscultuur wel. En die moet anders; durf verantwoordelijkheid te nemen en te geven. Dan krijgen communicatiedeskundigen klare beleidsteksten, die ze in klare taal kunnen opdienen aan het volk.

(1 reactie)

eKudos MSN Reporter

Reacties

Een schone taak voor verandermanagers volgens mij. Maar ik vrees dat zelfs die er niet doorheen komen.
Hoewel semi-overheden als Belastingdienst en UWV hele programma's hebben ingericht om tot begrijpelijke en duidelijke taal te komen voor haar cliënten, blijft het lastig om van al die regels en uitzonderingen op die regels en met 'hulp' van inhoudsdeskundigen (want het moet natuurlijk wel 'kloppen') een duidelijk verhaal te maken (en ik kan het weten, ik was erbij...).
Hoe graag je dat als communicatiedeskundige ook wil.

PS: Overigens is voorgaande zin een simpel voorbeeld van hoe de overheden het nu doen.. :-)

Gitta   26 september 2005, 21:16 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie

Verder de afgelopen dagen

Tips uit de praktijk

Conclusieladder
Hoe staat het met jouw communicatieve vaardigheden? De ‘conclusieladder’ is een model dat verduidelijkt hoe je subjectief informatie selecteert tijdens een gesprek. De uitleg en de voorbeelden maken je bewust van dit selectieproces, en waarom je vervolgens reageert zoals je doet.