Reacties

Lang leve Van Rappards heldere verband tussen investering in en effectiviteit van communicatie! Wat mij betreft is dat de basis van íédere communicatie-actie, maar het geldt temeer wanneer de centjes zeer beperkt zijn en de kindertjes in de wereld moeten toekomen en niet onze deurmat. Begrijpelijk zijn de advertenties en tv-spots, die om onze naastenliefde vragen en naar ik begrijp voor een vriendeprijsje woren gedrukt danwel uitgezonden. Buitengewoon ergelijk daarentegen zijn de stromen drukwerk, die je niet kunt afzeggen 'omdat het systeem dat niet aankan', de 5 cent in een envelop en de regelmatige telefonische acties, op welke momenten ik vermoedelijk niet met een trouwe vrijwilliger spreek. Kunnen we het gewoon beperken tot de collectebus, internet, brief, en af en toe een grote tv-actie, die dan wel écht belangeloos wordt georganiseerd?

 

Ah, het professionaliseringsdilemma van de Goede Doelen ! Hoeveel ruimte heb ik in dit blokje ? Toen ik als communicatieadviseur begon bij het Astma Fonds heb ik mij ook wel eens verbaasd over de brieven. Dit werkt toch niet meer ? Het werkt dus (nog) wel. Fondsenwerving is meer dan communicatie alleen.

Het Astma Fonds is afhankelijk van giften. Van particulieren en bedrijven. Subsidie van de overheid is er niet bij. Collecteren werkt, maar levert ongeveer een kwart van de begroting van 12 miljoen euro. DM werkt ook. En geloof me, als het niet meer op zou leveren dan het kost, zouden fondsenwervers dit middel niet inzetten. Ja, ook de brieven uit de vorige eeuw. Dit in tegenstelling tot grote tv-acties die eigenlijk alleen goed werken bij acute rampen. Ik vrees dat zelfs de 'bobbel in de envelop' nog werkt. Maar wie moeten we dit kwalijk nemen ?

Ontslaat dit alles goede doelen van de plicht om een open en volwassen manier te communiceren met donateurs en publiek. Nee, natuurlijk niet. Met name de laatste jaren is de vraag om transparantie groter geworden. En aan die vraag wordt door veel organisaties voldaan. Jaarverslagen op internet, openheid over de kosten, over directiesalaris, etc. Dat betekent ook dat als je nu nog denkt dat een goede doelenorganisatie volledig wordt gerund door vrijwilligers, je je niet goed hebt laten informeren. Keerzijde van transparantie is dat dit geld kost. Veel goede doelen zijn nu bezig met het definieren van prestatie-indicatoren, het verbeteren van de communicatie en het voldoen aan allerlei regels en procedures die hangen aan CBF keur en Code Wijffels. En dat allemaal met een overhead waar menig commercieel bedrijf jaloers op zou zijn.

Nog even een paar tips: let op het CBF keur (beperkt de selectie als tot ongeveer 400 goede doelen), neus eens in het jaarverslag dat beschikbaar zou moeten zijn, kijk eens op http://www.goededoelentest.nl en als je echt niet meer wilt: meld je aan op http://www.infofilter.nl.

Vervuilde databases zijn onvergeeflijk maar zeker voor kleinere organisaties niet altijd onvermijdelijk. Een envelop met geld sturen om op het geweten te werken vind ook ik onverantwoord.

Met 1 ding ben ik het onvoorwaardelijk eens: goede doelenorganisaties moeten inspiratie, richting en toekomst geven. En laten zien wat de bijdrage betekent. Dat valt niet mee in een tijd dat media liever aandacht besteden aan overheadkosten dan aan de maatschappelijke betekenis van organisaties als de onze. Desalniettemin gaan we ervoor. Omdat het ons werk is, maar zeker ook uit idealisme.

Coen Berends