8 mei 2007, 22:17   Joost Ravoo

Leidraad voor de Journalistiek

Wat is hiervan de rechtskracht?
Leidraad voor de Journalistiek

De Raad voor de Journalistiek heeft samen met het Genootschap van Hoofdredacteuren haar Leidraad voor de journalistiek gepubliceerd. Het stuk geeft antwoord op vragen als: mag een journalist iemands privacy schenden? Wanneer dient een journalist wederhoor toe te passen? Kan een geïnterviewde erop staan dat de tekst die hij of zij vóór publicatie ter inzage heeft gekregen, wordt gewijzigd? Moet een journalist die een gesprek opneemt om er delen van te kunnen uitzenden, dit altijd van tevoren laten weten? Mag een columnist of een cartoonist iemand beledigen? Aan welke voorwaarden moet een embargo voldoen? Zeer lezenswaardig, maar wat hebben we hier nu aan; veel media zijn niet aangesloten bij de Raad en trekken zich er dus niets van aan.

Of toch? De Wet Marktmisbruik stelt - vrij vertaald - dat er zonder toestemming niets gepubliceerd mag worden over beursgenoteerde ondernemingen, tenzij door een journalistiek die dat doet conform de Beroepscode voor de Journalistiek. Heeft de Raad nu bewust het woord ‘code’ omzeild om juridificering van de Leidraad te voorkomen? En, denken we dat dit gaat werken? Ik weet dat al meerdere van mijn collega’s bij beursgenoteerde ondernemingen de juristen in stelling hebben gebracht. Wanneer dat jurisprudentie oplevert, wordt het ook interessant voor andersoortige organisaties om aan te haken. De Raad zelf blijft mijns inziens tandeloos, maar haar Leidraad zou nog wel eens de nodige zeggingskracht kunnen krijgen.

Download zelf de leidraad op www.rvdj.nl

eKudos MSN Reporter

Reacties

De mogelijkheden om media door juristen aan te pakken op basis van deze Leidraad lijken me zeer beperkt. Er wordt bij voortduring (en terecht) een afweging gemaakt tussen het maatschappelijk belang en het belang van het "slachtoffer". Omdat deze uitermate lastig te kwanitficeren zijn, zullen rechtzaken als ze al tot een voor het "slachtoffer" postieve uitspraak leiden, vooral phyrus overwinningen zijn.

Wel ben ik van mening dat wanneer er aantoonbaar fouten of onjuistheden worden gepubliceerd, hier de betrokken redactie onmiddelijk van in kennis moet worden gesteld, "plead or bleed" dus.
Zo ontstaat een juridische basis om bij voortduring via gerechtelijke weg rectificatie, schadeloosstelling en een dwamgsom in geval van herhaling af te dwingen. Deze aanpak is door het Koninklijk Huis met veel succes toegepast en maakt dat de roddelpers op dit moment tot de grootste donateurs van liefdadig Nederland kunnen worden gerekend.

Raymond Franz   9 mei 2007, 8:47 (link)

 

Elsevier trekt zich in ieder geval vandaag weinig aan van de leidraad (inderdaad interessant dat het woord code is verdwenen). Het kopt op zijn site: "Mohammed Bouyeri weigert eed af te leggen". NOS Teletekst kiest voor: "Mohammed B. gehoord in Hofstadzaak". Wie er hier gelijk heeft? Volgens de leidraad de NOS schat ik in, maar ik ben zelf meer voor de volledige naam van de veroordeelde. Die heeft zichzelf met zijn moord bewust tot publiek figuur gemaakt, en mag dus ook zo worden aangeduid. Overigens vallen de namen van Volkert van de Graaf en Mohammed Bouyeri gewoon in de buitenlandse media te lezen.

Jasper   9 mei 2007, 14:13 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?