11 november 2008, 0:28   Sietse Bakker

NL verkiezingen 2011: Wie heeft van Obama geleerd?

Zwicht Den Haag voor een campagnestrategie 2.0?
NL verkiezingen 2011: Wie heeft van Obama geleerd?

Vorige week schreef nieuwe media adviseur Winfried van der Veen op deze website een overzichtelijk artikel over de online campagne van Barack Obama. Vanuit mijn specialisatie in nieuwe media heb ik de Obama-campagne met interesse gevolgd en heb me daarbij telkens laten verrassen door de slimme aanpak van het campagneteam. Wij kiezen weliswaar niet net als in de VS direct onze president, maar werken hun campagnetactieken ook in de polder? Wat betekent de opmars van sociale media voor de Haagse campagnecommunicatie en -strategie? En is Nederland klaar voor een eigen Obama?

2011 is natuurlijk nog ver weg en we zullen tot die tijd ongetwijfeld veel zien gebeuren op het gebied van nieuwe media. Sinds de laatste Tweede Kamer-verkiezingen wordt al veelvuldig gebruik gemaakt van nieuwe- en sociale media. Onze premier is met zo’n 150.000 ‘vrienden’ een graag geziene gast op Hyves. Het was Rita Verdonk die eerder dit jaar haar trotsopnederland.com lanceerde. Terwijl onze minister-president op Hyves haast een cultstatus heeft verkregen, zag ‘IJzeren Rita’ haar met veel bombarie gelanceerde beweging doven als een nachtkaars. Waar Obama via een scala aan online kanalen zijn standpunten communiceerde, vroeg Verdonk de Nederlandse bevolking om samen tot een programma te komen. Het is te vroeg om het initiatief van de voormalig VVD-er af te schrijven, maar niets duidt erop dat het initiatief een daverend succes is. De wiki faalde al snel dankzij een legertje spammers, de website doet nog altijd statisch aan en media-aandacht voor de ontwikkelingen binnen de ‘beweging’ is er niet.

Betrokkenheid
Ik kan me voorstellen dat voor Nederlandse politieke partijen de verleiding groot is om het Obama-concept een op een in de polder uit te rollen. In tegenstelling tot de Amerikanen zijn Nederlanders veel minder betrokken bij de politiek en is het hier vrij ongebruikelijk om met campagnemateriaal langs de deuren te gaan, grote verkiezingsbijeenkomsten te houden en potentiële kiezers met miljoenen tegelijk te bellen om ze toch vooral over te halen om voor ‘jouw’ kandidaat te stemmen. Laat staan dat Nederlanders massaal geld doneren aan politieke campagnes. Met enig optimisme valt nog wel te pleiten voor de mogelijkheid dat een dergelijke ‘campagne 2.0’, die zich grotendeels online afspeelt, juist jonge mensen zou kunnen inspireren tot nieuwe betrokkenheid. De online campagne van Obama was er echter op gericht supporters aan te moedigen eerdergenoemde activiteiten te ondernemen. Politiek Nederland zal de Obama-strategie dus flink onder handen moeten nemen om deze aan te passen aan de Nederlandse manier van politiek bedrijven..

Goed, aanpassen dus. Maar hoe dan? Waar jong en oud in Nederland niet schromen het debat - al dan niet anoniem - aan te gaan, is op internet. Tenzij de komende jaren (onverwacht) extreme veranderingen in de mediaconsumptie plaatsvinden, is het aannemelijk dat Nederlandse politici en politieke partijen zich zullen moeten richten op het online debat en het online werven van kiezers. Een weblog en een Hyves-profiel zijn niet langer afdoende. Wie die kunst beheerst om op een vernieuwende en oprechte manier de jongere generatie kiezers aan te spreken, kan het nog weleens ver gaan schoppen in de verkiezingen van 2011.

Duidelijkheid
Tot op heden is geen van de gevestigde politieke partijen, noch de rijksoverheid in Nederland verrassend uit de hoek gekomen op internet. Zou er een prijs zijn voor het meest succesvolle politieke initiatief op internet, dan zou de eer naar de Stemwijzer van het Instituut voor Publiek en Politiek gaan. In de aanloop naar de Tweede Kamer-verkiezingen van 2006 werd de online stemhulp maarliefst 4,8 miljoen keer geraadpleegd. In de wirwar van politieke partijen en dikke verkiezingsprogramma’s heeft de kiezer behoefte aan duidelijkheid. Naast brandjes blussen is het communiceren van een duidelijke boodschap de rode draad in elke campagnestrategie. En dat is waar nieuwe- en sociale media een cruciale rol spelen. Herhalen, herhalen, herhalen!

De Obama-campagne is vanaf het prille begin glashelder geweest in de communicatie. ‘Change we can believe in. Yes we can.’ Een zeer onbescheiden boodschap die onbescheiden vaak, maar op een bescheiden manier werd gecommuniceerd. En die doneerknop, natuurlijk. Een krachtige, maar ook abstracte boodschap, die keer op keer werd herhaald in speeches, via de website, op Facebook, MySpace, YouTube en Twitter. Doordat vooral jonge mensen gebruik maken van een breed scala aan sociale media, worden zij meer blootgesteld aan herhaling van de boodschap.

Bescheidenheid
Het betrekken van vooral jongere kiezers en het communiceren (lees: herhalen) van de boodschap via de beschikbare online kanalen gaat een belangrijke, zo niet cruciale rol spelen bij de aankomende verkiezingen. Dat op zich is, zeker onder de communicatieprofessionals, geen nieuws. Nieuwe media spelen een steeds grotere rol in ons leven en dat geldt zeker voor hen die in 2011 voor het eerst naar de stembus mogen. Een interessante game changer - journalistiek Nederland kan vast niet wachten - kan de opkomst van een Nederlandse variant van Barack Obama zijn, die juist die doelgroep aanspreekt. Geen populist, geen opschudder, maar een bescheiden redenaar met een heldere, positieve en inspirerende boodschap. Ergens dichtbij het midden. Bescheidenheid is daar, gezien de Nederlandse volksaard, misschien nog wel het belangrijkst. Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.

Zeker in een politiek landschap waarin de verschillen tussen partijen vaak moeilijk te onderscheiden zijn, kan online communicatie de doorslag geven. Wie in 2011 een klinkende verkiezingsoverwinning wil behalen, moet alvast op zoek gaan naar iemand die de invloed van sociale media begrijpt en kan toepassen. Sterker nog, de gevestigde politieke partijen kunnen het zich, met het oog op concurrentie en eventuele nieuwkomers, niet permitteren zich niet grondig te verdiepen in politiek 2.0. Of 3.0. Want voordat het 2011 is…

Sietse Bakker (24) is communicatieadviseur en is gespecialiseerd in nieuwe media. Hij is oprichter van mediabureau MediaBattery en is tevens op consultancybasis verbonden aan de European Broadcasting Union in Geneve, waar hij Manager Communicatie & Public Relations is.

eKudos MSN Reporter

Reacties

Hoewel wij in Nederland niet rechtstreeks een president/premier kiezen, maakt dat de kopieerbaarheid van de campagnestrategie van Obama er niet minder om. Want het LIJKT misschien alsof we op een partij stemmen, maar ook Nederlanders laten zich steeds meer beïnvloeden door het imago van de lijsttrekker. Dat betekent dus, dat als je de man/vrouw op een consistente manier neerzet als authentiek, aantrekkelijk en afwijkend merk, je de verkiezingen gewonnen hebt. Inhoud van het programma is secundair, net als de inhoud van communicatie secundair is aan de nonverbale kant. Hoewel de consequenties van politiek voor een 'high involvement' houding zouden moeten zorgen, wijst de praktijk uit dat kiezers een merkhouding hebben die op bijzonder weinig merkkenis gebaseerd is.

Barry de Waal   12 november 2008, 16:23 (link)

 

Politieke partijen én Nederland in het algemeen moeten mi. nog wel wat stappen nemen voordat een campagne die ook maar enigszins Obama-achtig is, enige kans kan maken. Een paar observaties:

1. De Obama campagne gaf een nieuwe invulling aan 'top down'. Alles leidde uiteindelijk naar Obama en/ of kwam van Obama af. Zie Charles Groenhuijsens opmerking over de campagne: het draaide alleen om Obama. Andere spelers, of ze nu vice-president (Biden), voormalig tegenkandidaat (Clinton) of celebrity endorser (Oprah): ze waren even in beeld en daarna weer weg. Ik vraag mij werkelijk af of de discipline in NL zo groot is dat iedereen binnen een partij zich zó unisono wil (blijven) inzetten voor een partij of een kandidaat.

2. 2008 was de eerste, echte Internet campagne in de Verenigde Staten. De sociale structuur in de VS heeft zich inmiddels zo ontwikkeld, dat veel (potentiële) kiezers puur door informatieverspreiding via Internet werden bereikt en overtuigd. Daar heeft NL zéker nog wat stappen te zetten, aangezien Internet als informatiebron hier nog steeds "one of the guys" is, naast televisie, radio en krant. Sterker het overgrote deel van (NL) Internet nieuws/ evenementen wordt pas nieuws op het moment dat de cross-over wordt gemaakt naar bijvoorbeeld RTV. Zelfs als pointers voor populariteitsontwikkeling van bepaalde ideeën of andere zaken is Internet mi. nog steeds zwak.

Het pseudocitaat van Heine dat in Nederland alles vijftig jaar later gebeurt (zie hier voor echte bron: http://www.trouw.nl/achtergrond/Dossiers/article1430387.ece) is misschien niet meer waar. Maar laat de achterstand op de VS nog zo'n 10 jaar zijn. In dat geval komt 2011 nog net te vroeg. 2015 misschien niet meer...

Maar ik houd me aanbevolen voor sneller doorsijpelen voor deze veel prikkelender campagne dan welke campagne dan ook in Nederland.

Roland   13 november 2008, 14:42 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie

Tips uit de praktijk

'Shoot to kill'-sessies
Bij TNT Post initieerde bestuursvoorzitter Peter Bakker de inmiddels beruchte ‘shoot-to-kill’-sessies. Hierbij moedigt hij hogere managers aan de meest brutale vragen te stellen die ze kunnen verzinnen over het bedrijf en over zijn functioneren: ‘Waarom verdient u dat schandalige salaris’, of: ‘wanneer neem je nou eens ontslag, want de aandelenkoers doet toch niets?’