Reacties

Emilie zette het zwart op wit. Er is geen ontkomen meer aan. De No Impact Week is van start en ik doe mee. Elke dag een beknopt verslag als reactie op deze blog. Doelstelling: gedrag onderzoeken, veranderen en verankeren. Kader: duurzaam leven. Doelgroep: me, myself and I.
Waar liggen de kansen, wat zijn mijn drijfveren voor verandering, welke barrières moeten worden overwonnen? Voor uw begrip een korte introductie van mijzelf, voor beter begrip van de doelgroep.
Duurzaam zijn is me met de paplepel ingegeven. Ik zie mijn vader nog het afwaswater bijvullen met het warme restwater van een gekookt eitje. Kamer verlaten, lichten uit. Tanden poetsen, kraan dicht. Winter. Trui aan. Voor een roestvrijstalen schroefje op de stoep stapte mijn vader van zijn fiets. Zuinigheid? Ongetwijfeld. Maar zeker ook respect voor de aarde en bewust van de noodzaak van grondstoffen voor leven. Een fijn en plezierig leven. Dat stond voorop. Deze overtuiging en dat wat eraan ten grondslag ligt heb ik bij het verlaten van het ouderlijk huis meegenomen. Geen onbelangrijke informatie ter identificatie van de doelgroep: Early Adopter; bewust en overtuigd van noodzaak. Een heerlijk uitgangspunt voor iedere manager die gedragsverandering tot doel heeft. Meer informatie is doorgaans relevant. Ik houd het even hierbij. De No Impact week is nu één dag oud. En als ik de introductie van de organisatoren lees, ligt er nog een wereld van veranderingen voor mij open.

DAG 1: ‘Maak het leven leuker terwijl je minder koopt’. Consuminderen dus. Makkie.
Het is zondag en ik woon niet in de Randstad. Hier zijn de winkels dicht. Dat helpt een boel.
Ik pak de richtlijnen van de organisatoren erbij en verbaas me meteen al bij stap 1: ‘Maak een lijst van alle dingen die je deze week moet kopen. Haal er alle dingen af die een weekje kunnen wachten.’ Vooral die laatste zin is verrassend. Volgende week telt niet? Ik streef naar een zo realistisch mogelijk beeld en beschouw de zin als ongelezen.

Stap 2 vraagt om het bewaren van al je afval. Ik voel weerstand. Maar de verjaardag van mijn schoonmoeder - 85 lentes jong - biedt een uitweg. Vanaf 11 uur verzamelen we in een restaurant alwaar ik en mijn gezin tot een uur of vijf de tafel zal delen met haar vrienden. Geen afval voor mij om te bewaren, maar wel veel handige tips van mensen die nog sokken kunnen stoppen. Die in hun jonge jaren -weer of geen weer- van Amsterdam naar Utrecht fietsten om te kunnen werken. De oorlog, de schaarste, de honger, de saamhorigheid. Het komt allemaal voorbij.
Is het niet zo dat je eerst moet ervaren wat werkelijke schaarste is om te weten hoe je welvaart kunt waarderen. De honger heeft zo’n impact gehad op hun leven dat het heeft geleid tot een gedragsverandering die tot op de dag van vandaag nog persisteert. Ik neem de overweging mee naar huis. Niets gekocht, nauwelijks iets weggegooid. Op naar dag 2.

 

DAG 2: 'Verrijk je leven met minder afval'.
De hoeveelheid afval van twee dagen valt reuze mee. Een hele dag (dag 1) 'op een ander zijn' helpt natuurlijk een boel. Het feit dat ik al jaren geleden prullaria heb afgezworen en zo min mogelijk voorverpakte producten koop helpt evengoed. Via de achterdeur en oma zijn helaas toch enkele plastic AH helden het huis binnengeslopen. Een overbodige gebruiksaanwijzing ging ongelezen in de papierbak. En mijn deodorant bleek op. Deze wordt gewoon weer aangevuld. 24/7 een fris gevoel en niet te vergeten frisse lichaamsgeur bieden mij en mijn omgeving te veel vreugde. En laten we vooral niet het nieuwe imago van duurzaamheid (verantwoord, modern en toekomstgericht) verkwanselen. Niets ten nadele van de zogenaamde geitenwollensok, maar zijn baard stonk wel. En dat is niet bevorderlijk als je een bredere doelgroep wilt enthousiasmeren.

De 'creëer-minder-afval-tips' van de No Impact Week zijn leuk en charmant maar gaan naar mijn mening in veel gevallen voorbij aan een andere realiteit. Knip servetten en zakdoeken van een versleten overhemd vs gebrek aan tijd. Vervang de tampon vs bewegingsvrijheid van vrouwen. Of: verban inpakpapier vs verrassingseffect. En zo werd mijn uitdaging van dag 2: stuur ik mijn zoontje (8) met of zonder ingepakt cadeautje naar een verjaarsfeestje?   Gefeliciteerd ..... Mijn moeder is een milieufreak.

 

Te leuk om niet te delen - verslag van een deelneemster uit Bloemendaal!


...Nou jongens, dinsdag was niet echt een no-impact dag, eerder een high-impact dag! Eerst met 3 griephoofden onder zwaar protest op de fiets naar school. Vervolgens erachter komend dat 1 schooltas met het volledige assortiment voor een dinsdag op school nog thuis lag alsmede de geschiedenis boeken. Of die toch asap op school konden komen….Dus met de auto heen en weer gesjeesd naar school. Daarna moest ik mij melden voor de Dames Herfst Jacht Golfdag van de Kennemer Golf & Country Club. Milieuonvriendelijker kan bijna niet! Eerst natuurlijk met de auto naar Zandvoort, heb serieus een poging gedaan met het OV te gaan maar dat bleek bijna 5 kwartier enkele reis en drie verschillende bussen te gaan opleveren, geen feest met een golftas en een sporttas op je nek…Vervolgens heb ik denk ik wel 10 plastic en geverfde houten tees doormidden geslagen en 1 niet recyclebare bal ergens in het natuurgebied van de Kennemer Duinen gemept dus dat leverde ook niet veel punten op. Ook de weggooi plastic beker met jachtsoep was erg lekker maar niet milieuvriendelijk, te meer daar ik ook nog zo dom was er een gedachteloos een plastic lepel bij aan te nemen waar de soep van afwoei en die ik dus 1 hap heb gebruikt, vervolgens in de prullenbak heb gegooid en de soep gewoon heb opgedronken, ook geen bonuspunten!

Halverwege de wedstrijd moest je voor de lol ook nog boogschieten, daar bleek ik dusdanig talent voor te hebben dat ik kans maakte op de trofee voor de boogschietwedstrijd en ik ipv om 1500 uur met de fiets de kinderen van school te halen en naar de judo te brengen als een speer naar huis ben gereden, vervolgens met de Beamer en de kinderen weer terug naar Zandvoort om om 1545 uur bij de prijsuitreiking een plastic Barbie in jachtoutfit in ontvangst te nemen. Vervolgens wonnen we met ons team ook nog de 3e plaats van de wedstrijd en kreeg ik ook nog een in plastic gesealde fazant mee naar huis.

Het slot van de dag werd wat duurzamer want op weg naar huis ben ik voor de groente gestopt bij de biowinkel in Overveen, kwamen we toch langs en weer het assortiment van de Deka zag ik niet zitten, en boden de kinderen spontaan aan om dan maar eens een dag geen vlees te eten want het beloofde tartaatje wat ze zouden delen was ik in de haast vergeten. Dus met het restje POmA van gisteren waar om werd gevochten werd het een volledig vegetarische maaltijd.

Het meest briljante bewaar ik voor het laatst WANT bij het inpakken van de boterhammen in de overblijftrommel vroeg ik me af hoe ik van het plastic zakje af kon komen waar ik de boterhammen altijd in stop. Nu gebruik ik meestal de lege broodzakken daar nog voor maar soms ook nieuwe plastic zakjes. Nu heb ik op http://furoshiki.com/technique_two_books_wrap_1/ een vouwtechniek gevonden om in een grote stoffen zakdoek 2 boterhammen te verpakken. De zakdoek kan ik dan wassen en de kids hebben meteen een servetje. De HEMA zakdoeken waren aan de kleine kant maar het lukte net.

 

DAG 3: ‘Verbrand calorieën, geen benzine.’
Fantastische dag. Als men dag drie de titel ‘sportdag’ had meegegeven, was ik ongetwijfeld met weinig energie begonnen. Maar de belofte van kilocalorieën verbranden deed mij watertanden. Twee afspraken in Amsterdam. Het vaste recept: fiets, trap (geen roltrap deze keer), trein, trap, Emilie aan het station (met auto, maar wel carpoolen), melden bij de receptie en hup… in de lift. De realisatie kwam als een schok.
De aftocht ging beter. Samen met mijn gesprekspartners (!), druk kakelend over de voor- en nadelen van de menstruatiecup, via de trap naar beneden.
Zo ook de volgende afspraak. Drie trappen klimmen in een oersaai trappenhuis. Toen toch nog de lift (waar was de trap gebleven). En bij het afscheid meteen gevraagd om de ingang naar het trappenhuis. Hierop meldde de gastvrouw zonder omhaal: ‘Via die trap kan ik mijn klanten geen uitgeleide doen’. Een inzicht om dankbaar voor te zijn.

Hoe kunnen we het traplopen promoten: bling-bling de brandtrap. Als je er tien moet beklimmen is enige motiverende opluistering geen overbodige luxe.

 

DAG 4: 'Verklein je ecologische voetafdruk met gezond eten'
Al zijn de cupjes inmiddels recyclebaar; Nespresso doet mijn voetafdruk geen goed. Zoveel was reeds duidelijk. Kraanwater, veel biologische producten en maximaal drie maal per week vlees zouden mijn gemiddelde daarentegen een positieve impuls moeten geven. Voeg daarbij kaas van de boerderij en consequent hergebruik van de plastic broodzak en ik zit gebakken. Dacht ik. Wat een teleurstelling overviel mij na het invullen van de klimaatweegschaal van het Voedingscentrum. Een tamelijk eenvoudig recept van Gordon Ramsay deed de wijzer trillen en mij hartgrondig vloeken. Ook van de Britse kok geleerd, overigens 

Wat een leerzame tool. Ook al denk je dat je 'donkergroen en duurzaam' bent. De klimaatweegschaal is onverbiddelijk. Zou iedereen eens moeten doen:  http://www.voedingscentrum.nl/nl/eten-herkomst/milieu/klimaatweegschaal.aspx
Al met al een pijnlijk goede No Impact Dag. 

 

DAG 5: Energie verminderen met spaarlampen, kaarslicht en vroeg naar bed.
Acht jaar geleden deden wij de tv de deur uit. Niet om wille van duurzaamheid, maar tegen de stompzinnigheid. Geen moment gemist. En dat komt mede door de opwarming van de aarde. Want als de IJsmeester dit jaar wél het startschot lost voor de Tocht de Tochten zitten wij voor de buis. Maar tot die tijd: geen tv, geen sluimerstand, wel ‘’stand by’’ want de winter komt er aan.

Zonder gekheid. Geen tv is werkelijk een aanrader. Het scheelt niet alleen energie, maar levert zeeën van tijd op waarin je leuke dingen kunt doen. Een boek kunt lezen, je kunt bekwamen in de druif-stamp wasmethode en de volgende No Impact dag kunt voorbereiden.
Zo heb ik eindelijk – met dank aan de No Impact Week – een douche zandloper besteld om mijn douchetijd te verkorten. Douchen is goddelijk en al lang meer dan verfrissing alleen. De ultieme ontspanning waar geen eind aan hoeft te komen. Maar zo stroomt gemiddeld wel 50 liter schoon water p.p.p.d. door het putje. En dat kan best een beetje minder.

 

DAG 6: Water!
Ik heb een zandloper in de douche geïnstalleerd! En mijn zus er ook een kado gedaan. Need I say more?

 

En plassen onder de douche scheelt ook
http://www.youtube.com/watch?v=d3u9z94K2L0