25 september 2008, 21:06   Jan-Jelle van Hasselt

No Minister!

Minister Van Middelkoop is het middelpunt van kritiek vanwege zijn uitspraken in Vrij Nederland. Hoe heeft het zover kunnen komen?

In het interview zei de minister onder andere „heel blij” te zijn dat hij indertijd zijn dienstplicht niet heeft hoeven te vervullen. Hij zou er „doodongelukkig” zijn geworden. Ook zei hij moeite met gezag te hebben. Luitenant-generaal b.d. Hans Couzy, voorzitter van de Officierenvakbond, uitte woensdagavond bij Pauw&Witteman ernstige twijfels over Van Middelkoops geschiktheid voor diens ambt. En onder druk van de Tweede Kamer moet de minister op de koffie bij de militaire vakbonden. De minister als boegbeeld voor ‘zijn’ achterban doet uitspraken waar die achterban van huivert. Hoe is het mogelijk dat een bewindsman zo’n inschattingsfout maakt, en hoe is het mogelijk dat Directeur Voorlichting Joop Veen met zijn hele bataljon voorlichters en persmensen van het ministerie kennelijk niet heeft weten te voorkomen dat het interview deze wending nam?

CEO profiling, de top dog als reputatiebouwer van de organisatie: als er iemand is die de waarden van de organisatie dient te representeren is het wel de Grote roerganger. En dat kan ver gaan, zoals de Procter directeur die ik ooit hoorde vertellen dat hij zich dagelijks met Oil of Ulay insmeerde om echt één te zijn met het product van zijn firma. Tsja, maar hij is van de Christenunie en dan weet je dat dit soort zaken kunt verwachten, is iets wat ik nu diverse malen heb gehoord. Maar waarom heeft deze man dan ooit ‘ja’ gezegd tegen dit ambt? Nee, dan vind ik de communicatieman van 2007, Jack de Vries veel meer geloofwaardigheid hebben in zijn optreden: die straalt in ieder geval betrokkenheid uit.