6 september 2008, 12:15   Jaap Stalenburg

Oorlog aan het nieuwsfront

De strijd om de waarheid
Oorlog aan het nieuwsfront

De polarisatie is terug. Na de scherpe politieke duels in de jaren 60,70 en 80 met ter linkerzijde roemruchte programma’s als in De Rooie Haan (VARA) en een ouderwets conservatief opiniekanon als De Telegraaf op de rechterflank, schieten anno 2008 de meningen weer als mortiergranaten heen en weer. Greenpeace dat beton stort om het vissen te beletten ergens bij Denemarken en De Telegraaf die dit milieuterrorisme noemt. De genadeloze val van Wijnand Duyvendak en de arme minister Cramer die ooit in een onbewaakt ogenblik een steunbetuiging tekende voor een actieblad krijgen onderuit de zak. Scherper dan ooit vliegen de opinies op internet heen en weer. NOVA kwam met een felle aanval en daar reageerde Geen Stijl in stijl op. 

Na het overlijden van adjunct-hoofdredacteur Kees Lunshof is de toon van de Telegraaf weer ouderwets en duidelijk. De wereld is in heldere overzichtelijke kampen verdeeld en de scherpe polemiek wordt niet meer geschuwd. Heel lang zette links daar een soort onhandige assertiviteit tegenover en nu komen we aan onze communicatiejob: we durven weer scherpe debatten te voeren. Snel en hard te reageren op zin en onzin.
Internet en weblogs hebben de ogen ook van veel communicatieprofs en ‘slachtoffers’ geopend en geven alle ruimte voor een ‘flexibele response’. Als meer dan belangstellend volger van Geen Stijl vond ik het vermakelijk hoe ministers, burgemeesters, omroepen en bedrijven alle drek over zich heen lieten storten en slachtoffers alles net zo lijdzaam ondergingen als het trekken van een verstandskies bij de tandarts. Tegen een PvdA Kamerlid heb ik onlangs gezegd dat het enige wapen tegen het oprukkende populisme van types als Geert Wilders is het net zo snel reageren en ze in simpele harde oneliners van repliek dienen.
De digitale opinievorming moet voor iedereen een nieuwe uitdaging zijn. Net als bij de Amerikaanse presidentskandidaten moeten we vanuit ‘war-rooms’ iedere aanval snel pareren. Geen Stijl en De Telegraaf lafjes neerzetten als populistisch is dom en kortzichtig. Het is een manier van communiceren waar we mee moeten leren dealen. Carel Kuyl en Hugo van der Parre doen dat bekwaam. Ik ben blij dat na de grauwe late 80-er jaren, de slaapverwekkende 90-er jaren van de vorige eeuw en het doorgeschoten populisme in het begin van de 21e eeuw we elkaar links en rechts weer hevig gaan bestrijden op opinies en feitjes en de grote winnaar de Nederlander is die weer terugverlangt naar de bezieling, het idealisme en de passie uit de vorige eeuw. Er zullen harde woorden vallen, het randje zal dun zijn maar er zal weer een echte strijd om de opinie zijn. De tijd van bange mensen is voorbij, leve het debat.

(4 reacties)

Trefwoordengeen stijl de telegraaf internet weblog

eKudos MSN Reporter

Reacties

Ik ben ook blij met de nodige polarisatie. Dat geeft helderheid straks bij de verkiezingen. Het grauwe midden heeft competitie op de flanken en dat lijkt mij goed.
Eén punt uit bovenstaand betoog wil ik toch aanvullen. De rol van de publieke omroep. Carel Kuyl en Hugo van der Parre (met wie ik heb gewerkt, aardige vent) zien het toch echt verkeerd.
Zij worden vanaf rechts in hun optiek aangevallen op Obama'08, het programma dat een nieuwe kwalitatieve norm aan de onderkant heeft gesteld.
Obama'08 is in alle opzichten een uiting van een falende publieke omroep. Het programma was een links speeltje voor linkse mensen door linkse mensen. Edoch: betaald door alle mensen.
Met journalistiek had het niets te maken. Met amusement ook niet. Het was geld verbranden met als doel Republikeinen belachelijk te maken.
Dat mag, beste Hugo van der Parre, als je bij een commerciële zender werkt. De kijker rekent dan wel met je af. Maar nu werk je bij de staatstelevisie. Da's echt heel anders.
Bij de publieken moet je neutraal beginnen en eindigen. Zo simpel is het.
Daarom snap ik jullie gejammer niet, dat je zo gemeen wordt aangevallen. Wie begint er nu met malle linkse programma's op kosten van de belastingbetaler?
Carel weet niet beter. Hugo wel. Hugo, waarom ben je niet gewoon eerlijk naar jezelf toe? Of ben je veranderd na een paar jaar tussen de linkse uitvreters te hebben gewerkt.....?!

Aart   7 september 2008, 8:30 (link)

 

Een levendig debat is mooi; wel graag gestoeld op visie en feiten. Goedkope onderbuik-mobiliserende aanvallen op de persoon vind ik niet echt een aanwinst. Politici en media, of ze nou links of rechts zijn, zouden toch moeten weten dat negativiteit niet duurzaam mobiliseert. Om kiezers (of lezers) langdurig te boeien en binden zul je met een aantrekkelijk en realistisch toekomstperspectief moeten komen. Droevige achterhoede-gevechten over personen voegen daar niets aan toe.

Joost Ravoo   8 september 2008, 21:56 (link)

 

Polarisatie zou mooi zijn als die daadwerkelijk vanuit 'het volk' komt. Dan gaat het tenminste echt ergens om. Massademonstraties, stakingen, kopersacties zijn wat mij betreft een levend bewijs van polarisatie. Maar het lijkt er niet op dat 'het volk' ook de spreekwoordelijke messen slijpt. Die leest (als ie de berichten niet stelselmatig overslaat, zoals ik doe) berichten over Duyvendak of Cramer en haalt zijn schouders op. Polarisatie gaat niet over linkse of rechtse ideologie, maar gaat om de carrières van ambitieuze journalisten en politici. Mijn advies: voer prestatiebeloning in voor politici én verhoog de salarissen van alle dagbladjournalisten tot de Balkenende-norm. Laat integriteit de norm zijn en niet het aantal millimeters in de krant.

Ronald Kooren   9 september 2008, 22:58 (link)

 

Ik heb nog nooit zo vaak telegraaf.nl en geenstijl.nl bezocht als de laatste tijd. Vind de oogst een beetje mager. Duyvendak, Cramer en nog wat losse flodders. Had toch wel wat meer onthullingen verwacht. Doe je werk Weesie, je vervalt teveel in herhalingen.

Marc   11 september 2008, 13:33 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Verder de afgelopen dagen

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?