Reacties

Het lijkt me dat dit probleem verder gaat dan 'damage control'. We hebben het namelijk over een liegende wethouder en iedere communicatie-adviseur (in elk geval zij die wat vaker met het crisisbijltje hebben gehakt) kan je vertellen dat je nooit moet liegen. Dat de technische man openheid toont moet in mijn beleving geprezen worden. Daar ligt de oplossing en niet in het houden van de regie over leugens...

 

Of de wethouder wel of niet liegt, kan ik niet beoordelen. Feit blijft dat de overheid met vele monden praat en dat het voor een communicatieafdeling niet mogelijk is om alle gaten te dichten in de woordvoering. De transparantie is daarvoor te groot. en er zijn teveel mensen aan het werk.
Zelf ook zo iets meegemaakt. Was het een van de werknemers van de onderaannemer van een werk die reageerde voor de camera. Natuurlijk spreek je de aannemer hier op aan, maar hoe wil je dit voorkomen?
In dit voorbeeld is het wel de adjunct-directeur, aan zijn manier van reageren kun je zien dat hij niet zo gemakkelijk is met het interview. Haal dan maar liever de stelregel uit de kast: bij damage control: een aan het woord en dat is de hoogste in de boom, en de rest houdt gewoon zijn mond. Wat is de toegevoegde waarde van de uitspraken van deze meneer?

 

@ peter: het gaat me even niet om al dan niet liegen. want ik vermoed dat technisch-juridisch gezien de wethouder helemaal niet liegt. maar ik vind het uitermate vreemd dat de regie van de gemeente amsterdam op de persconferentie blijkbaar stopt bij het beantwoorden van de laatste vraag.

@ petra: precies mijn punt. je gaat niet zo'n persconferentie optuigen om vervolgens alsnog andere mensen aan het woord te laten...

 

@Roland Organisatorisch is het op zijn minst merkwaardig dat de techneut de wethouder enigzins corrigeerde. Maar: wellicht dient de wethouder gewoon de waarheid te spreken. Bij deze meneer is wel vaker de nuance tussen PR en propaganda en "gaat u rustig slapen' compleet verdwenen. Ik noem maar even het te pas en onpas aanhalen van fijnstofnormen als het gaat om het niet geheel onomstreden verkeersbeleid in Amsterdam. Maar de opperbaas van de Amsterdamse communicatie is voorzitter van de Logeion, ruik ik hier wellicht weer een leuk symposium over ethiek en gemeentevoorlichting?;)

 

@ Roland: wat ik bedoelde is dat het evident is/was dat de wethouder al eerder op de hoogte was van mogelijke problemen. Wanneer je dan met veel bombarie een "gaat u maar rustig slapen"-persconf (mooie omschrijving, Jaap!) gaat organiseren sla je de plank mis. Regie begint in mijn beleving met het besluit om met de billen bloot te gaan waar dat moet. Doe je dat niet dan krijg je dit. Gebeurt dat niet net na de persconferentie, dan komt het later wel uit. Ik merk dat voorlichting binnen de overheid -de goeden niet te na gesproken- nog steeds opereert als 'his masters voice' in plaats van als het geweten van het beleid. Een gesprek/symposium of in elk geval een standpunt over ethiek in dit soort situaties zou ik zeer verwelkomen.

 

Wat een storm in een glas water. Natuurlijk zegt zo'n techneut andere dingen dan een wethouder. Het is immers de taak van de techneut om technische mankementen op te sporen en op te lossen en de taak van de wethouder om dit belangrijke project op koers te houden. Heel goed dus dat de Gemeente beide aan het woord laat. Volwassen journalisten kunnen daar goed mee om gaan ...

 

Ik kan me voorstellen dat een communicatieadviseur zich erover verbaast als er meerdere woordvoerders zijn die zich uitspreken over de perikelen rond de aanleg van de metrolijn. 'Damage control' werkt nu eenmaal veel beter als één woordvoerder spreekt met de pers. Schrijnender is echter dat uit de reportage blijkt dat er meer aan de hand is dan de wethouder - de hoofdverantwoordelijke in deze kwestie - aan de pers laat weten. Een meer geslaagde vorm van damage control zou dus geweest zijn dat de pers niet alles te horen had gekregen. Oftewel, het was wenselijk dat de pers en daarmee de inwoners van Amsterdam niet de volledige waarheid te horen hadden gekregen. Als dit gezien wordt als een taak voor de communicatieadviseur, dan hoor ik graag van de communicatieadviseur of hij of zij dit als moreel verantwoord gedrag kan classificeren.

 

@ Joram; het gaat hier idd om 2 dingen. Ik heb vooral gefocust op het verschil in uitlatingen tussen wethouder en ambtenaar. Maar idd is er ook nog wat aan de hand (= understatement) als de wethouder bij het boekje open doen het boekje niet helemaal of op de verkeerde pagina opendoet. Ben daar niet op ingegaan, omdat ik de Adam situatie onvoldoende kennen. Wat dat betreft ga ik graag af op Jaap S. zijn observaties!

 

De wethouder zegt dat-ie het een ongelukkig incident vindt. En daar heeft-ie volkomen gelijk in. De techneut zegt - in een rommelige persconferentie-afloop- dat de gemeente de zwakke plekken in de stationswand nog eens goed gaat nalopen. En daar heeft-ie volkomen gelijk in. Een storm in een glas water, en daar heeft Joost Ravoo weer volkomen gelijk in. Overigens, het uitgangspunt van ALLE communicatie over de metrobouw in Amsterdam is dat we over ALLE dossiers (techniek, geld, tijd) open, eerlijk, helder en transparant zijn. Geen gebakken lucht, geen gedraai, geen flauwekul, geen onzinverhalen, een probleem = een probleem. Die duidelijkheid zijn we verplicht aan de Amsterdammer die helemaal niet zit wachten op "gaat-u-maar-rustig-slapen"-verhalen. Daar prikt-ie trouwens in de kortste tijd dwars doorheen. De suggestie van Joram dat we in Amsterdam slechts de halve waarheid willen vertellen slaat de plank volkomen mis. We willen graag duidelijk zijn. En dat, beste Joram, is de taak van de communicatieadviseur.

 

Het fragment bekijkend zeg ik, waar gaat dit over! De uitlatingen van de techneut zijn zoals ze moeten zijn en die van de wethouder ook. Ieder z'n invalshoek, eerlijkheid en reactie. Laten we als communicatieprofessionals ons bewust zijn van de truckendoos van de media, echter .... ieder z'n vak, daarom ben ik helemaal eens met Paul Andriessen.