1 juni 2010, 7:42   Jos Govaart

Politici die alleen maar zenden via Twitter verdienen de Twitterdood, of niet?

Politici die alleen maar zenden via Twitter verdienen de Twitterdood, of niet?

De NOS deed onlangs een onderzoek naar het “sociaal twitteren” van onze dames en heren politici. De conclusie was dat Twitter voor onze politici niet bepaald een sociaal medium is. Dat het onderzoek van de NOS flinterdun is, zou ik kunnen bespreken in deze blogpost.  Maar dat heeft Alice Verheij al uitstekend gedaan. De bewering van het NOS-onderzoek blijft natuurlijk wel overeind staan. Politici gebruiken Twitter nauwelijks op een sociale manier. Vele politici gebruiken Twitter alleen maar om te zenden. Wij ervaren Twitteraars weten natuurlijk dat zenden een gotspe is. Dat doet men niet op Twitter. Daar staat de Twitterdood op. Maar hoe erg is dat nou, dat zenden? Is dat écht altijd zonde en een gemiste kans?

Neem nu het premiersdebat van zondag 23 mei. Femke Halsema (voldoende qua sociaal twitteren) en Alexander Pechtold (zware onvoldoende qua sociaal twitteren) mochten daaraan niet meedoen omdat ze te weinig virtuele zetels hadden. Toch waren zij via Twitter in staat om zowel tijdens als na het televisiedebat een rol te kunnen spelen in het debat. Tweets van hun hand waren een bron voor verschillende media om hun commentaar op het debat te leveren. Allemaal zonder al te veel interactie met het publiek.  Als hun doel was om tóch aan het debat deel te nemen dan is dat best geslaagd. Hoeveel meer zou ze het op dat moment hebben opgeleverd als ze wel meer deelgenomen hadden in conversaties? Ik vraag het me af. Een hoop lof van de twittergemeenschap. Een twitteraccount met een paar duidelijke statements zijn voor media veel makkelijker doorzoekbaar dan complete conversaties. Wat de kans op een paar mooie quotes in een nieuwsuitzending weer groter maakt.  Zegt u het maar.

Natuurlijk wordt het twittergedrag van politici vele malen sympathieker wanneer zij wel de conversatie aangaan met hun online volgelingen. Maar weer vraag ik me af, zouden er veel mensen zijn die politici volgen om op andere stemgedachten gebracht te worden? Soms denk ik wel eens dat we op media als Twitter iets te vaak de Fair Play Cup willen winnen in plaats van de cup met de grote oren.

eKudos MSN Reporter

Reacties

Ik vind het persoonlijk van respect getuigen als er dialoog is. Als er alleen zenden is, dan ben ik snel klaar. Ik krijg zelf zelden iets terug van andere politici. Dan laat ik hen vervolgens links liggen, als ze niet de moeite nemen te antwoorden, dan vind ik hen niet meer interessant. En ga ik ze zelfs ontvolgen. Zo simpel werkt Twitter.

Groet,
Iwanjka

Campagneleider Lijst12, @nnLijst12 op Twitter
http://www.nieuw-nederland.nu

Iwanjka   1 juni 2010, 11:21 (link)

 

Ik ben het met beide stellingen eens, en denk dan ook dat er een goede nuance tussen de twee moeten zitten. Aan de ene kant is het fijn om een twitter account makkelijker door te scrollen, maar als deze alleen gericht is om te zenden dan kan ik net zo goed de website van de partij openen. Het enige verschil is dan dat het anders geordend is. Een conversatie is daarom dan ook cruciaal om te zien hoe betrokken iemand is en laat in mijn ogen ook zien hoe flexibel iemand is om bepaalde informatie uit te leggen.

groeten,

Stijn Driessen

Easy Zoekmachine Positionering   1 juni 2010, 14:35 (link)

 

JA het is slechts in veel gevallen propaganda en het strelen van het ego. Hier hebben niet alleen politici last van maar ook veel andere BN'ers!! Helaas viert in die wereld het ego nog hoger tij dan in de gewone maatschappij! Tot nu toe heb ik overigens wel een keer een rea gehad van Femke en aantal keer van A. Rouvoet...uitzonderingen bevestigen de regel.

Extreem voorbeeld:

G. Wilders wordt gevolgd door 74,071 volgers en volgt er 0 terug en reageert NOOIT op iemand...bewijs van zijn giga ego? (lijkt wel op mij :-) )

Marco
http://www.twitter.com/reccen

Marco Prins   28 december 2010, 22:45 (link)

 

Het is niet meer mogelijk om te reageren op dit bericht.

Beheerder   13 september 2011, 10:29 (link)





 

 

Boekentips en meer

 

Verder de afgelopen dagen

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?