Reacties

De uitspraak van jouw oude baas zou suggereren dat reclame niet geloofwaardig zou zijn. Dat zou erg stug zijn, want dan zou het relcamevak inmiddels een -ongetwijfeld- lawaaiige dood gestorven zijn.;-)

Ik denk dat het grootste verschil tussen reclame en PR is dat de eerste betaald eenrichtingsverkeer is en de tweede gratis tweerichtingsverkeer. Een PR-verhaal wordt dus pas opgepakt door het medium als het geloofwaardig is. Dat is een absolute voorwaarde. In het geval van reclame zou dat misschien wel het beste zijn, maar hoeft dat niet noodzakelijkerwijs. In de betaalde uiting laat het medium jou graag je verhaal doen.
Uiteindelijk denk ik dat PR vaak de bekendheid die met reclame vergroot wordt (als dat de doelstelling is), versnelt en het merk verder laadt. PR voegt er een verhaal aan toe en dat kan maar beter geloofwaardig zijn.

Misschien is dat de invalshoek die jouw baas bedoelde.

 

Naast positieve voorbeelden is ook de case van -ik meen- hill en knowlton over de baby's in het koeweitse ziekenhuis wel een klassieker...

 

@Otto, ja dat is zeker een klassieker! Ik merk dat ik bij PR klassiekers toch vaak ook aan actiegroepklassiekers denk zoals de Brend Spar, de walvisvangst, de zeehondjes de kiloknallers en de blauwvintonijn.

 

@Diederik, niet alle PR is gericht op tweerichtingsverkeer (denk aan PR gericht op positionering of op het geven van informatie tijdens crisissituaties). Waar mijn oude H&K leermeester altijd op doelde was dat redactionele publiciteit veel eerder 'geloofd' wordt, terwijl dat voor 'betaalde'publiciteit, dus ingekochte reclameruimte veel minder het geval is. Public Relations biedt toegang tot het redactionele gedeelte en is daarom sterker in het geven van 'geloofwaardigheid'.

 

Leuke vraag; er zijn cases genoeg lijkt me. Jaarlijks winnen diverse PR-cases een prijs in festivals als bijvoorbeeld de Sabre Awards (waari we de reclame met zijn overdaad aan prijzen een beetje nadoen) en de meeste handboeken over PR staan vol met succescases. Een belangrijk verschil tussen reclame en PR is dat je prachtige reclames kan hebben die weinig met succesvol overgedragen inhoud te maken hebben – denk aan de verkiezingsposter van de PSP in 1971 met die blote mevrouw die ook pontificaal in de tentoonstelling hangt. PR vecht daarentegen meer om een plek in je hersens dan op je netvlies . Of om Kalo Bagijn, oprichter BinckBank en BrandNewDay te citeren (de Volkskrant, Het brutaaltje verovert polisland, 29/12/10): “Als je kan kiezen, ga je liever eten in een restaurant met een goede recensie dan een met een mooie advertentie.”

 

typisch voorbeeld van hokjesdenken. reclame hoort bij PR. Iedere poging om hier onderscheid in te brengen is dodelijk. Communicatie is hier te rijk voor.

 

Zolang er tussen PR en Reclame sprake is van verschil in geloofwaardigheid, gaan beide mank. Het betekent domweg dat de afzender niet begrepen heeft dat betekenis en herkenning uiteindelijk niet zonder elkaar kunnen. Wie dat toch probeert gaat vroeg of laat onderuit. Branding is geen saus. Communicatie (ongeacht of je het pr, reclame of sales noemt) moet voortkomen uit identiteit. Maw de essentie van wie de organisatie en/of het merk is.
Idee 3: maak een tentoonstelling over merken die werkelijk trouw zijn aan hun identiteit en die dat over de volle breedte van hun bestaan zichtbaar maken...?