Reacties

Het probleem is dat je niet altijd weet of de maatschappelijke betrokkenheid echt is. Ik word echt misselijk als ik weer een commercial van Shell zie met alleen beelden uit de natuur. Al jaren liggen er kansen om met een minder vervuilende brandstof te komen dan die nu te koop is maar daar hoor je Shell niet over.
Maar als ik lees dat Heineken in Afrika heel goed voor zijn werknemers opkomt en ze een betere toekomst geeft dan neem ik graag nog een biertje uit hun brouwerij.

 

@Marc: De reactie op Shell is heel herkenbaar. En pijnlijk bovendien. Maar ook precies het voorbeeld waarmee het kritische publiek veel initiatieven de kop indrukt zodat voorzichtige bedrijven liever stilzwijgend hun bijdrage leveren. In consumentenvoorkeur en dus geld zullen die bedrijven van hun inspanningen nooit iets terug zien. En zo wordt ondernemen mijns inziens nooit duurzaam. De positivo zou stellen dat Shell in ieder geval bewust is van het dilemma. Om in het vakjargon te blijven: Kennis en Houding zijn positief. Nu het Gedrag nog.

 

@Emilie Dat is precies mijn punt. MVO zou een vanzelfsprekendheid moeten zijn, geen marketinginstrument. Ik ga toch mijn buren ook niet vertellen dat ik spaarlampen heb gekocht. Maar een onderneming mag best de maatschappelijke verantwoordelijkheid naar buiten brengen maat dan moet het wel gebaseerd zijn op overtuiging en niet op verkooptechnieken.
En wat het voorbeeld van Heineken betreft: Het is een keer langsgekomen op Molblog maar kan het zo snel niet vinden maar het ging er over dat Heineken daar zo goed voor zijn werknemers zorgt dat Heineken uiteindelijk zelf mee de vruchten mocht plukken om dat de gemeenschap uitermate gemotiveerd aan het werk was.

 

MVO is uiteraard een zaak van financieel gewin, het is People, Planet én Profit. Het thema duurzaamheid betrekken in de relaties en communicatie met stakeholders levert bedrijfseconomische meerwaarde. Uit diverse onderzoeken blijkt dat MVO leidt tot:
-hogere klantloyaliteit,
-een hogere koopintentie,
-het makkelijker aantrekken van goed personeel,
-een verhoging van het moreel onder de werknemers,
-het creëren van goodwill en een goede reputatie bij stakeholders,
-het realiseren van merkdifferentiatie in een (relatief) homogene markt,
-een grotere acceptatie van klanten bij prijsverhogingen,
-het creeren van een schild tegen kritiek in tijden van crisis
Meest belangrijkste aspect bij MVO & Communicatie is "practise what you preach". Communiceer datgene wat je daadwerkelijk hebt ondernomen en onderneem datgene waarover je communiceert. Wanneer eigen gedrag en communicatie niet met elkaar overeen komen, en dan met name op het gebied van MVO, dan heb je een probleem. Mooi voorbeeld is de negatieve publiciteit die de Nederlandse grootbanken de afgelopen weken over zich heen hebben gekregen. Allemaal streven ze naar het mooiste en beste duurzaamheidsverslag, maar ondertussen wordt er wel geinvesteerd in ondernemingen die clusterbommen en landmijnen fabriceren of in ondernemingen die een negatieve klimaatprestatie leveren. Het gewenste imago strookt hier niet met de ware ideniteit van de organisatie. De meest duurzame oplossing zou het bijstellen van het gedrag zijn en die aanpassen aan het 'MVO-imago' dat gewenst wordt, alhoewel die volgorde eigenlijk omgekeerd gemaakt had moeten worden.

 

@ Rob: prachtig betoog, dank voor deze bijdrage!

 

Ik vind dat een onderneming best naar buiten mag treden (en moet ook) als het een voorloper is in haar branche, om de toon te zetten, KLM doet dit bijvoorbeeld uitstekend ook al zijn ze sec gezien een grote vervuiler. Binnen hun core business doen ze wat ze moeten doen als zijnde 'best in class'. Het werkt net als in de marketing met nieuwe producten: je hebt altijd de early adopters, zo is het met verantwoord ondernemen ook. De early adopters geven het voorbeeld en steken hun nek uit door het prdoduct als eerste te proberen, de rest volgt!