Reacties

De online perskamer/newsroom is inderdaad een middel wat in Nederland nog wat minder ingezet wordt, maar wat zeker aan populariteit zal gaan winnen de komende jaren. Je kunt online een bredere doelgroep bereiken dan alleen maar journalisten. Denk aan het voor de hand liggende voorbeeld van bloggers (die ook behoefte hebben aan een hoogwaardige informatievoorziening) maar ook aan brand ambassadors die via zoekmachines op je newsroom terrecht komen en zich vervolgens zo op de hoogte kunnen houden van het wel en wee van de merk- en bedrijfsactiviteiten.

Zelf ben ik op dit moment een format aan het uitwerken voor een newsroom die optimaal gebruik maakt van de mogelijkheden die online media bieden. Ik denk dat er in Nederland nog veel te winnen valt op dat gebied.

 

Hill & Knowlton doet op dit moment een onderzoek naar het gebruik van internet door journalisten; welke (sociale) media gebruiken ze, hoe ervaren ze de online informatievoorziening door bedrijven zijn wat voorbeelden van vragen die we gesteld hebben. We hebben journalisten ook gevraagd naar de relevantie van de verschillende onderdelen van een online perskamer. Het antwoord op die laatste vraag voeg ik hier tzt graag nog toe aan de comments.

 

Ik zou graag meer weten over onderzoek dat zegt dat de persroom een van de drukst bezochte rubrieken is van een site. Ik heb daar mijn twijfels over. Als ik mij goed herinner, is ook de rubriek pr-nieuwsjes niet wat een bezoeker interesseert, wél: hij zoekt iets specifiek, vindt hij dat snel en is de info duidelijk & bruikbaar.
Edgard Eeckman

 

Persroom goed /het best bezocht, zo stelt de schrijver. Maar dan moet hij wel eenvoudig te vinden zijn. Als voorbeeld wordt Ebay genoemd, met de link kom je er snel maar vanuit de homepage van Ebay moet je te lang zoeken en dus haak je af.

 

Ik ervaar goede perskamers als een welkome aanvulling voor o.a. publicisten. In die hoedanigheid raadpleeg ik regelmatig documenten uit dergelijke virtuele ruimtes.
Ik lees hier o.a. over zoekmachineoptimalisatie en moet dan tot mijn spijt constateren dat veel documenten slecht gemaakt cq beheerd worden door de afdelingen Public Relations. PDF-bestanden die niet gesneden zijn, te grote beeldbestanden bevatten, niet geoptimaliseerd werden voor webtoepassingen en regelmatig niet voorzien zijn van de juiste titels terwijl de relevante metadata in vrijwel alle gevallen ontbreekt.
Google zoekt u!
Veel bestanden zijn echter niet voorzien van de juiste omschrijvingen.
Dat is uitermate hinderlijk.
Je kunt dit fenomeen snel ervaren door bij Google de volgende 4 woorden in te tkken:
untitled
public relations (mag ook investor relations)
plus de naam van elke beursgenoteerde onderneming, overheidsinstelling of dienstverlener.
Omdat de auteur hier expliciet verwijst naar o.a. KPN moet je dat maar eens proberen.
Dan zie je o.a. dat de PDF met de Q-4 2008 resultaten ook 'untitled' is.
Elke combinatie van untitled en welke andere zoekterm dan ook, resulteert in een ongewoon groot aantal hits.
Dat komt omdat Google zoekt naar de werkelijke bestandsnaam en die wordt veelvuldig niet ingevuld. Zo kom je dus beslist niet snel in beeld.
Documenten van KPN zijn soms fout gesneden, soms niet voor webweergave geoptimaliseerd en zijn soms zelfs niet degelijk geblokkeerd voor ongewenste tekstaanpassingen in bijvoorbeeld financiële documenten.
Gelukkig hoeft KPN zich niet erger te schamen dan veel andere AEX-bedrijven.
Die PR- of IR-afdelingen durven nog grotere fouten toe te staan.
Voor 'eendagsvliegen' beslist niet erg. Voor relevante bedrijfsgegevens of productdata is dat ontbreken van de juiste metadata uiterst irritant.
Al met al is de technische conditie van de Nederlandse PR-documenten ronduit slecht te noemen. Wat overigens ook opvalt is dat de ISO-standaard voor het archiveren van digitale documenten als PDF/A vrijwel nergens schijnt te worden gebruikt.
Zelfs niet voor de digitale versies van jaarverslagen.
Adobe en Microsoft doen daar de nodige investeringen voor. Ook de rijksoverheid propageert het gebruik van de relevante standaards voor PDF-documenten en internetdocumenten, maar gebruikt die voor PDF/A vrijwel nergens.
Kennelijk hecht men aan de "technische kwaliteit" van de digitale documentatie géén groot belang. Of zijn mijn observaties te negatief?