27 oktober 2009, 23:26   Jan-Jelle van Hasselt

Who pays the ferryman?

Het Prinselijke vakantiehuis annex beleggingsproject blijft de gemoederen bezighouden. Vanwege alle commotie waren er al eerder maar liefst drie woordvoerders aangesteld, afkomstig van gerenomeerde bureaus. Niet echt goedkoop, maar dan heb je ook wat, zullen ze wel gedacht hebben. Journalisten zouden geen goede journalisten zijn als ze daar niet het naadje van de koud van willen weten. Wie betaalt eigenlijk die dure fee-earners? En hoe hoog zijn die kosten? En komen die dan voor rekening van Algemene Zaken, of betaalt het Koninklijk huis zelf? Of is er misschien een andere partij in beeld? En dan begint het spel van het kastje en de muur.

Want de RVD is weliswaar woordvoerder van de Prins, maar tsja het vakantiehuis annex beleggingsproject is ondergebracht bij de ‘Stichting Administratiekantoor Machangulo’. En daar gaat de RVD niet over. Dus wordt er doorverwezen naar de pas aangewezen woordvoerders. Die zeggen dan weer een tijd lang niets maar uiteindelijk is het statement: “Ons bureau hanteert als beleid dat afspraken met opdrachtgevers altijd vertrouwelijk zijn.” Met andere woorden: wij verwijzen u door naar onze opdrachtgever. En laat dat nou net weer de Kroonprins zijn-de cirkel is rond.
“Een rookgordijn”, zo betitelt Groen Links deze gang van zaken.

En ik moet zeggen, ik geef ze wel gelijk.

Want als de discussie al zo hoog is opgelopen, waarom zou je dan nu niet gewoon openheid van zaken geven en vertellen hoe de vork in de steel zit en met welke gelden deze klus wordt geklaard? Vroeger of later komt dat toch wel boven water, net zoals de rest. Ik had eerlijk gezegd wat meer verwacht van deze kersvers aangetrokken specialisten.

(1 reactie)

koningshuis, rvd, strategie, woordvoering