26 september 2007, 16:42   Ellen Elsinghorst

‘Wij zijn een staatsbedrijf’

Nu ben je als werknemer van Kluwer, marktleider in juridische publicaties, wel wat gewend. Maar dan kende ik de Sdu nog niet. Voor het aanvragen van een recensie-exemplaar van een nieuw boek wordt men verzocht een formulier in te vullen – met onder andere een Persberichtcode…

Sdu, dat was toch de staatsdrukkerij en -uitgeverij? Klopt, maar het bedrijf is inmiddels verkocht. Veel aanstalten om van het imago van ‘staatsuitgeverij’ af te komen doet de Sdu echter nog niet. Vandaag kreeg ik in mijn mailbox een persbericht over de verschijning van een nieuwe uitgave: ‘Retorische kritiek’. Mm, misschien interessant, even een persexemplaar aanvragen. ‘Voor het aanvragen van een recensie-exemplaar kunt u het aanvraagformulier invullen.’
Ik klik op ‘aanvraagformulier’, digitaal een adres achterlaten is inderdaad vaak handiger dan per telefoon. Maar dan zie ik dat ik geacht wordt 22 (tweeëntwintig) velden in te vullen. En een ‘Persberichtcode’ te vermelden: TAA0710-01.
Beste mensen van de Sdu, kan dit echt niet anders? Misschien had ik mijn dag niet, misschien is het een opeenstapeling van persberichtenleed, misschien ben ik allergisch geraakt voor registraties en formulieren – maar ik ben ermee gestopt.

(1 reactie)

Trefwoordenpersbericht, sdu



Reacties

22 velden invullen?
Wat een verschrikking...

Wij kregen op de redactie van Tijdschrift voor Marketing afgelopen maandag een rekening binnen voor acht SDU-boeken. Niemand had een boek besteld. SDU maar bellen: 'Klopt, die rekening is voor onze administratie. Het betreft recensie-exemplaren die u deze week krijgt toegestuurd.'
Ongevraagd, want we hadden geen recensie-exemplaren besteld. Natuurlijk zijn nieuwe boeken altijd welkom, maar niet met dit soort gedoe eromheen.

Kari-Anne   27 september 2007, 14:57 (link)

Reageer


(huisregels)
Plaats reactie




 

 

Boekentips en meer

 

Verder de afgelopen dagen

Tips uit de praktijk

Onderzoek: hoe erg is een spelfout?
Hoe erg is het als er spelfouten in een sollicitatiebrief staan? Denken de ontvangers slechter over een sollicitant die niet kan spellen? Vinden ze hem minder deskundig, onbetrouwbaarder en dat hij zich beter voordoet dan hij is? En hoe zit dat bij sponsorwervingsbrieven - is het effect daar sterker of minder sterk?