Veranderen: je grootste vijand ben je zelf

Evelien Kornmann, auteur | 18 april 2013, 9:02

Beïnvloeden is leuk. Proberen door middel van je advies de overkant in beweging te krijgen is een feest. Er bestaat niets leukers op deze aarde. Of toch, het is nog leuker als je daar weerstand bij ontmoet. Als de overkant niet gelijk ja zegt tegen je advies.

Ik ontmoet weinig mensen die het met me eens zijn. Hun grootste vijand zijn ze zelf.

De oorzaak daarvan is dat we te veel denken voor andere mensen. Vooraf bedenken we al wat iemand van het advies gaat vinden en daarom kleden we het alvast in als we het presenteren.

Daarmee doen we geen recht aan onszelf, aan ons advies en ook niet aan de geadviseerde. En tijdens het advies maken we ook steeds assumpties. Ik hamer er altijd op dat je niet kunt weten wat andere mensen denken.

Ik geef altijd het volgende voorbeeld. Stel je legt al je boodschappen op de lopende band van de Albert Heijn. Op het moment dat de juffrouw het eerste artikel wil pakken zeg je: Nee, eerst de Boursin en dan de Fanta. Ik vraag vervolgens altijd aan de zaal wat de kassière gaat doen. Bijna iedereen is het erover eens dat ze eerst de Boursin pakt en daarna de Fanta.

Vervolgens vraag ik aan de zaal wat de juffrouw denkt. Bijna iedereen antwoordt iets in de trant van: Die is gek. Ik roep dan altijd heel hard NEE! We weten niet wat ze denkt. Maar zo werken onze hersenen. Die leggen alvast een negatieve gedachte in ons hoofd over hetgeen we willen gaan doen. Het lijkt wel of we niet effectief willen zijn.

Je bent zelf je grootste tegenstander. Ik weet ook niet wat die juffrouw denkt. En het best kan je daar ook maar niet mee bezig zijn. Maar als je dan toch een gedachte in haar hoofd wilt leggen, leg er dan een gedachte in die jou uitkomt. Ik weet ook niet wat ze denkt. Maar misschien denkt ze wel: wat een heldere klant, ik wou dat al mijn klanten zo waren. Of misschien denkt ze: Die meneer houdt vast van platte Boursin dat hij eerst de Boursin in de tas stopt en daar bovenop die zware Fanta laat vallen.

We weten het niet. Maar stop je eigen grootste tegenstander te zijn.

Een goede adviseur is autonoom. Te veel bezig zijn met de ander maakt je angstig. En angst is een slechte raadgeven en een nog slechtere adviseur.

Eimert Vermeulen is op 1 oktober 2013 één van de docenten tijdens de Communicatiebreak in de Den Haag. Hij verzorgt daar een workshop met de titel "Hoe lopen de hazen?". Hij gaat in op het vraagstuk hoe jij de wereld naar je hand zet, of laat je de wereld jou naar zijn hand zetten?
Meer informatie vind je op de website van het Communicatiebreak: http://www.communicatiebreak.nl/

Over de auteur

Evelien Kornmann

Reacties op dit artikel (0)

Log in of registreer om reacties te posten
Blijf op de hoogte


Whitepapers