2 mei 2008, 0:20   Sanderijn Cels

Clinton komt niet van rechts

In de VS is de afgelopen week de rel rondom Obama en zijn dominee weer flink opgelaaid. Zijn campagne stond in de schaduw van de recente uitspraken van dominee Wright die zich furieus verdedigd had en daarbij wederom scherp uit de hoek kwam. Te scherp, naar Obama’s mening. Hoe reageerde Clinton?

Obama had aanvankelijk prachtig over racisme gespeechd: hij had zich verheven boven het onderwerp en zowel aan de ‘zwarte woede’ als aan de ‘blanke angst’ gerefereerd. Hij koos geen kant, hij steeg als leider boven het probleem uit. Maar het is nu over voor het verheven leiderschap: Obama veroordeelde de uitspraken scherp.

Wat deed Clinton? Wreef ze zout in de wond? Nee, Clinton deed praktisch niets. Ze had tot dusverre ook bijna niets gedaan rondom de rel. Een dag of vijf na de eerste ophef rondom Wright gaf zij kort en bondig aan dat zij de kerk van Wright allang zou hebben verlaten – en dat was het. In het laatste debat en op de zender Fox kwam ze er even op terug, omdat ze ernaar gevraagd werd, maar daar bleef het bij. Het had allemaal veel uitgebreider gekund: in speeches en persberichten, maar dat deed ze niet..

Dat was een begrijpelijke communicatiestrategie, volgens sommigen: de spotlights stonden toch op Obama en zijn dominee en daar nog eens uitgebreid commentaar op leveren zou alleen maar de aandacht afleiden. In ‘The New York Times’ van vandaag bijvoorbeeld was een auteur die mening toegedaan.

Maar het was ook om een andere reden begrijpelijk. In de politieke communicatie geldt een regel: alleen aanvallen als dat bij je eigen profiel past. Niet als een bokser rond je tegenstander gaan dansen en slaan wanneer dat ook maar even kan, want dan weet op een gegeven moment niemand meer waar jijzelf eigenlijk voor staat.

Clinton komt dus zelden van rechts (behalve als dat haar eigen kernelectoraat belieft, zoas wel eens het geval is geweest). Ze valt Obama niet aan als ze zichzelf daarmee teveel ter rechterzijde van hem in het politieke spectrum positioneert. Dat wil zeggen: conservatiever en christelijker in dit geval.

Zo laat ze ook andere blunders van Obama links liggen, zoals een uitspraak van hem over abortus: “But if they [Obama’s dochters SC] make a mistake, I don’t want them punished with a baby.” Had ze aangevallen, dan had ze een rechts-conservatieve kandidaat geleken – en dat signatuur past haar niet. Vandaar dat zelfs Clinton, die toch zeker niet voor een kleintje vervaard is, af en toe gewoon zwijgt.

clinton, obama

Weeklog USA

Sanderijn Cels houdt wekelijks voor Communicatie Online de Amerikaanse verkiezingen bij. Ze doet onderzoek in de VS naar 'framing' en loopt regelmatig mee met campagnes van diverse kandidaten. Ze woont in Cambridge (Massachusetts).