17 september 2007, 12:12   Evelyne Levêke

Maandag 17 september: dealen met afgeschermde redacties

Vrijdag is het zover: Internationale Dag van de Vrede. Een dag die meer inhoud heeft dan een paar journalisten denken die met een snelle reactie komen als: ‘Ja, ehm… er zijn al zoveel dagen die allemaal een naam krijgen. Weet niet of we hier nu aandacht aan moeten besteden hoor!’ Maar… Ik heb het niet over moederdag, Valentijnsdag of dierendag.

Ik heb het over Internationale Dag van de Vrede. Een dag ingesteld door de Verenigde Naties op 21 september als dag van geweldloosheid, recht en vrede. Een dag waar Den Haag, de stad die internationaal bekend staat als stad van recht en vrede (Vredespaleis, Joegoslavië tribunaal, Interpol, etc.), stil bij wil staan. Net zoals vele andere steden in de wereld aandacht gaan vragen voor deze dag.

Ik heb er soms wel moeite mee. Of soms? Eigenlijk baal ik er altijd van. Ik bedoel: promoten is een mooi vak, maar als je niet eens de kans krijgt om uitleg te geven over datgene waarmee je bezig bent, besef je meteen in welke positie je bent beland. Namelijk de afhankelijke. De journalist of redacteur beslist zelf wel of hij/zij er aandacht aan gaat besteden. De journalist belt mij wel weer als hij meer informatie wil. Zinnen als: ‘Stuur het persbericht maar toe, dan kijken we ernaar en als we meer willen weten, hoort u van ons.’ zijn echt niet mijn favoriet. Evengoed heb je in dat geval wel al een en ander rechtstreeks aan de journalist over de telefoon kunnen melden, heb je een introductie al gegeven.

Erger zijn die redacties, waarbij de receptie de telefoon opneemt.
In dit geval van Dag van de Vrede vraag ik naar de binnenlandredactie waar ik geen direct contactpersoon heb. Dat gaat niet of kan dan niet.

‘Heeft u al een persbericht verstuurd?’.

Nee, dat heb ik niet. Daarover bel ik ook, zodat ik weet wie ik het beste kan toesturen. (Maar natuurlijk ook meteen om af te tasten waar eventueel mogelijkheden liggen.)

‘Nou mevrouw, beste kunt u toch dat persbericht sturen.’

En ik weet dan eigenlijk al wat ze gaat zeggen, maar vraag er dan toch maar naar: ‘Waar kan ik dat dan het beste heen sturen?’

‘Naar binnenland@....’

‘Ja, oké, dat adres vond ik ook op de site, maar kan ik het niet rechtstreeks aan iemand sturen?’ (Ik word altijd beetje naar van zulke algemene e-mailadressen. Het legt geen enkele verplichting tot reageren op, zodat ik totaal niet weet wat nu ermee gedaan gaat worden, of er iets mee gedaan kan worden en zo nee, waarom niet? Zodat ik eventueel daar nog op kan inspelen.)

‘Nee, dat hoeft niet. Het komt dan bij iedereen van de binnenlandredactie aan en als ze er iets mee willen doen, nemen ze contact met u op.’

Volgens mij krijgen die receptionisten ook training. Training in het niet mogen doorverbinden van mensen naar redacties. Ze doen het namelijk heel goed! Ik kan er namelijk best nog wat van zeggen. Dat ik dat dus lastig vind, zo’n algemeen adres, maar dat blijkt dan toch echt de manier van werken te zijn, etc. Kortom, er zit niks anders op, dan dat maar gewoon te doen en te dealen met deze afgeschermde redacties.

Ergens heb ik nog altijd het ideaalbeeld voor me van 2-richtingsverkeer, zonder dat daar machtsposities in voorkomen. Ik als promotor ben afhankelijk van een journalist die er wel of geen aandacht aan besteedt. Een journalist heeft mij nodig voor de content die ik kan leveren. Maar het is een plaatje dat in de promotie van entertainmentproducten nog wel opgaat, maar in de serieuze en actuele nieuwsberichtgeving werkt het gewoon anders. En ik moet er aan wennen, want meestal ben ik juist bezig met die entertainmentproducten en heb ik daarin mijn rechtstreekse contactpersonen.

Een ander ding wat speelt bij actuele nieuwsberichtgeving speelt is de last minute beslissing of er wel of geen aandacht aan besteed wordt. Een week als vorige week waarin Rita Verdonk uit de VVD wordt gezet, kan ik deze week niet gebruiken. Laat alstublieft alles normaal verlopen deze week, opdat donderdag ruimte is voor aandacht voor Internationale Dag van de Vrede! We gaan het zien, meemaken en in sommige gevallen als de genoemde binnenlandredacties ook voor een deel gewoon afwachten!

(1 reactie)

dag van de vrede, evelyne leveke, verenigde naties

Persrumoer krijgen rond Dag van de Vrede

Vrijdag 21 september vindt de Internationale Dag van de Vrede plaats. Evelyne Levêke, die is aangesteld als promotor voor de Nederlandse editie van dit event, vertelt in dit Weeklog waar zij mee kampt tijdens de pubicitaire opmaat naar deze dag voor geweldloosheid, recht en vrede.