
10 juni 2008, 23:33 Sanderijn Cels
Wie oh wie wordt de VP?

Nu de race gelopen is, duiken de media op een nieuw onderwerp: de vice-president. Commentatoren speculeren zich een ongeluk, komen met profielen en voorspellingen. Maar op basis van welke criteria maken kandidaten eigenlijk hun keuze?
De keuze voor de VP kan op veel verschillende gronden worden gemaakt. Er zijn echter twee belangrijke criteria die altijd terzake doen. Het eerste, leidende criterium kan het binnenhalen van (specifieke) doelgroepen zijn. Je kan in dit kader een VP kiezen die eigenhandig bepaalde doelgroepen aantrekt in staten die per se gewonnen moeten worden. De presidentskandidaat hengelt dan zelf een arsenaal kiezers binnen en de VP voegt er op eigen kracht extra kiezers aan toe – wat samen genoeg moet zijn.
Als Obama dit het zwaarste laat wegen, kan hij voor bijvoorbeeld Bill Richardson kiezen, de Hispanic-senator. (De Hispanics hebben immers massaal op Hillary gestemd.) John Edwards was ook een optie geweest – als hijzelf tenminste gewild had – om de blanke arbeiders binnen te halen. Als John McCain ook zo zijn afweging maakt, kiest hij bijvoorbeeld voor Mitt Romney, die de conservatieve, gelovige Republikeinen kan aanspreken die McCain nu wantrouwen – zij het lang niet allemaal, omdat Romney een Mormoon is en dit niet bij alle christelijke stromingen goed valt. Ook Mike Huckabee wordt genoemd als mogelijke conservatieve magneet.
Maar er kan ook een ander criterium ter zake doen: het profiel van de presidentskandidaat zelf. De VP moet dan de zwakke kanten van de presidentskandidaat versterken (zoals gebrek aan ervaring bijvoorbeeld als hij nog jong is) of juist zijn sterke kanten extra benadrukken, zodat ze samen een ijzersterk duo vormen dat de nodige vaardigheden in huis heeft en diverse belangrijke beleidsterreinen aankan.
George W. Bush koos in dit kader voor Dick Cheney: die sprak exact dezelfde doelgroep aan als hijzelf: de Republikeinse conservatieve basis. Cheney voegde dus geen extra kiezers toe, maar versterkte Bush’ zwakke kant (zijn gebrek aan bestuurservaring). Daardoor werden de Republikeinen zo overtuigd van dit team dat ze massaal naar de stembus gingen, mede dankzij meesterstrateeg Karl Rove die ze stuk voor stuk wist te mobiliseren. Dat stemmenaantal was groot genoeg om te winnen, was van tevoren berekend.
In dit geval zou Obama kunnen kiezen voor iemand met een lange staat van dienst, zoals Michael Bloomberg, de burgemeester van New York die bovendien ‘executive experience’ heeft. Of voor Joe Biden, een wat oudere senator met ervaring op gebied van buitenlands beleid. Er wordt ook gespeculeerd over oud-militairen die de kwestie Irak voor hem kunnen managen. McCain zou kunnen kiezen voor een jongere, dynamische partner om zijn leeftijd enigszins te compenseren, zoals Charlie Christ, de gouverneur van Florida. Of wederom voor Romney, van wie men verwacht dat hij goed is in economische aangelegenheden als oud-CEO.
In het beste geval gaat het natuurlijk om een combinatie: en meer kiezers, en een sterk en completer profiel. In dit geval past Hillary Clinton redelijk goed bij Obama. Alleen is het de vraag of hij daar wel zo verstandig aan doet vanwege andere redenen… Haar aanhangers hopen er echter vurig op en sturen petities rond om Obama aan te zetten haar te kiezen.
Vroeger werd de VP twee weken voor de partijconventie bekend gemaakt; in de loop der tijd werd dat steeds vroeger. Maar men ziet Obama ervoor aan hier nog zeker weken mee te wachten. Hij start een 17-daagse tour over zijn economische plannen en lijkt voorlopig nog niet toe aan een definitieve keuze. En hij lijkt al helemaal niet bezig te zijn met Hillary Clinton, lijkt wel. Afgelopen zaterdag, vlak voordat Hillary haar afscheidsspeech hield, werd hij gespot toen hij zijn huis verliet. Met golfclubs.
Weeklog USA

Sanderijn Cels houdt wekelijks voor Communicatie Online de Amerikaanse verkiezingen bij. Ze doet onderzoek in de VS naar 'framing' en loopt regelmatig mee met campagnes van diverse kandidaten. Ze woont in Cambridge (Massachusetts).
Bekijk de volledige WeeklogVerder de afgelopen dagen
- vrijdag
- donderdag
- woensdag
- dinsdag
- maandag
- vrijdag
- donderdag
Tips uit de praktijk
Case Pfizer: stoppen met roken
Voor een geneesmiddel dat alleen op recept verkrijgbaar is mag je geen publieksreclame maken in Nederland. Hoe breng je het dan toch onder de aandacht? Farmaceutisch bedrijf Pfizer, die antirookmiddel Champix® op de markt brengt, promoot stoppen met roken via de website www.ikkanstoppen.nl. Daarnaast voerde het een Hyves-actie waarbij vrienden elkaar konden ondersteunen om vooral vol te houden.
De wereld van Communicatie

Tot u spreekt: John McLaren, corp comms directeur van AkzoNobel
Verzorgt de praktijksessie ‘Hoe behoud je het vertrouwen... van stakeholders’ tijdens het congres De Wereld van Communicatie, 9 oktober
Onderwerp: rebranding van AkzoNobel
Bron: Communicatie, september
Poll
Brandbarometer
Laatste reacties
- Noord Zuiddrama Da's een interessante Klaas; als heel veel mensen iets roepen, wordt…
- Koos Spee en de onzin-communicatie Wist je dat Koos Spee de eninge beveiligde nederlandse officier (politie…
- No Minister! Volgens mij is dit de grootste frustratie van woordvoerders als ze…
- De Dongel: Kermit revisited? Ik denk ook dat veel mensen de naam Dongel zullen herkennen.…
- Groene banden in Japan Op zich geen gek idee. Ze krijgen er in ieder geval…
Nu in de shop
Vernieuwde Interne Communicatie heet nu IC!
IC is hét vakblad voor ic-professionals.
In het januarinummer: “één op de drie geeft het IC-beleid van de eigen organisatie een onvoldoende”
Lees verderCommunicatie
- Vakgenoten over vertrouwen
- Pro deo werk voor klanten
- Passie van Marc van den Tweel
- Pr bij ‘wilde communicatie’
- Bekijk inhoud
- Abonneer
Interne Communicatie
- Onderzoek naar diversiteit en IC
- Communicatieles van Carmine Gallo
- Casus: Achmea Zorg na de reorganisatie
- De interne waarde van chatten
- Bekijk inhoud
- Abonneer




