10 november 2007, 13:44   Stan Boshouwers

Zaterdag 10 november: Het verjaardagsfeest

Lieve schare...U heeft mijn blog van vrijdag niet ontvangen. U wist wel dat het het uur U was en wij in club Panama stonden te knallen. Dat ik even niet thuis was. En zo was het. Maar ik dacht wel aan u. Want we beleefden de finale van deze bizarre campagneweek.

Enorm was het. Rijen voor de deur in een stromende gietregen. Iedereen (700 man) een stoer label om de nek. Live tv-ploegen, radio. Een onafzienbare rij BN-ers, van Ad Melkert, Sophie Hilbrand, Gerdie Verbeet, tot Agens Jongerius en Lange Frans. Live telefooncontact met onze man in Darfur: een krakende stem uit de woestijn waar de zaal stil van werd. Op een hoek van het podium stond een plasma met de live uitzending op TV2. We zagen Pronk en Aart en Tineke. En toen waren we zelf het nieuws.

Wat nu? Iedereen in die zaal is lid geworden van ‘de nieuwe omroep’, zoals Doekle hem aankondigde, samen met Pernille la Lau. Nu hebben we een merk gemaakt, zoals dat heet. Na ons kwamen de clubbers hun tent weer overnemen. En wij stonden in een zijruimte te evalueren. Wat hebben we bereikt?

1. Aart en Tineke hebben een non-issue op de kaart weten te zetten. Het heeft gegonsd deze week. Les: als je echt wil en je wijkt niet van je koers dan kun je dingen in beweging zetten. Natuurlijk: een enkele zemelaar heeft iets aan te merken, maar de kunst is nu juist om daar maling aan te hebben en de beschaving, de echte, voorrang te geven.

2. We hebben Darfur hip gemaakt. In die zaal stond de fine fleur van journalistiek/creatief/mediamiek Nederland. Tjonge, wat heb ik veel sexy laarzen gezien. Ons belspelquizmaster hoefde ze maar uit het publiek te vissen om een weer een kekke podiumact te brouwen. Daar kunnen we meer door.

3. We hebben een vehikel. Radio Darfur is een metafoor voor de noodzaak om Darfuri een stem te geven. En we hebben een concreet doel. In maart gaat die zender de lucht in. Net zoals Radio Free Africa en Radio Oranje destijds voor ons. We hebben iets in handen waarmee we kunnen werven.

4. zijn we nu klaar? Nee en Nee. Eerste nee: omdat het nu pas begint en niemand weet wat de volgende stap zal zijn. Dus volgende week zit het campagneteam weer bij elkaar, nu heel anders omdat samen dronken zijn geworden. En tweede nee: omdat het niet goed genoeg was. Mijn droom: een totale vibe in de zaal jagen die mensen verbindt op communicatie is niet helemaal uitgekomen. Dat voel je aan je water. Alles liep gesmeerd, we waren meer dan tevreden maar...ach u kent dat gevoel wel. Iedereen feliciteert elkaar maar als je op de WC een klets water in je gezicht gooit en je ziet je eigen kop in de spiegel weet je precies hoe laat het is. Een dikke zeven en daar doen we het niet voor.

De zaal wilde niet binden zoals een soep met teveel maïzena. Ze bewogen wel maar ze dansten niet. Ze sjansten wel maar ze niet vreeën niet. Dolf kon op zijn kop staan, Rose was bloedmooi en Koenders was echt puntig. Maar...nja. Misschien wil ik wel teveel. Ik wil gewoon dat een actie voor een goed doel even leuk is als mijn verjaardag. En beide heb ik nog niet in de vingers. Het mooie aan communicatie, vrienden, is dat het soms groter wordt dan jezelf. Dat is geen wetenschap, donder maar op met je modellen. Dat is een vorm van genade. De Darfur-actie was groots, maar Nederland wil er vooralsnog geen sneeuwbal van maken. Ik heb nu al zin om met ons jonge verbond te gaan piekeren over volgende stappen.

En met deze woorden stap ik weer af van het podiumpje dat ik een week tot mijn beschikking had. We blijven proberen, u hoort nog van ons. Als u dat nou ook doet, dan gaan we samen op en af en zien we soms hoe massacommunicatie werkt. We blijven opgewekt sleutelen aan dit vak, dat het belangrijkste van de wereld is. Tot snel ziens.

Vriendelijke groet,

Stan Boshouwers

Hoe krijg je Darfur weer op de agenda?

Journalist Aart Zeeman en Stichting Vluchteling directice Tineke Ceelen voeren een media-actie voor Darfur. Het doel: dit vergeten item terug op de publieke agenda krijgen. Drie bureaus voeren de campagne uit: BKB, CCCP en Tinker. Stan Boshouwers is directeur van de laatste. Hij schrijft deze week het blog over de finale van de mediaweek: een benefietfeest in club Panama in Amsterdam.

Bekijk de volledige Weeklog