1 november 2009, 12:34   Anne Kluivers en José van Gelder

Zebu’s zonder koplampen

Gisteren (donderdag 29 oktober) zijn we in het donker teruggereden naar de hoofdstad Antananarivo. Hier begon twaalf dagen geleden ons werkbezoek en van hieruit vliegen we morgenavond weer terug naar Nederland. Rijden in het donker is hier geen pretje, het is zelfs levensgevaarlijk.

Zoals we eerder deze week verteld hebben, loopt hier van alles over straat, van vrouwen met volle manden op hun hoofd tot zebu’s. Er bestaat zelfs een waarschuwingsbord waarop overstekende vrouwen met manden op het hoofd staan. De drukte gaat niet alleen overdag, maar ook in het donker gewoon door. Zebu’s hebben echter geen koplampen. Ook de fietsen en veel andere vervoersmiddelen zijn onverlicht. Zelfs veel tegemoetkomende auto’s hebben de verlichting niet aan (waarschijnlijk is deze kapot). Met als gevolg dat we regelmatig boven op de rem staan. Gelukkig komen we, zonder iets of iemand geraakt te hebben, veilig aan in ons hotel.

Als we het stof van ons af willen douchen, blijkt dat ook in dit hotel de handdoeken raar ruiken. Onze tolk legt ons ’s avonds de oorzaak hiervan uit. Nagenoeg niemand in Madagaskar heeft een wasmachine, ook de hotels waarin wij overnachten niet. Zowel het beddengoed als de handdoeken worden gewassen in de nabijgelegen rivier en vervolgens op de oever te drogen gelegd. Mooi plaatje om te zien, al die kleurige kleding en doeken in de zon op het gras.

Vandaag hebben we een ‘vrije’ dag, deze dag geen workshops of andere verplichtingen. Hoewel, vanavond kruipen we natuurlijk wel weer achter internet om ons verhaal met jullie te delen. Fekritama heeft deze dag een bezoek aan een nationaal park zo’n 150 kilometer van de hoofdstad gepland. Om ons ook nog iets te laten zien van de wonderschone flora en fauna op dit eiland. Madagaskar staat onder andere bekend om de halfaapjes die hier leven en wij willen natuurlijk niet terug naar huis voordat wij deze ook gespot hebben.

De afgelopen dagen hebben we al vaker gemerkt dat planning niet het sterkste punt is van onze gastheren. Ook vandaag blijkt dit het geval. In plaats van de aangekondigde twee uurtjes rijden, zijn we ruim drie en een half uur onderweg (enkele reis) naar het nationale park. Dus wel meer tijd om van het mooie uitzicht en landschap te genieten. En het regenwoud is het lange rijden meer dan waard. Hierover morgen meer.

madagaskar, natuur, ontwikkelingssamenwerking, planning

Storytelling in Madagaskar

Anne Kluivers en José van Gelder van Agriterra zitten van 18 tot en met 31 oktober in Madagaskar, waar ze workshops in story telling/story writing organiseren voor de boeren. Dit weeklog gaat over hun belevenissen daar.